Administrata amerikane po kërkon një strategji për daljen nga Ngushtica e Hormuzit, pasi zhvendosja e operacioneve ushtarake në pikën më kritike për ekonominë globale të naftës po detyron si Shtëpinë e Bardhë ashtu edhe Pentagonin të përditësojnë strategjinë e tyre.
Zhvendosja e interesit në Ngushticën e Hormuzit dhe nevoja për të siguruar lirinë e lundrimit ndikon drejtpërdrejt si në tregjet ndërkombëtare ashtu edhe në çmimet e karburantit në SHBA, duke e bërë të domosdoshme një rrugë të mundshme drejt shkëputjes nga përfshirja e drejtpërdrejtë.
Sipas New York Times, “gatishmëria dhe aftësia e Iranit për të prishur ekonominë globale duke bllokuar Ngushticën e Hormuzit, një rrugë jetësore detare për naftën dhe tregtinë, e ka habitur administratën Trump”, edhe pse disa skenarë të mundshëm hakmarrjeje ishin parashikuar më herët.
Dilema e Trumpit
Në këtë kontekst, Presidenti Donald Trump përballet me një zgjedhje strategjike mes vazhdimit të operacioneve ushtarake dhe tërheqjes nga një konflikt në zgjerim.
Siç thekson New York Times, ai duhet të zgjedhë mes “qëndrimit në luftë për të arritur qëllimet ambicioze” ose “përpjekjes për t’u tërhequr nga një konflikt që po shkakton valë tronditëse ushtarake, diplomatike dhe ekonomike”.
Zgjatja e konfliktit ka nxitur reagime edhe në SHBA, ku demokratët në Dhomën e Përfaqësuesve po kërkojnë sqarime nga Sekretari i Shtetit, Marco Rubio, dhe Sekretari i Mbrojtjes, Peter Hegseth.
Ndërkohë, zhvillimet në terren kanë sjellë dy pasoja kryesore: rritjen e gatishmërisë strategjike të Iranit pas valës së parë të bombardimeve dhe intensifikimin e presionit përmes sulmeve me raketa, dronë dhe mina detare në Ngushticën e Hormuzit.
Aleatët si mbështetje
Në përpjekje për të fituar kohë dhe mbështetje, Trump u ka bërë thirrje aleatëve ndërkombëtarë që të kontribuojnë në sigurimin e ngushticës.
“Le të shpresojmë që Kina, Franca, Japonia, Koreja e Jugut, Mbretëria e Bashkuar dhe vende të tjera të prekura nga ky kufizim artificial do të dërgojnë anije në zonë në mënyrë që Ngushtica e Hormuzit të mos jetë më një kërcënim”, tha ai në një postim në Truth Social.
Megjithatë, qarqet ushtarake evropiane vlerësojnë se vendosja e anijeve luftarake në këtë zonë do t’i bënte ato objektiva të lehtë për Iranin dhe do të rriste ndjeshëm rrezikun për përshkallëzim.
Ndërkohë, Bashkimi Evropian ka sinjalizuar mungesë gatishmërie për përfshirje më të madhe ushtarake. Përfaqësuesja e Lartë për Politikën e Jashtme, Kaja Kallas, deklaroi se blloku “nuk ka oreks” për zgjerimin e misionit detar në Ngushticën e Hormuzit.
Gjermania gjithashtu është distancuar nga qasja amerikane. Zëdhënësi i qeverisë, Stefan Cornelius, theksoi se “kjo luftë nuk ka të bëjë fare me NATO-n; nuk është një luftë e NATO-s”.
Pasojat ekonomike pritet të jenë të ndjeshme. Sipas Deutsche Welle, nëse konflikti përfundon shpejt, rritja ekonomike në Gjermani mund të ulet në 0.8%, ndërsa në rast të zgjatjes së luftës mund të bjerë deri në 0.4%.
Në këtë klimë tensioni, draftet e përgatitura për samitin e ardhshëm të BE-së parashikojnë thirrje për “de-eskalim dhe përmbajtje maksimale” në Iran dhe në rajon, duke reflektuar një qasje më të kujdesshme të vendeve evropiane.
Lini një Përgjigje