FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Senatori italian Giulio Terzi di Sant’Agata ka hedhur dyshime të forta mbi pretendimet e Reza Pahlavi për të udhëhequr tranzicionin politik të Iranit pas rënies së regjimit aktual. Duke folur në Samitin Botëror “Irani i Lirë 2025” dhe në deklarime publike të mëvonshme, Terzi ka vendosur në dyshim legjitimitetin, mbështetjen reale dhe pavarësinë e Pahlavit nga strukturat represive të regjimit iranian.
Sipas Terzit, narrativa se Pahlavi është një figurë unifikuese për popullin iranian është e fryrë artificialisht. Ai i referohet një hetimi të Financial Times, i cili sugjeron se rritja e ndjekësve të Pahlavit në rrjetet sociale, veçanërisht në Instagram, është nxitur kryesisht nga llogari false ose të automatizuara, që shpërndajnë përmbajtje pothuajse identike promovuese. Kjo, sipas senatorit, ngre dyshime serioze mbi autenticitetin e mbështetjes së tij, si brenda Iranit ashtu edhe në diasporë.
Mbështetja kryesore për Pahlavin duket se vjen nga segmente të diasporës iraniane, të ushqyera nga një nostalgji për periudhën e Shahut. Megjithatë, Terzi dhe vëzhgues të tjerë mbeten skeptikë për ndikimin real të kësaj mbështetjeje në terren brenda Iranit, ku protestat janë të nxitura nga kërkesa për demokraci sekulare dhe refuzim të çdo forme autoritarizmi.
Një nga pikat më kritike lidhet me marrëdhëniet e supozuara të Pahlavit me elementë të aparatit të sigurisë së regjimit aktual, përfshirë Korpusi i Gardës Revolucionare Islamike (IRGC). Terzi kujton se Bashkimi Evropian, me mbështetjen e Italisë, e ka përcaktuar IRGC-në si organizatë terroriste. Në këtë kontekst, ai shpreh shqetësim për deklarata të atribuuara Pahlavit, sipas të cilave ky i fundit ka pranuar kontakte me IRGC-në dhe e ka konsideruar atë të nevojshme për ruajtjen e rendit pas rrëzimit të regjimit.
Duke cituar librin Countdown to Collapse: Iran’s Regime on the Brink nga Struan Stevenson, Terzi nënvizon se përshkrimi i forcave si IRGC dhe Basij si “burra të guximshëm” përbën fyerje për mijëra familje iraniane që kanë vuajtur nga represioni, arrestimet dhe vrasjet e këtyre strukturave.
“Populli iranian refuzon si teokracinë aktuale ashtu edhe monarkinë e kaluar. Çdo tranzicion i lidhur me strukturat represive të regjimit, rrezikon të tradhtojë sakrificat e protestuesve dhe të riprodhojë cikle të reja autoritarizmi në vend që të sjellë lirinë dhe demokracinë e kërkuar”, paralajmëron Terzi.
Lini një Përgjigje