FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Pas 18 vitesh në futboll, shqiptari Sotir Nini, që në Greqi njihet si Sotiris Ninis, e mbylli karrierën e tij me një njoftim të thjeshtë.
Ai konsiderohej si një nga talentet më të mëdha në Evropë në kohën e tij, por nuk pati karrierën që të gjithë prisnin. Karrierën që, teorikisht, duhej ta kishte pasur, bazuar në klasin e tij.
"Personalisht, duke bërë një bilanc, këto janë gabimet e mia: zgjedhje dhe lëvizje që nuk ishin të mira. Sigurisht, nuk e di kurrë paraprakisht se si do të shkojnë gjërat", shkroi Nini disa vite më parë.
Një lojtar qw kontrollonte topin, qw nuhaste golin, qw pasonte dhe krijonte, Nini përjetoi gjithçka në karrierën e tij në një shkallë superlative: gëzimet dhe hidhërimet.
Ai u prezantua me publikun grek të futbollit në vitin 2007, në moshën 16 vjeç, dhe i tha lamtumirë sportit të tij të dashur në moshën 35 vjeç, në vitin 2025. Siç kishte deklaruar, do të kishte dashur ta përfundonte karrierën te Panathinaikos dhe në fushë, por jeta nuk i solli atë që donte.
Ai tha "lamtumirë" pa qenw pjesw e asnjw skuadre dhe sigurisht jashtë fushës, ku i bëri njerëzit ta adhuronin nga viti 2007 deri në vitin 2011. Këto janë vitet kur ai shkëlqeu. Pastaj erdhi rënia e madhe. Ai vetë e ka pranuar se u besoi njerëzve të gabuar, bëri zgjedhjet e gabuara të ekipit dhe nuk e menaxhoi imazhin e tij.
Sigurisht, e vërteta është se ekipet e tij nuk e menaxhuan siç duhet, veçanërisht Panathinaikos, i cili, që nga viti i tij i parë, e lodhi me ndeshjet e njëpasnjëshme dhe ai po fillonte të merrte lëndime dhe të humbiste gëzimin e lojës.
Mesfushori virtuoz që luante si numër dhjetë, numër tetë dhe sulmues krahu i bëri të gjitha që në fillim dhe u dashur më shumë se kushdo nga tifozët e Panathinaikos dhe të gjithë grekët. Në fund të fundit, një herë, në një ndeshje midis Olympiacos dhe Panathinaikos në "Georgios Karaiskakis", ai u duartrokit nga tifozët e Pireut.
Nini luante futboll në shkollën e tij në Kypseli, por në vend të topit ai shkelmonte një kanaçe birre dhe një shishe uji bosh. Ekipi i tij i parë ishte Akademia Apollon Smyrnis në Rizoupoli dhe prej andej shpejt e gjeti veten në Akademinë Pathiakakis.
Giorgos Pathiakakis, djali i trajnerit të vjetër Giannis Pathiakakis, e rekomandoi atë në Akademinë Panathinaikos FC për një provë dhe ata e morën. Ai gjithmonë luante me lojtarë që ishin 3 dhe 4 vjet më të mëdhenj se ai dhe i pëlqente. Në vend që të luante me të rinjtë dhe të rejat, ai u promovua në ekipin e të rinjve dhe në moshën 15 vjeç u stërvit me ekipin e meshkujve nën udhëzimet e Alberto Malezanit.
Por trajneri që e krijoi dhe që i detyrohet gjithçka është një ish-lojtar i Barcelonës. Victor Muñoz. Spanjolli mori drejtimin menjëherë pas fillimit të sezonit 2006-07 dhe "u çmend" me Sotirin e vogël. Ai vazhdoi ta kishte në seancat stërvitore të ekipit dhe kërkoi ta bënte profesionist.
Më 21 dhjetor 2006, ai nënshkroi kontratën e tij të parë. Më 7 janar 2007, ai debutoi me fanellën e Panathinaikos në ndeshjen kundër Egaleo. Ai ishte vetëm 16 vjeç e 9 muajsh dhe u bë futbollisti më i ri i PAO që luajti në kampionat.
Më 27 janar 2007, kundër Panionios, ai shënoi golin e tij të parë dhe vendosi një rekord të ri. Një rekord pasoi tjetrin. Greqia dhe Evropa kundër Lens.
Bota e deshi kur, në derbin me AEK-un, ku Panathinaikos fitoi 4-1, ai shënoi një gol dhe bëri edhe një asist!
Gazetat shkruanin për "El Niño", për "Fenomenin Nini" dhe njerëzit e Panathinaikosit e adhuronin në çdo rast dhe besonin se kishin gjetur lojtarin që do ta çonte ekipin drejt suksesit për dhjetë vitet e ardhshme. Ai vetë filloi të bëhej nervoz. Në moshën 16 vjeç, ai ishte titullar për Panathinaikosin. Të gjithë kishin rënë në dashuri me të. Personazhe të famshëm, menaxherë, modele, reklamues dhe shumë të tjerë që kishin shumë të përbashkëta me të.
Vite më vonë, Ninis tha: “isha shumë i pafajshëm atëherë. Nuk e dija se çfarë peshe mund të mbante e gjithë kjo. Nuk e dija se sa peshë mund të mbante shpina ime.”
Djali që mbante fanellën me numër 7, i bërë dikur i famshëm nga Dimitris Saravakos, “theu” çdo rekord në atë sezon të parë, por në fillim të sezonit tjetër, ai nuk u trajtua siç duhet dhe pati dëmtimin e tij të parë serioz dhe operacionin në bark.
Dëmtimi i tij i dytë dhe më i madhi erdhi në vitin 2011, në një ndeshje midis ekipit kombëtar grek dhe Izraelit. Ai shënoi dhe pothuajse siguroi kualifikimin për në Euro 2012, por pësoi një këputje të ligamentit të kryqëzuar dhe u rikthye në aksion gjashtë muaj më vonë.
Dashuria e madhe e Sotir Nini ishte Kombëtarja Greke. Ai lindi në vitin 1990 në Himarë të Shqipërisë, vendlindjen e tij dhe të Pirro Dhimës.
Ai u zhvendos në Greqi në moshë të re. Së pari në Zakynthos dhe më pas në Athinë, ku filloi të luante futboll.
Ëndrra e tij ishte gjithmonë të merrte pjesë në një Kupë Bote dhe e arriti.
Ai u zgjodh nga i vështiri Otto Rehhagel, nga kërkuesi Fernando Santos, por ai i detyrohet më shumë siç pohon vetë, "së pari një njeriu dhe pastaj një trajneri", Nikos Nioplias.
Nën drejtimin e Nioplias, si anëtar i Ekipit Kombëtar të të Rinjve (U-19), ai arriti në finalen e Kampionatit Evropian në vitin 2007. Në gjysmëfinale kundër Gjermanisë, Greqia fitoi 3-2, me Sotir Ninin që shënoi një gol dhe asistoi. Në finalen kundër Spanjës, ai dhe shokët e tij të ekipit (Papastathopoulos, Mitroglou, Dimoutsos, Siovas, Lambropoulos, Koutsianikoulis) u mundën 1-0 dhe humbën një mundësi të shkëlqyer për t'u ngjitur në majë të Evropës.
Në atë kohë, të gjithë vëzhguesit në Evropë ishin në Kampionatin Evropian U-19 dhe Sotir Nini binte në sy të shpërthyer me performancën e tij dhe ishte MVP. Pastaj filluan ta krahasonin me Lionel Messin, jo vetëm në Greqi, por edhe jashtë vendit.
Gazeta spanjolle "AS" shkroi në atë kohë për interesin e Real Madridit për asin grek dhe organizoi një intervistë me të, në të cilën ai foli për këtë çështje dhe për Lionel Messin.
"Të them të vërtetën, jam informuar nga shtypi. Është një nder për mua që një klub kaq i madh po tregon interes", kishte thënë Nini për interesin e Real Madridit. Kur u pyet nëse e konsideronte veten të ngjashëm me Lionel Messin, ai ishte përgjigjur: "kështu thonë, po. Por kam shumë për të mësuar që të jem si ai në aspektin konkurrues. Messi mund të bëhet futbollisti më i mirë në botë. Më pëlqen edhe Ronaldinho. Nga Reali, më pëlqeu shumë Ronaldo dhe tani Guti, një lojtar i jashtëzakonshëm me shumë cilësi".
Së fundmi, ai luajti kundër Lionel Messit në fushat e Afrikës së Jugut. Otto Rehhagel e çoi në skuadrën e Kupës së Botës. Nini luajti për 11 minuta në ndeshjen kundër Nigerisë dhe për 37 kundër Argjentinës së Messit, e cila stërvitej nga Diego Maradona. Siç pranoi Nini, pas ndeshjes donte të bënte një foto me Diegon.
Sotir Nini mori pjesë me Kombëtaren Greke për Santosin dhe në Euro 2012, ndërsa në finale, për shkak se nuk kishte ndeshje në këmbë, u "shkurtua" nga skuadra për Kupën e Botës 2014.
Në total, me Kombëtaren nga viti 2008 deri në vitin 2015, ai pati 33 paraqitje, 3 gola dhe 2 asiste.
Në vitin 2007, Munioth u shkarkua nga Panathinaikos dhe vendin e tij e zuri portugezi José Peseiro, i cili nuk e kishte Sotir Ninin në planet e tij. Ai duhej të priste që Ten Kate t'i besonte përsëri dhe akoma më shumë për Nikos Nioplias, i cili e nxori nga fusha.
Nini luajti përkrah lojtarëve si Cisse, Gilberto Silva, Karagounis dhe Leto dhe Panathinaikos fitoi dy tituj (2010). Ai ishte anëtar i ekipit PAO që fitoi kampionatin e fundit në historinë e tij.
Me Cissen ai krijoi një dyshe të shkëlqyer në sulm. Njëri priste dhe tjetri qepte. Ata kaluan kohë me francezin edhe jashtë fushës dhe kjo e ndihmoi Ninin të kuptonte shumë gjëra rreth futbollit dhe menaxhimit të imazhit të tij.
Atë vit, dhe konkretisht në shkurt të vitit 2010, ai pati performancën e tij më të mirë me fanellën e Panathinaikos. Ai shënoi një gol, fitoi një penallti dhe dha një asist në fitoren 3-2 ndaj Romës në Olimpico. Më pas vijoi me kampionatin dhe fitoren e Kupës, por gjërat nuk vazhduan aq mirë për Sotiris Ninis.
Ai luajti për 10 minuta kundër Barcelonës në humbjen 5-1 në Camp Nou dhe në dy ndeshjet e tjera kundër Copenhagen. Këto ishin të gjitha paraqitjet e tij në Ligën e Kampionëve në karrierën e tij.
Panathinaikos kishte nënshkruar katër kontrata, por në vitin 2012, në mënyrën e tyre, ata e nxorën jashtë. Ai shkoi te Parma, ku nuk mori asnjë kohë loje, dhe prej andej te PAOK, ku nuk bëri atë që të gjithë prisnin.
Në vitin 2014, ai u rikthye te Panathinaikos dhe qëndroi deri në vitin 2016. Megjithatë, ai nuk e kishte rolin që i ishte dhënë në të kaluarën, ai u vendos në pozicione të tjera, nuk u konsiderua aq shumë, dhe kështu kapitulli "Panathinaikos" u mbyll përfundimisht për të.
Ai e veshi fanellën e gjelbër për 173 ndeshje, shënoi 17 gola dhe dha 28 asiste.
Ai ishte vetëm 26 vjeç! Filloi turneun e tij në Evropë, pasi luajti në Belgjikë (Charleroi, Mechelen), në Izrael (Maccabi Tikva, Ashkelon) dhe u kthye në Greqi, për të luajtur për Volosin, PAS Giannina dhe Kifissia (2013-14).
Në vitin 2025, ai u bë baba i një vajze dhe vendosi t'i varte këpucët e futbollit përgjithmonë. "Emocione. Përvoja. Imazhe. Momente unike. Një udhëtim i mrekullueshëm që ka marrë fund. Ndihem i bekuar që e kam jetuar, me fat për dashurinë që mora dhe mirënjohës për atë që më ka dhënë futbolli", shkroi një nga talentet më të mëdha, ndoshta më i madhi, që ka dalë në këtë vend në dekadat e fundit, në lamtumirën e tij. /Përshtatur nga Protothema/
Lini një Përgjigje