FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Një seri sulmesh zbulon dobësitë e rrjetit energjetik dhe sfidat e autoriteteve për të parandaluar sabotimet
Ishte ora 6 e mëngjesit kur Andreas Thomsen kuptoi se diçka nuk shkonte. Dritat në shtëpinë e tij në Berlin nuk ndizeshin. Pajisjet nuk funksiononin. Grilat elektrike nuk hapeshin. I vetmi tingull në shtëpi ishte ai i aparatit të frymëmarrjes.
Thomsen mori telefonin. Asgjë. Asnjë paralajmërim, asnjë njoftim. Ai është 68 vjeç dhe vuan nga skleroza laterale amiotrofike (ALS). Nuk mund të jetojë pa ventilatorin. Pajisja po punonte me bateri dhe kishte vetëm gjashtë orë energji.
Vetëm rreth orës 8 mësoi çfarë kishte ndodhur: një sulm ndaj furnizimit me energji elektrike të qytetit. Qindra mijëra banorë në jugperëndim të Berlinit kishin mbetur pa energji. Ai njoftoi kujdestarët dhe telefonoi zjarrfikësit.
Ngjarja e janarit 2026 nuk ishte aksident. Ndërprerja ishte pjesë e një serie sulmesh që kanë treguar sa e cenueshme është infrastruktura gjermane dhe sa i papërgatitur është shteti për t’i ndalur ato.
Për muaj të tërë, autoritetet u përqendruan te rreziku i sabotimit rus. Por një hetim i gjatë i medias WELT sugjeron se kërcënimi më i madh është i brendshëm. Pas shumë sulmeve qëndron një rrjet i vogël, i decentralizuar, i motivuar nga ekstremizmi i majtë.
Për Thomsen, ndërprerja e energjisë nënkuptonte rrezik mbytjeje. Deri në orën 10, ventilatori kishte vetëm dy orë bateri. Kujdestarët telefononin vazhdimisht urgjencën. Kur mbërritën zjarrfikësit, u përballën me një problem tjetër: porta elektrike nuk hapej pa energji.
Pak para orës 11, mbërriti një ambulancë e dytë. Mjeku vendosi ta shkëpuste përkohësisht nga ventilatori për ta transportuar, pasi ashensori nuk funksiononte dhe shkallët ishin shumë të ngushta.
“Ishte sikur po mbytesha,” kujton Thomsen. Vetëm pasi u lidh me ventilatorin e ambulancës, ai rifitoi frymëmarrjen. Më vonë, përgjegjësinë për sulmin e mori një grup i quajtur “Volcano Group”. Në deklaratë nuk shfaqej shqetësim për banorët e prekur. Prokuroria federale po heton rastin.
Sipas hetuesve, “Volcano Group” nuk është një organizatë e mirëfilltë, por një emër që përdoret nga autorë të ndryshëm. Që nga viti 2011, grupi është lidhur me sulme ndaj hekurudhave, linjave të energjisë dhe objekteve industriale.
Autoritetet dyshojnë se ndërprerja e janarit lidhet me një sulm të shtatorit 2025, kur u dogjën shtylla elektrike në Berlin. Dhjetëra mijëra familje mbetën pa energji për ditë të tëra dhe dëmet arritën në dhjetëra miliona euro.
Hetimet tregojnë se autorët i përkasin një rrjeti të lirshëm aktivistësh të majtë që bashkëpunojnë në mënyrë të rastësishme. Disa prodhojnë ideologji dhe justifikime, ndërsa të tjerë kryejnë sulmet.
Një rol të rëndësishëm luajnë edhe publikimet që shpjegojnë dhe, në disa raste, përshkruajnë mënyrat e sabotimit. Një broshurë e vitit 2015, “Disconnect”, bënte thirrje për rezistencë kundër teknologjisë, përfshirë sabotimin e infrastrukturës digjitale.
Autoritetet kanë vështirësi në ndalimin e këtyre grupeve për shkak të strukturës së tyre të shpërndarë. Edhe kur identifikohen individë, ata zhduken dhe rishfaqen në sulme të tjera. Sulmet janë bërë më të guximshme. Në mars 2024, një shtyllë energjie pranë fabrikës Tesla u dogj, duke ndërprerë prodhimin për disa ditë.
Ndërprerja e janarit 2026 ishte më e madhja në Berlin që nga Lufta e Dytë Botërore. Rreth 45 mijë familje dhe mijëra biznese mbetën pa energji, përfshirë spitale dhe qendra kujdesi. Sipas një analize të policisë federale, vitin e kaluar u regjistruan 321 raste sabotimi në Gjermani, shumë prej tyre të lidhura me ekstremizmin e majtë.
Megjithëse janë ngritur dyshime për përfshirje të aktorëve të huaj, përfshirë Rusinë, hetimet nuk kanë gjetur prova konkrete për këtë. Pas sulmeve, autoritetet shpallën një shpërblim prej 1 milion eurosh për informacione dhe zhvilluan kontrolle të gjera, por pa arrestime të rëndësishme.
Ngjarjet kanë nxitur debat edhe mes vetë aktivistëve, ku disa e shohin sabotimin si tejkalim të kufijve, ndërsa të tjerë kërkojnë vazhdimin e aksioneve. Për Andreas Thomsen, përvoja mbetet personale. Ai falënderon ekipet që e shpëtuan. “Përndryshe, nuk do të isha gjallë,” thotë ai. Arsyeja kryesore për të vazhduar jetën, sipas tij, është djali i tij 7-vjeçar. /Përshtatur nga Politico/
Lini një Përgjigje