FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Dështojnë përsëri negociatat për Gazën, SHBA paralajmëron “zgjidhje alternative”; rritet frika për përshkallëzim të mëtejshëm...
Dështimi i fundit i negociatave për Gazën ka alarmuar më shumë se herët e tjera, për shkak të deklaratave të të dërguarit të Donald Trump, Steve Witkoff, i cili ia atribuoi gjithë fajin Hamasit dhe shtoi se, në këtë pikë, “do të kërkojmë zgjidhje alternative për të kthyer pengjet në shtëpi dhe për të krijuar një ambient më të qëndrueshëm për popullsinë e Gazës”.
Përtej ironisë tragjike të këtij përfundimi, duke pasur parasysh përputhjen e SHBA-ve me operacionet ushtarake izraelite në Gaza, përfshirë menaxhimin e dështuar të ndihmave humanitare, përmendja e “opsioneve alternative” ngjall shqetësim, pasi paralajmëron braktisjen e procesit negociator nga SHBA, duke ia lënë gjithçka palëve ndërluftuese, ndonëse dihet që Netanyahu nuk ka asnjë synim për marrëveshje.
Deklaratat e Witkoff përmbysin edhe narrativën e deritanishme mbi përgjegjësitë për bllokimin, duke e ndihmuar Netanyahun përballë kritikave të brendshme dhe ndërkombëtare lidhur me vijimin e luftës. Hamas reagoi duke u shprehur “i befasuar” nga akuzat, duke theksuar se kjo është hera e parë që SHBA e akuzon publikisht si pengesë për marrëveshjen, pavarësisht historikut të negociatave.
Vetë Bishara Bahbah, një nga bashkëpunëtorët e Witkoff, kishte deklaruar në rrjete sociale se përgjigja e Hamasit ndaj propozimit izraelit për rishpërndarjen e trupave dhe shkëmbimin e të burgosurve ishte “konkrete dhe pozitive”, duke kërkuar që Izraeli të niste negociata serioze dhe të shpejta për armëpushim. Kjo e bën edhe më të paqartë kthesën e papritur të Witkoff.
Negociatat në kushte misterioze
Edhe zhvendosja e takimit të planifikuar mes Witkoff, këshilltarit të Netanyahut Ron Dermer dhe kryeministrit të Katarit Mohammed bin Abdulrahman Al-Thani mbetet enigmatike: në vend që të mbahej në Romë, u zhvillua në mënyrë të papritur në Sardenjë, mbi një jaht të ankoruar në Costa Smeralda, nën masa të rrepta sigurie, madje edhe me praninë e një aeroplanmbajtëseje amerikane në Kanalin e Sardenjës. Ky fakt shton dyshimet për presione dhe kërcënime që kanë ndikuar në dështimin e bisedimeve.
Për momentin nuk ka detaje të besueshme nga mediat perëndimore apo izraelite mbi shkaqet e sakta të kolapsit, ndërsa edhe mediat kryesore arabe kanë heshtur. Sipas “Axios”, një nga pikat e konfliktit ka qenë kërkesa e Hamasit për lirimin e një numri më të madh të burgosurish palestinezë në këmbim të pengjeve izraelite, por kjo duket e pamjaftueshme për të shpjeguar dështimin e plotë, duke qenë se çështjet shumë më të ndërlikuara, si armëpushimi afatgjatë, tërheqja e trupave dhe shpërndarja e ndihmave humanitare, ishin ende të pazgjidhura.
Në veçanti, mbetet e hapur çështja e monopolizimit të ndihmave nga Gaza Humanitarian Foundation, e cila sipas kritikëve ka shërbyer si instrument kontrolli politik. Kërkesa e saj ndaj agjencive të OKB-së për bashkëpunim është refuzuar, duke ngritur frikën se çdo përfshirje do t’i bënte pjesë të një procesi që de facto favorizon politikën e shkatërrimit të Gazës.
Qëllimet reale të Izraelit
Dështimi i negociatave është ndjekur nga ofensiva e re izraelite në qendër të Gazës, një zonë që deri tani ishte kursyer për shkak të pranisë së pengjeve. Ky veprim tregon se për qeverinë e Netanyahut çështja e pengjeve nuk është prioritet, siç kanë akuzuar edhe familjet e tyre, por objektivi është bërja e Gazës të pabanueshme dhe marrja e kontrollit të plotë të saj.
Ministrat izraelitë Bezalel Smotrich, Miri Regev dhe Amichai Eliyahu e kanë shprehur hapur se synimi është “fshirja e Gazës nga harta”, ndërsa uria dhe mungesa e ndihmave po përdoren si armë lufte.
Për pyetjen pse Hamas nuk i liron pengjet për të ndalur luftën, akademiku izraelit Omer Bartov, në një intervistë për “New York Times”, tha se kjo qasje është produkt i propagandës izraelite: “Nëse Hamas dorëzon pengjet dhe dorëzohet, a mendoni se Izraeli dhe IDF do të tërhiqen? Jo. E vetmja gjë që sot e pengon IDF të shkatërrojë plotësisht Gazën është fakti që aty ndodhen pengjet izraelite. Këtë e ka thënë edhe vetë Netanyahu: objektivi i tij është ‘fitorja absolute’, që do të thotë kontroll i plotë mbi Rripin e Gazës”.
Deklaratat e ministrave dhe veprimet në terren tregojnë se kjo nuk është thjesht retorikë, por strategji e qeverisë izraelite. /Përshtati “Pamfleti” nga “Inside Over”
Lini një Përgjigje