FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Që nga fillimi i prillit, presidenti amerikan është angazhuar në një “sllallom” të paprecedentë diplomatik, duke deklaruar se SHBA-ja dhe Irani ndodhen “një hap larg” arritjes së një marrëveshjeje historike. Në të njëjtën periudhë, ai ka kërcënuar disa herë se ushtria amerikane do të godasë ashpër Teheranin…
Që nga sulmet e para amerikano-izraelite që vranë udhëheqësin suprem të Iranit, Ali Khamenei, lufta ka riformësuar Lindjen e Mesme në kohë reale, mes mosmarrëveshjeve për Ngushticën e Hormuzit dhe përpjekjeve të vazhdueshme për arritjen e një armëpushimi të qëndrueshëm.
Nën presionin e zgjedhjeve afatmesme të nëntorit në SHBA, presidenti amerikan Donald Trump po përpiqet të balancojë mes deklaratave se Shtetet e Bashkuara e kanë fituar tashmë luftën dhe kërcënimeve për sulme të reja ushtarake nëse Irani nuk bindet. Në të njëjtën kohë, ai shpall afate kohore për përfundimin e konfliktit dhe deklaron se marrëveshja e shumëpritur me Iranin është shumë pranë.
Sekretari amerikan i Mbrojtjes, Pete Hegseth, la së fundmi të kuptohet se kjo paqartësi e dukshme mund të përbëjë një avantazh taktik. Duke iu përgjigjur pyetjeve të gazetarëve, ai tha: “mos i trego armikut se çfarë je i gatshëm të bësh ose të mos bësh dhe mos i trego kur je i gatshëm të ndalosh.”
“Trump ka folur për 4 deri në 6 javë, 6 deri në 8 javë, 3 javë”, u shpreh ai, duke shtuar “mund të jetë çdo periudhë e caktuar, por ne nuk do të zbulojmë kurrë saktësisht se cila është, sepse duam t’i arrijmë këto objektiva dhe jemi në rrugën e duhur.”
Politika e Donald Trump ndaj Teheranit karakterizohet nga një alternim i fortë mes kërcënimeve dhe diplomacisë. Që nga fillimi i prillit, në sfondin e konfliktit që shpërtheu në fund të shkurtit, presidenti amerikan ka ndjekur një kurs të pazakontë diplomatik. Në total, ai ka deklaruar pesë herë publikisht se të dyja palët ndodhen “një hap larg” arritjes së një marrëveshjeje, ndërsa gjatë së njëjtës periudhë ka paralajmëruar të paktën tri herë se SHBA-ja është plotësisht e gatshme për goditje të menjëhershme dhe shkatërruese ushtarake.
Seria e deklaratave kontradiktore nisi më 1 prill, kur Trump pretendoi se Irani kishte kërkuar me ngulm një armëpushim, por vendosi menjëherë kushtin e parë ushtarak. Presidenti amerikan tha se SHBA-ja do ta shqyrtonte kërkesën vetëm nëse Ngushtica e Hormuzit mbetej “e hapur dhe e lirë”, duke shtuar me tone kërcënuese: “deri atëherë, do ta bombardojmë Iranin deri në shkatërrim ose, siç thonë disa, do ta kthejmë në Epokën e Gurit.”
Kthesa e parë zyrtare drejt diplomacisë erdhi më 7 prill. Pas ndërmjetësimit të Pakistanit për një armëpushim të përkohshëm dyjavor, Trump bëri në Truth Social deklaratën e tij të parë për paqe të afërt, duke njoftuar se kishte rënë dakord për armëpushimin dhe se Irani do të hapte menjëherë Ngushticën e Hormuzit dhe do të punonte “për finalizimin e një marrëveshjeje paqeje”.
Optimizmi i krijuar gjatë asaj periudhe u shemb në mesin e muajit, pas dështimit të bisedimeve në Islamabad. Më 13 prill, Trump bëri deklaratën e tij të dytë agresive, duke thënë: “nuk më interesojnë më negociatat”, dhe menjëherë më pas shpalli bllokadë detare ndaj porteve iraniane.
Pavarësisht retorikës luftarake, më 21 prill ai bëri një tjetër manovër, duke njoftuar në mënyrë të njëanshme zgjatjen e armëpushimit pa afat për t’u dhënë më shumë kohë diplomatëve.
Më 18 maj, presidenti amerikan bëri deklaratën e tretë dhe më dramatike lidhur me një sulm të afërt. Ai zbuloi se liderë arabë e kishin kontaktuar në momentet e fundit për ta bindur të pezullonte një sulm amerikan të planifikuar për ditën pasuese, pasi sipas tyre kishte progres në prapaskenë në rrugën diplomatike.
Vetëm pak ditë më vonë, më 23 maj, ai deklaroi se paqja ishte afër. Trump theksoi se një marrëveshje e re ishte “negociuar në masë të madhe” dhe se detajet do të bëheshin së shpejti publike.
Më 27 maj pasoi deklarata e katërt në këtë drejtim. Trump dhe ekipi i tij bënë të ditur se drafti i marrëveshjes ishte “95 për qind i përfunduar”, duke u kërkuar njëkohësisht negociatorëve të tij “të mos nxitoheshin, sepse koha është në anën tonë”.
Deklarata e pestë dhe më e fundit erdhi më 3 qershor, në mes të një vale të re goditjesh reciproke në rajon. Në përpjekje për të treguar se kishte kontroll mbi situatën, Trump deklaroi në një intervistë: “nuk kemi nevojë për trupa në terren tani.”
Menjëherë më pas shtoi një tjetër notë optimizmi, duke pretenduar se Irani ishte “mjaft afër” nënshkrimit të marrëveshjes dhe se kjo “mund të ndodhë edhe brenda fundjavës”, ndërsa shprehu dëshirën për t’u takuar me udhëheqësin e ri suprem të Iranit, Mojtaba Khamenei.
Kronologjia e deklaratave të Trumpit
1 prill: Trump kërcënon me luftë të gjithanshme nëse nuk hapet Ngushtica e Hormuzit, duke deklaruar: “Do ta bombardojmë Iranin deri në shkatërrim... do ta kthejmë në Epokën e Gurit.”
7 prill: Njofton në Truth Social armëpushimin dyjavor, duke theksuar se të dyja palët nisin punën “për finalizimin e një marrëveshjeje paqeje”.
13 prill: Pas ngrirjes së bisedimeve, ndryshon qëndrim duke deklaruar: “Nuk më interesojnë më negociatat”, dhe urdhëron bllokadë detare ndaj Iranit.
21 prill: Ndryshon sërish kurs dhe zgjat në mënyrë të njëanshme armëpushimin pa afat për të vazhduar kontaktet diplomatike.
18 maj: Zbulon se anuloi në momentin e fundit një sulm ushtarak pas thirrjeve urgjente të liderëve arabë që kishin vërejtur përparim diplomatik.
23 maj: Deklaron publikisht se marrëveshja e re është “negociuar në masë të madhe” dhe se kanë mbetur vetëm detajet.
27 maj: Pretendon se drafti i marrëveshjes është “95 për qind i përfunduar”, por shton: “U kam kërkuar përfaqësuesve të mi të mos nxitojnë.”
3 qershor: Pavarësisht përshkallëzimit të ri të luftimeve, deklaron se Irani është “mjaft afër” nënshkrimit të marrëveshjes dhe se kjo “mund të ndodhë gjatë fundjavës”.
Mesazhet e Trumpit për përfundimin e luftës në Iran janë të vazhdueshme, ndërsa ai përpiqet të bindë opinionin amerikan se konflikti nuk do të shndërrohet në një luftë të zgjatur. Shtetet e Bashkuara ndodhen aktualisht në javën e 14-të të konfliktit me Iranin, ndryshe nga afati fillestar prej katër deri në pesë javësh që kishte përmendur presidenti amerikan.
Ndërkohë, Dhoma e Përfaqësuesve në SHBA miratoi dje (3 qershor) një rezolutë që kufizon kompetencat e Trumpit lidhur me Iranin. Rezoluta u miratua me 215 vota pro dhe 208 kundër, ndërsa katër republikanë votuan së bashku me demokratët.
Republikanët që votuan kundër linjës së partisë ishin Thomas Massie nga Kentaki, Brian Fitzpatrick nga Pensilvania, Warren Davidson nga Ohio dhe Tom Barrett nga Miçigani.
Kjo ishte hera e katërt që Dhoma e Përfaqësuesve miratonte një rezolutë që kufizon kompetencat e Trumpit për vazhdimin e konfliktit, i cili sipas artikullit ka zgjatur më shumë se 90 ditë.
Pragu prej 90 ditësh konsiderohet i rëndësishëm sepse Rezoluta për Kompetencat e Luftës e vitit 1973 përcakton se presidenti duhet të marrë miratimin e Kongresit për të vazhduar luftën pas kësaj periudhe. Shtëpia e Bardhë e ka kundërshtuar këtë argument, duke iu referuar një armëpushimi të përkohshëm që është në fuqi që nga 8 prilli, megjithëse, sipas raportimit, ai është shkelur disa herë nga SHBA-ja, Izraeli dhe Irani. /Përshtati Pamfleti/
Akoma me kete te krisur do merremi?ai c'thote Tani nuk thote pastaj!mjere bota qe drejtohet nga nje I krisur thuaj!!!I beme kaq te fuqishem sa Tani luajne me fatet tona,me jetet tona,dhe e keqja eshte SE vazhdojme t'i fuqizojme me qendrimin tone!