FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Një forcë më pak e dukshme, por e vështirë për t’u neutralizuar, e ndërtuar për luftë asimetrike
Anijet e mëdha luftarake nuk përbëjnë më mjetin kryesor të Marinës iraniane. Sot, në qendër të strategjisë së Teheranit qëndron një rrjet mjetesh të vogla dhe të shpejta lundruese, të njohura si skafet e Pasdaranëve.
Kjo forcë vepron sipas logjikës së luftës asimetrike. Analistët e quajnë atë “flota e mushkonjave”: qindra, ndoshta mijëra mjete të lehta dhe me shpejtësi të lartë, të armatosura në përputhje me përmasat e tyre.
Përdorimi i tyre ndryshon rregullat e luftës detare tradicionale. Irani nuk synon përballje të drejtpërdrejtë me flota më të fuqishme, por ndërhyrje të shpejta dhe të koordinuara, të projektuara për të goditur ose për të ushtruar presion mbi trafikun detar ndërkombëtar.
Kjo strategji i ka rrënjët në vitet pas luftës Iran-Irak dhe në përplasjet me Marinën amerikane në Gjirin Persik. Nga ato përvoja, Teherani arriti në përfundimin se nuk mund të rivalizonte Uashingtonin në plan konvencional. Për këtë arsye, zhvilloi një kapacitet alternativ, të mbështetur te lëvizshmëria, befasia dhe sulmet e shpejta.
Këto mjete janë projektuar për të lëvizur me shpejtësi dhe për t’i shpëtuar interceptimit. Disa prej tyre kalojnë 60 nyje detare dhe mund të pajisen me mitralozë, raketa dhe, në raste të caktuara, me raketa kundër anijeve.
Forca e tyre kryesore qëndron te veprimi i koordinuar. Taktika kryesore njihet si “sulm në tufë”: disa mjete sulmojnë njëkohësisht nga drejtime të ndryshme dhe ushtrojnë presion edhe mbi sisteme të avancuara mbrojtëse.
Efektivitetin e këtij sistemi e rrit edhe aftësia për t’u fshehur. Shumë mjete ruhen në baza të mbrojtura përgjatë bregdetit, ndonjëherë të ndërtuara në shkëmbinj ose në gjire të vështira për t’u identifikuar. Ato mund të dislokohen shumë shpejt.
Përveç kësaj, disa njësi mund të rikonfigurohen me shpejtësi, duke kaluar nga patrullimi në misione sulmuese përmes shtimit të armatimeve.
Skenari më i përshtatshëm për këto operacione është Ngushtica e Hormuzit. Hapësira e kufizuar dhe trafiku i dendur kufizojnë manovrimin e njësive të mëdha ushtarake dhe rrisin efektin e mjeteve më të vogla.
Objektivi kryesor mbetet trafiku tregtar. Anijet cisternë dhe ato të mallrave, pa mbrojtje të mjaftueshme, mbeten të ekspozuara edhe ndaj veprimeve të kufizuara, të cilat mund të prodhojnë pasoja të rëndësishme.
Lini një Përgjigje