FLASH
Shkruar nga Gjergj Zefi
Tra il blocco statunitense e la risposta iraniana nello Stretto di Hormuz, la diplomazia si trasforma in una mera facciata...
Nella diplomazia arriva un momento in cui la retorica si scontra brutalmente con la realtà. Ed è proprio questo il momento che stiamo vivendo oggi, mentre Donald Trump parla di "cessate il fuoco" e "negoziati", e a terra le navi vengono fermate con la forza, si sentono spari nello Stretto di Hormuz e la tensione tra Iran e Stati Uniti è più vicina che mai all'esplosione. La domanda non è più se ci saranno negoziati, ma se in questo teatro diplomatico sia rimasto un briciolo di serietà.
Che tipo di negoziato è questo, quando una parte dichiara un cessate il fuoco e allo stesso tempo mantiene un blocco navale? Che tipo di dialogo è questo, quando le navi vengono sequestrate e il corridoio energetico più importante del pianeta viene trasformato in un campo di pressione militare? Questa non è diplomazia. Questo è un tentativo di imporre condizioni con la forza, mascherato da un linguaggio di pace per il consumo pubblico e per tenere tranquilli gli alleati che osservano con preoccupazione una crisi che sta sfuggendo di mano.
Di fronte a un blocco che considera un atto di guerra, Teheran sta usando ciò che ha a disposizione: la geografia e il punto nevralgico più sensibile dell'economia globale: Hormuz. Il sequestro delle navi non è solo una provocazione; è una dichiarazione di forza che comunica al mondo che qualsiasi tentativo di soggiogarla economicamente avrà un costo per tutti. Ed è qui che inizia il paradosso: maggiore è la pressione esercitata da Washington, maggiore è il margine per una reazione aggressiva da parte dell'Iran.
Ma il problema più grande non è solo lo scontro con l'Iran. Il problema è il messaggio che questa politica sta inviando a livello globale. Quando gli Stati Uniti oscillano tra minaccia e ritirata, tra forza e parole vuote, indeboliscono non solo la loro posizione nei confronti di Teheran, ma anche la fiducia degli alleati e il timore degli avversari. La diplomazia non funziona con l'improvvisazione e i segnali contraddittori. In una regione come il Medio Oriente, l'ambiguità non è neutralità; è un invito all'escalation.
Nel frattempo, il mondo sta pagando il conto. I prezzi dell'energia fluttuano, i mercati sono instabili e qualsiasi nuovo incidente nello Stretto potrebbe trasformarsi in una crisi globale nel giro di poche ore. L'Europa rimane spettatrice forzata di uno scontro che colpisce direttamente la sua economia. E questa è un'altra amara realtà: le crisi globali vengono gestite sempre meno attraverso la diplomazia collettiva e sempre più attraverso decisioni unilaterali.
In fin dei conti, quello a cui stiamo assistendo non è un processo di pace. È una crisi mascherata da negoziati. È un cessate il fuoco che non ferma nulla. E soprattutto, è un gioco pericoloso in cui le parole servono a nascondere la mancanza di strategia. Pertanto, la domanda rimane giusta e brutale: di cosa diavolo stanno parlando questi negoziati, quando la realtà sul campo parla il linguaggio delle armi? / Opuscolo
Kushti i vetem te plotesohet: Te hapet ngushtica e Hormuzit duke u kthyer ne fillim.
Mund te marresh edhe nje fije kashte dhe te pretendosh se o nderton nje shtepi. Nqs ju nuk e kuptoni, dyshoj tek kjo pjese, pasi ju jeni aq inteligjent e per me teper ka informacion dhe mund te kuptohet cdo levizje. Problemi eshte tek indoktrinimi dhe urrejtja. Vijme tek "moskuptimi", çeshtja eshte e thjeshte: ka vene bllokade, dhe shume mire ka bere, sepse irani po pengon gjithshka te levize edhe kur eshte fjala per transport te materialeve jetike, ndersa anijet kineze te kamufluara me produkte te "ndryshme" por edhe me nafte mund te lejohen nga Irani. Para 4 diteve u bllokuan 4 anije kineze qe transportonin ne menyre te fshehte lende te pare per prodhimin e raketave dhe droneve. Ana tjeter eshte amo qe po u tmerron ata qe i kane pire gjakun njerezimit: Trump po rivendos rregullat e reja per te respektuar "marrveshjen nderkombetare ujore", pra levizjen e lire pa "pirateri". Edhe nje gje qe ju, deri sot te partendo, nuk e keni paura kurre kurajon te shkruani dy rreshta per kriminelet e regjimit Iranian qe ne Angli jane pasuri dhe miliarda te depozituara. Asnje nuk po ankohet deri sot te pakten, pervec marksisteve moderne
Kot merreni me politikën e Trumpit. Ai nuk është politikan, nuk e njeh diplomacinë. Ai sillet si një biznesmen në pushtet. Ai di administrim biznesi, jo administrim publik. Dhe pavarësisht se ai ka bërë një libër për Artin e marrëveshjes (negocimit), ai nuk di të negociojë, sillet thjesht si "gangster politik", bën presion dhe kur askush nuk e ha presionin, tërhiqet. Babai i Jared Kushner është Charles Kushner. Ai është një biznesmen i njohur në fushën e pasurive të paluajtshme në SHBA dhe themelues i kompanisë Kushner Companies. Gjithashtu, Charles Kushner ka pasur edhe probleme ligjore në të kaluarën dhe është dënuar, por më vonë u fal nga Donald Trump në fund të mandatit të tij. Donald Trump e ka emëruar babain e dhëndrit të tij, Charles Kushner, në një post shumë të rëndësishëm diplomatik. Në fund të vitit 2024, Trump e propozoi për ambasador. Në maj 2025, ai u konfirmua nga Senati amerikan. Që nga korriku 2025, ai shërben si ambasador i SHBA në Francë dhe Monako. Nuk kuptohet ça demokravie ëshyë SHBA me këto lloj nepotizmash! E njëjta gjë edhe për J.Biden, i cili fali të birin kur qe president. Trump për vete po mos të bëhej president ndoshta do ishte dënuar nga gjykata për ato që akuzohej. P.sh Donald Trump është përballur me disa çështje penale dhe civile. Në një prej tyre, në New York, ai u shpall fajtor në vitin 2024 për falsifikim dokumentesh biznesi (çështja e njohur si “hush money”).Për çështjet e tjera (si ato federale apo në shtete të tjera), proceset kanë qenë të ndërlikuara, disa janë shtyrë, disa janë pezulluar ose ende në zhvillim. Çështja federale për dokumentet sekrete (Florida). Lidhet me mbajtjen e dokumenteve të klasifikuara pas largimit nga Shtëpia e Bardhë. Akuza përfshin: mbajtje të paligjshme të dokumenteve dhe pengim të drejtësisë. Procesi është shtyrë dhe komplikuar për arsye procedurale dhe vendime gjyqësore. Çështja federale për ndërhyrje në zgjedhjet e 2020. Ka të bëjë me përpjekjet për të përmbysur rezultatin e zgjedhjeve. Edhe kjo është përballur me shtyrje dhe debate ligjore (p.sh. mbi imunitetin presidencial). Çështja në Georgia për zgjedhjet (RICO). Lidhet me përpjekjet për të ndryshuar rezultatin në këtë shtet. U ngrit nga Fani Willis. Përfshin akuza sipas ligjit kundër krimit të organizuar (RICO). Procesi është vonuar dhe në zhvillim, me shumë sfida procedurale. Çështje civile (jo penale) – mashtrim biznesi. Në New York. Lidhet me fryrje të vlerës së pasurive për përfitime financiare. Trump u shpall përgjegjës dhe u përball me gjoba të mëdha (kjo nuk është çështje penale). ____________ SHËNIM: Imagjinoni Ramën apo Saliun të kishin pasur këto lloj precendentësh në Shqipëri! A do fitonin zgjedhjet? A do i bënin "leckë" nëpër media analistët (të kapur ose jo qofshin)? Saliu e ka vërtetuar tashmë nuk fiton më zgjedhje, thjesht po mban peng partinë për interesa familjare. Kurse Rama ka përdorur administratën si kontigjent votash, bonuset parazgjedhore për pensionistët, dhe bandat për vota.
Biznesmen jo biznesmen, kryesorja eshte te kete karakter. Të mos jete batakçi.
Biznesmeni eshte shkalla me siperore e whiler dealer (matrapaz), qe funksionon, bleje 3 shite 8. Kjo do te thote hajdutllek te pafytyre. Te prodhosh $10 nje pale atletike Nike e te hidhen ne treg me $150 eshte kryeveper pisllek. Ta prodhosh 1L Whisky me $1 e ta shesesh $30 eshte mrekulli hajdutllek. Si mund te quhesh biznesmen kur ke hyre $900 milione borxh si Trapi e pastaj ngre koken!? Si mund te quhesh biznesmen kur kerkon shtete, prona, ishuj se te pelqejne, si femijet ne dyqanin e lodrave e embelsirave!? Me shume mund te kesh mirenjohje per nje peshtyme ne trotuar se sa per biznesqene te tille. Mos ngaterroni $ me Jarin o njerez.
KUR ZIHEN ALLTARET,SHKELMAT I HANE GOMARET