FLASH
Shkruar nga Eleanor Langford
La crisi politica scatenata dalla nomina dell'ambasciatore negli Stati Uniti ha scosso la posizione del primo ministro britannico, tra accuse di occultamento di informazioni. Le prossime indagini e le testimonianze di alti funzionari dovrebbero stabilire se dovrà affrontare una sfida alla leadership. L'esito delle elezioni locali di maggio rappresenterà la prova definitiva per la sua permanenza al governo.
Il Primo Ministro britannico Keir Starmer si trova ad affrontare una delle sfide più serie del suo mandato, a seguito di uno scandalo relativo all'autorizzazione di sicurezza concessa a Peter Mandelson in occasione della sua nomina ad ambasciatore del Regno Unito negli Stati Uniti.
Le rivelazioni secondo cui il Ministero degli Esteri avrebbe concesso a Mandelson un'autorizzazione di sicurezza di alto livello, contro il parere dell'agenzia britannica preposta al controllo delle autorizzazioni di sicurezza, hanno scatenato richieste di dimissioni per il primo ministro.
Il licenziamento del segretario permanente del Ministero degli Esteri, Olly Robbins, ha aggravato la crisi, aprendo uno scontro pubblico tra Downing Street e alti funzionari civili su chi sapesse cosa del processo di verifica e quando.
Le prossime settimane si preannunciano cruciali per il primo ministro britannico. Oggi Starmer si presenterà davanti ai parlamentari della Camera dei Comuni in quello che i suoi alleati definiscono un momento decisivo per il suo mandato.
Robbins comparirà martedì davanti alla Commissione Affari Esteri per presentare la sua versione dei fatti. Nel frattempo, le elezioni locali di maggio offriranno agli elettori la prima occasione per esprimere il proprio voto. Ecco due scenari possibili su come Starmer potrebbe perdere il suo incarico e due percorsi per la sua sopravvivenza politica.
Starmer cadrà prima delle elezioni locali.
La pressione su Starmer è talmente forte che le sue dimissioni prima delle elezioni locali di maggio sono una possibilità da non escludere. Ma la minaccia più immediata non deriva da un singolo sviluppo, bensì dalla rapidità con cui emergono rivelazioni su Mandelson.
Robbins è stato licenziato giovedì sera a causa dello scandalo. La decisione ha scatenato nuove polemiche, con i suoi alleati che hanno contestato pubblicamente la versione dei fatti di Downing Street, accusandola di averlo usato come capro espiatorio.
Starmer ha affermato che è "scioccante" e "imperdonabile" non essere stato informato del mancato ottenimento dell'autorizzazione di sicurezza da parte di Mandelson, sostenendo di averlo appreso solo martedì 14 aprile. Tuttavia, questa affermazione è contestata.
L'ex ministro degli Esteri James Cleverly ha affermato che era "inimmaginabile" che il Primo Ministro fosse stato tenuto all'oscuro della questione. Nel frattempo, la leader dei Conservatori all'opposizione, Kemi Badenoch, ha accusato Starmer di aver fuorviato il Parlamento sull'esito del controllo di Mandelson, sostenendo che non avesse corretto le informazioni in tempo.
Ndërsa lideri i Liberal Demokratëve, Ed Davey, i ka kërkuar këshilltarit për etikë të kryeministrit, Laurie Magnus, të shqyrtojë nëse është shkelur Kodi Ministror. Nga ana tjetër SNP, Plaid Cymru dhe Reform UK kanë bërë gjithashtu thirrje për dorëheqjen e Starmer-it.
Nëse seanca e sotme shkon keq ose nëse dalin dokumente të tjera që kundërshtojnë versionin e qeverisë për kohën kur Starmer u informua, klima brenda partisë Laburiste mund të ndryshojë shpejt. Dorëheqja vullnetare mbetet e mundur, por Starmer nuk ka dhënë asnjë sinjal se synon të largohet.
Një largim i detyruar i tij do të kërkonte një sfidë formale për lidershipin. Të paktën 81 deputetë laburistë duhet të propozojnë publikisht një kandidat rival. Ky prag nuk është arritur ende dhe pa një sfidues të besueshëm nuk mund të nisë ky proces.
Starmer qëndron deri në maj, pastaj dorëhiqet
Një skenar më i mundshëm është që Starmer të mbijetojë deri në zgjedhjet vendore të majit, përpara se të detyrohet të dorëhiqet si rruga më e lehtë. Edhe pa këtë skandal, Partia Laburiste do të kishte jo pak vështirësi në këto zgjedhje.
Zëvendëskryeministri David Lammy tha në një intervistë për Guardian se pret “zgjedhje të vështira të mesmandatit”, edhe para skandalit, duke përmendur kostot e jetesës dhe shqetësimet për shërbimet publike.
Nëse rezultatet tregojnë një rënie të fortë të votave për Laburistët - dhe nëse historia e Mandelson vazhdon gjatë prillit - presioni nga brenda partisë do të rritet. Në këtë skenar, lëvizjet do të bëheshin më shumë në prapaskenë sesa përmes një rebelimi publik.
Një pretendent - si sekretari i Shëndetësisë Wes Streeting ose zëvendëskryeministrja Angela Rayner - do të duhej të ishte gati të niste një fushatë. Por asnjëri prej tyre nuk ka shpallur publikisht interes për lidershipin.
Starmer mbetet kryeministër sepse nuk ka zëvendësues të gatshëm
Argumenti më i fortë i Starmer-it për mbijetesë është strukturor: Partia Laburiste nuk ka një pasues të qartë dhe të gatshëm. Kryetari i Bashkisë së Manchesterit, Andy Burnham, shihet si kandidat i mundshëm, por nuk mund ta sfidojë formalisht nga jashtë Westminster-it.
Streeting dhe Rayner nuk konsiderohen ende në pozicion për një fushatë bindëse dhe nuk kanë sinjalizuar publikisht këtë ambicie. Një sfidë për lidershipin është një proces i gjatë dhe përçarës për një parti në qeveri.
Po ashtu, Starmer thekson se mandatin e mori në zgjedhjet parlamentare të vitit 2024. Ai fitoi një shumicë të konsiderueshme mbi bazën e programit të tij dhe mund të argumentojë se votuesit e zgjodhën pikërisht atë për të udhëhequr. Në këtë skenar, ai mbijeton për shkak të mungesës së një alternative të qartë, ndërsa përballet me turbullira politike.
A mund ta kalojë krizën pa pasoja?
Ka gjasa që Starmer të dalë nga kjo periudhë ende në detyrë dhe politikisht i qëndrueshëm. Qeveria ka porositur një hetim të pavarur mbi emërimin e Mandelson dhe sistemin e verifikimit të sigurisë, i drejtuar nga gjyqtari i pensionuar Adrian Fulford.
La questione cruciale – se Starmer fosse a conoscenza dell'esito del controllo di sicurezza in anticipo – rimane controversa e non provata. I documenti diffusi da Downing Street sembrano avvalorare la sua affermazione di essere stato informato solo il 14 aprile.
Gli alleati di Robbins contestano l'idea che egli abbia "ignorato" un fallimento, sostenendo che il processo non si limita al superamento o al fallimento, ma riguarda la valutazione del rischio. Robbins, d'altro canto, non avrebbe potuto rivelare l'esito ai ministri in base alle regole. Se ciò convincesse l'opinione pubblica, si solleverebbe il sospetto che Starmer sia stato di fatto tenuto all'oscuro.
Se la sua dichiarazione in parlamento verrà accolta positivamente e se l'inchiesta non porterà alla luce nuove rivelazioni compromettenti, la tensione politica potrebbe allentarsi. Finora, nessun candidato serio ha dichiarato ambizioni di leadership.
Senza un successore, il processo formale per la sua sostituzione non può iniziare. La sopravvivenza politica di Starmer ha già sorpreso gli scettici in passato. E potrebbe farlo di nuovo. / Adattato da "Pamphlet From " The i Paper"
Lini një Përgjigje