FLASH
Shkruar nga Gjergj Zefi
Gaza si trasforma in un laboratorio geopolitico, mentre i leader, dalle grandi potenze alla periferia politica, si schierano su tavole rotonde senza legittimità, in una pace progettata lontano dalle vittime e al di fuori della responsabilità morale...
Si chiama "Consiglio della Pace", ma è essenzialmente un consiglio di potere, costruito sulle rovine della Striscia di Gaza e sul silenzio delle vittime. Un tavolo elegante dove la pace viene venduta come un prodotto politico, mentre la legittimità viene comprata con donazioni e inviti selettivi. Gaza non viene ricostruita come società; viene gestita come un progetto. E quando la pace viene trattata come un progetto, di solito fallisce.
In questo schema, il "consiglio di amministrazione" appare come un sostituto della diplomazia classica, come un aggiramento delle istituzioni multilaterali, come una gestione dall'alto che priva i palestinesi del diritto elementare di decidere del proprio destino. Senza elezioni, senza una vera rappresentanza, senza responsabilità politica nei confronti di coloro che hanno pagato il prezzo più alto. Questa non è una transizione; è un protettorato preconfezionato.
Più problematica è la normalizzazione di questo approccio da parte di leader che si spacciano per progressisti, ma si allineano incondizionatamente ai consigli improvvisati delle grandi potenze. Anche Edi Rama, secondo fonti diplomatiche, rientra in questa orbita; né membro né ospite politico, poco importa. Il messaggio è chiaro: la partecipazione vale più dei principi, il quadro più dei contenuti. L'Albania, che storicamente ha parlato di diritto internazionale e multilateralismo, rischia di diventare una figura di un dramma in cui la pace è la scenografia.
Questa non è diplomazia coraggiosa; è conformismo opportunistico. Un consiglio di amministrazione senza palestinesi al timone, senza un mandato popolare, senza un chiaro quadro giuridico internazionale, non costruisce la pace, ma crea dipendenza. E quando la dipendenza viene chiamata stabilità, la crisi viene semplicemente rimandata a domani.
Il "Consiglio della Pace" non è una soluzione; è un sintomo. Un sintomo di un ordine in cui i conflitti vengono gestiti, non risolti; dove i leader vengono riuniti, ma le responsabilità vengono distribuite; dove Gaza viene trattata come un banco di prova, non come una società dignitosa. La storia è stata spietata con questi esperimenti. E lo sarà di nuovo./ Opuscolo
Ne kete bord merr pjese dhe Putin e Lukashenko mjafton qe te paguajne nga nje milion dollare per bordin provizor ose nga nje miliarde dollare per bordin e perhershem.
Ky është Donald Tramp, Presidenti i 47 i SHBA. Dhe ai tjetri, nuk është vetëm një njeri(Benjamin Netanjahu). Pas një emri qëndron: sionizmi izraelit. Supremacia e një populli të zgjedhur nga I Plotëfuqishmi". Mbi mite, të cilat duhet të rivitalizuar, mbi gjakun e popujve të tjerë. Si mendoni Ju Z.Zefi ! A nuk është përpjekja mbinjërëzore e Donald Tramp për ta "menazhuar konfliktin" një gjysëm zgjidhje e leverdishme për të dyja palët në konflikt? Ftesa për krijimin e "Bordit të Paqes" është një lëvizje për ti vënë në provë partnerët, për zgjidhje të konfliktit Izraelito-Palestinez me paqe apo me luftë. I pari që hodhi vickla ishte Izraeli. I dyti Toni Bler i Anglezëve, të cilët e kanë një kunjë me SHBA që kur i përzuri nga Uashingtoni për në ishull.
Për z. DEMA Urtësia është rë heshtësh kur ske për të thënë gjë Konfuci
Për A.B. Unë identifikohem me emër dhe mbiemër real. Për koinçidencë me këtë identitet nuk ka një të dytë në Shqipëri me këtë identitet. Nuk ke pse i referohesh urtësisë dhe filozofisë së Konfucit sepse siç pranohet: çdo krahasim çalon, edhe çdo urtësi dhe vetpërmajtje që rrjedh nga mësimet e filozofëve dhe mëndjeve të ndritura, nuk respektohet në çdo rast, jemi në një kontekst tjetër. Unë nuk jam dele. As patronazhist. As 'milingon dhe as mizë elektronike. Kam një analizë për marrëdhënirt ndërkombëtare dhe i ndjek ato edhe me interes, pasi çdo zhvillim për mire(paqe) apo për keq(luftë)ndikon mbi familjen time, mbi vëndin tim dhe mbi popujt e botës.Ju më këshilloni që të sillem si dele. Ja po bije ndakort. Por me një kusht. Që unë mos tëj be,be,be siç blegërijnë delet , rekomandoi Kryeministrit të bëj të njohur publikisht, me emër, mbiemër, me firmë e me vulë dhe me post, qëndrimin e tij ndaj ftesës së Donald Tramp për:"menazhimin e konfliktit në Gaza". Midis SHBA dhe Izraelit unë zgjedh SHBA. Midis qëndrimit të Donald Tramp dhe Netanjahut, unë mbështes qasjen Trumpiste.