FLASH
Shkruar nga PamfletiSulmi izraelit ishte edhe një herë përtej "arsyes" për aleatët, armiqtë dhe "neutralët". Goditja e Katarit nga ajri në mënyrën që ka goditur Jemenin, Libanin, Sirinë, Iranin dhe Gazën tregon shumë, veçanërisht nëse ajo që doni të arrini nuk përputhet me ndarjen "tradicionale" të miqve dhe armiqve. Izraeli i ka vënë si Arabinë Saudite ashtu edhe kryesisht SHBA-në në një pozicion jashtëzakonisht të vështirë.
Izraeli, në pothuajse tre vjet nga tetori 2023 deri dje, ka bombarduar pesë kryeqytete të vendeve të Lindjes së Mesme. 10 raketat izraelite në Doha mund të mos e kenë gjetur shënjestrën e tyre dhe pesë drejtuesit e Hamasit mund të mos kenë humbur jetën, por Izraeli tani është në një pozicion për të përfituar edhe nga përpjekje të tilla të dështuara.
Çështja kryesore për Netanyahun dhe qeverinë e tij nuk ishte vetëm vdekja e pesë anëtarëve të tjerë të organizatës xhihadiste që përgjakoi tokat e vitit 2023, por për të përcjellë në mënyrën më të fortë dhe më të qartë mesazhin, veçanërisht për Katarin, se "askush nuk është jashtë rrezes së veprimit dhe askush nuk është i sigurt për sa kohë që ne nuk jemi".
Tel Avivi ka kryer sulme të tilla si ai me bombarduesit e Hezbollahut në Liban apo sulmet 12-ditore ndaj pozicioneve të mbrojtjes ajrore dhe programit bërthamor të Teheranit, të cilat në një të ardhme jo shumë të largët do të jenë në duart e duhura të filmave aksion që do të thyejnë të ardhurat në të gjithë botën... Ai i djeshmi nuk do të përfshihet në këtë listë, por mund të jetë më strukturor për hapin tjetër që vendi ka planifikuar.
Katari nuk është vetëm një vend që ka udhëhequr negociatat me Hamasin që nga viti 2023 , as një vend që ka diçka të përbashkët me ata që për dekada i janë bashkuar asaj që Tel Avivi e konsideron boshtin e së keqes dhe krahun e gjatë të Teheranit. Po, Izraeli mund të mos ketë marrëdhëniet më të mira me Katarin, por si delegacionet ashtu edhe diskutimet e të gjitha niveleve të Netanyahut në Doha gjithmonë kishin një ose edhe më shumë se një arsye të mirë për mikpritësit...
"Shqetësimi" i një trilioni dhe dritarja e mundësisë
Sulmi izraelit ishte edhe një herë përtej "arsyes" për aleatët, armiqtë dhe "neutralët". Goditja e Katarit nga ajri në mënyrën që ka goditur Jemenin, Libanin, Sirinë, Iranin dhe Gazën tregon shumë, veçanërisht nëse ajo që doni të arrini nuk përputhet me ndarjen "tradicionale" të miqve dhe armiqve. Izraeli i ka vënë si Arabinë Saudite ashtu edhe kryesisht SHBA-në në një pozicion jashtëzakonisht të vështirë.
Donald Trump ishte në Doha në fundjavën e 14 dhe 15 majit dhe jo vetëm që bëri lëvizje "personale", por gjithashtu "ngarkoi" Forcën e tij Ajrore 1 me investime nga Katari që tejkalojnë 1 trilion dollarë.
Izraeli ka demonstruar qartë se edhe kjo nuk është një pengesë për atë që ka planifikuar dhe do ta zbatojë me çdo kusht. Lëvizja izraelite ka të ngjarë të sjellë "hakmarrje" prapa skenave nga Trump hakmarrje që vështirë se do të arrijë në sanksione të konsiderueshme pavarësisht faktit se raketat izraelite ranë në një distancë të shkurtër nga baza ajrore më e madhe amerikane në të gjithë rajonin. Izraeli e di se ka liri veprimi për të bërë atë që dëshiron edhe nëse "dritarja e mundësisë" që i është hapur po mbyllet gradualisht me veprime si ajo e djeshme.
Armëpushimi në pikëpyetje?
Sulmi i Izraelit nuk e gjeti objektivin e tij dhe anëtarët e mbetur të Hamasit nuk u vranë, por ajo që duket se po "vdes" është çdo shpresë për një marrëveshje me Izraelin.
Realisht dhe pa një perspektivë diplomatike, kush nga ata që marrin pjesë në grupin që dëshiron të nënshkruhet një armëpushim dhe që më në fund të ketë një fund të luftës dhe vdekjes në Gaza jo vetëm që mund të nënshkruajë, por edhe të shfaqet diku që të ndodhë ky zhvillim specifik.
Për të ardhmen e parashikueshme, do të jetë jashtëzakonisht e pamundur që të kemi ndonjë shfaqje, edhe me garanci sigurie nga SHBA-të, të anëtarëve të Hamasit për të bërë ndonjë përparim. Fakti që anëtarët e tij nuk u vranë do t'u japë atyre një shtysë të re në "narrativë" se ata do të dalin fitimtarë... Izraeli, i cili me sa duket nuk ka ndërmend të kënaqet me asgjë më pak se eliminimi i Hamasit, dorëzimi i pengjeve të gjallë dhe të vdekur, dhe përgjegjësia absolute kontrolli në Gaza dhe Bregun Perëndimor të pushtuar një ditë pas një marrëveshjeje, ka siguruar që do të ketë kohë të mjaftueshme për të bërë atë që ka njoftuar përsëri brenda enklavës palestineze.
Ankaraja, objektivi i radhës i Netanyahut
Ajo që po bën Izraeli dhe mënyra se si zgjedh ta bëjë, në veçanti, tregojnë një tendencë të qartë për përshkallëzim pa qenë plotësisht e qartë se kush është objektivi i radhës i Netanyahut. Ankaraja shpallet sot poli i vetëm që "plotëson" këto specifikime. Turqia mbetet kundërshtari i madh dhe gjembi në Siri, Rexhep Erdogan i ka ofruar hapur "azil" dhe "strehë" Hamasit dhe është Ankaraja ajo që sot nuk ka vuajtur asnjë nga "kundërmasat" që Izraeli nuk ka problem tani të provuara t'i dërgojë drejt anës që do të shënjestrojë. Siria, që nga momenti i rënies së Asadit e tutje, ka qenë, bazuar në atë që vetë protagonistët në rajon theksojnë në çdo rast, pika "ideale" për një "largim hesapesh" të fortë.
Damasku nuk është "larg" nga Tel Avivi apo Ankaraja, dhe mbetet për t'u parë kur, në çfarë mënyre dhe si Izraeli apo Turqia do të zgjedhin të hapin më tej thesin e madh të krizës dhe luftës./ Protothema.gr
Lini një Përgjigje