FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Mbreti Charles III lavdëron në Uashington vlerat e Evropës së vjetër. Ai shprehet më qartë se sa do të kishte guxuar ndonjëherë nëna e tij, Elizabeth II
Mbreti Charles është gjithmonë i gatshëm për një fjalim. Rreth një vit më parë, monarku britanik ishte në Kanada dhe hapi vitin parlamentar në Otava me vërejtjen se vendi ishte “i fortë dhe i lirë”. Kjo ishte një kundërvënie ndaj idesë së presidentit amerikan Donald Trump, i cili sapo ishte rikthyer në detyrë dhe kishte hedhur idenë që Kanadaja të bëhej shteti i 51-të i Shteteve të Bashkuara. Tani, Mbreti Charles udhëtoi vetë në Uashington për t’i paraqitur Presidentit amerikan disa qëndrime pak të maskuara.
Ndër të tjera, ai iu përgjigj dyshimeve që Donald Trump kishte shprehur kohët e fundit ndaj aleancës së sigurisë së NATO-s me një vlerësim të fortë për këtë aleancë. Ai e shoqëroi këtë me theksimin se uniteti i saj mbështetet edhe në bujari dhe në vlera të përbashkëta.
Misioni i qeverisë në Londër
Shkaku zyrtar i vizitës shtetërore të Charles III në Amerikë ishte 250-vjetori i pavarësisë së Shteteve të Bashkuara. Megjithatë, misioni i vërtetë që qeveria britanike i kishte ngarkuar ishte të riparonte marrëdhëniet dypalëshe të dëmtuara mes Londrës dhe Uashingtonit. Pavarësisht përpjekjeve energjike dhe mjaft përkëdhelëse të palës britanike pas rikthimit të Trump në Shtëpinë e Bardhë, kohët e fundit kishin dalë në pah tensione të forta. Kjo sidomos pasi qeveria laburiste në Londër refuzoi të mbështeste aventurën ushtarake të Trump në Iran.
Megjithatë, fjalimi i mbretit para Kongresit shkoi shumë përtej një përpjekjeje diplomatike për pajtim. Aty foli një evropian, i cili nga një kujtesë historike më shumë se njëmijëvjeçare jo vetëm që nxjerr të drejtën e tij për të qëndruar në fronin e kombit të tij, por dëshiron edhe të mishërojë mësimet dhe paralajmërimet që kjo histori përmban.
Respekti i Trump dhe motivet e tij
Për momentin, duket se mbreti ka prekur ndjenjën e respektit të presidentit amerikan. Por është e mundur që Trump, si mikpritës, i tregoi një nderim të tillë monarkut vetëm për të qenë më pas në gjendje të kritikojë më ashpër kryeministrin britanik Starmer, i cili, në fund të fundit, mban përgjegjësi për fjalimin e kreut të shtetit.
E sigurt është se me këtë fjalim, i cili zgjati dhjetë minuta më shumë se sa ishte planifikuar dhe u ndërpre dymbëdhjetë herë nga duartrokitje në këmbë, Charles ka dalë përfundimisht nga hija e nënës së tij, Elizabeth II. Nëna e tij e ndjerë nuk do të ishte shprehur kurrë kaq drejtpërdrejt në mënyrë politike. Por ndoshta monarkja më jetëgjatë britanike sundoi kryesisht gjatë një periudhe të gjatë dhe relativisht të qëndrueshme pasluftës, ndërsa i biri duhet të përballet me rrethana krejt të ndryshme. /Përshtatur nga FAZ/
Lini një Përgjigje