FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Të akomodosh tekat e Trumpit për Groenlandën sot do të thotë të përgatitesh për t'u dorëzuar nesër në Irlandë, Ibizë ose Santorini, ndoshta sepse Ivanka shkoi me pushime atje dhe i pëlqeu, dhe pasnesër, pse jo, në Sardenjë ose Siçili...
Në ditët në vijim, do të merret një vendim se si do t'i përgjigjet Bashkimi Evropian kërcënimeve të reja të Donald Trump, të cilat, përveç breshërisë së zakonshme të tarifave, tani ngrenë edhe mundësinë e agresionit ushtarak. Argumentet e përdorura për të justifikuar aneksimin e Groenlandës janë qesharake, tashmë janë hedhur poshtë praktikisht kudo dhe nuk ia vlen të humbasësh kohë dhe fjalë të çmuara (nëse keni ndonjë dyshim, është një argument kaq budalla saqë edhe inteligjenca artificiale është dakord: pyeteni). Në fund të fundit, Shtetet e Bashkuara, nëse do të donin, mund të vendosnin tashmë të gjitha forcat e tyre të armatosura sipër, poshtë dhe përreth Groenlandës që sot.
Pra, çështja është vërtet e thjeshtë dhe shkon pikërisht kështu: të akomodosh tekat e Trumpit për Groenlandën sot do të thotë të përgatitesh për t'u dorëzuar nesër në Irlandë, Ibizë ose Santorini, ndoshta sepse Ivanka shkoi me pushime atje dhe i pëlqeu, dhe pasnesër, pse jo, në Sardenjë ose Siçili. Ideja që mund të ndërmjetësohet dhe të gjendet një kompromis, siç argumentoi Giorgia Meloni dy ditë më parë dhe Guido Crosetto dje, do të thotë që nuk kemi mësuar asgjë, pas një viti të tërë në të cilin e gjithë bota e ka parë Trumpin të tërhiqet sa herë që përballet me një partner të vendosur për të fituar respekt, nga Kina në Brazil, dhe në vend të kësaj kërkon të marrë gjithnjë e më shumë sa herë që përballet me evropianët.
Këta sovranistë italianë janë vërtet patriotë të çuditshëm, që mbrojnë të pajustifikuarën, dhe në fakt ata rrezikojnë të përfundojnë në pakicë edhe midis sovranistëve evropianë, ku zërat që kërkojnë një përgjigje të vendosur po shtohen. Për momentin, Meloni mund të mbështetet mbi të gjitha në maturinë, për të thënë të paktën, të kancelarit gjerman Friedrich Merz, me të cilin ajo tashmë formoi një koalicion herën e fundit, kur erdhi puna për të gëlltitur tarifat e Trump pa guxuar as hakmarrjen më të vogël, duke e falënderuar atë në fakt për bujarinë e tij (dhe ja rezultati). Pa përmendur, sigurisht, kolonat e zakonshme të pestë të të gjithë armiqve të Unionit, siç është kryeministri hungarez Viktor Orbán ose kryeministri çek Andrei Babiš.
Duke marrë parasysh prirjet natyrore të Ursula von der Leyen dhe ndjeshmërinë e saj të dukshme ndaj pozicioneve gjermane, ekziston pra një rrezik shumë serioz i një përsëritjeje të spektaklit degradues të herës së fundit, me pasoja të paparashikueshme për stabilitetin e vetë Bashkimit Evropian. Nga ana tjetër, vetë arroganca dhe paturpësia e Trumpit ofrojnë gjithashtu një mundësi, për ata që janë të gatshëm ta shfrytëzojnë atë, për të tronditur opinionin publik dhe për t'u bërë thirrje, nëse jo krenarisë, nëse jo racionalitetit, atëherë të paktën instinkteve të mbijetesës.
Për një herë, opozita ka mundësinë të bëjë diçka të dobishme, për veten e tyre dhe madje edhe për Italinë, por duhet ta bëjë tani. Shkurt, është koha për patriotët evropianë, ky është shansi i fundit për t'i mbajtur sovranistët tanë përgjegjës, duke shtyrë vendin tonë të kërkojë nga BE-ja një përgjigje të denjë për sfidën, nga kundër-tarifat e përshtatshme deri te instrumenti famëkeq i shtrëngimit, të cilin Franca me të drejtë kërkon të përdoret dhe të cilin von der Leyen tashmë po kërcënon ta lërë mënjanë, edhe një herë.
Kushdo që ka një zë do të bënte mirë ta ngrinte atë tani, sepse pasojat e një dorëzimi përfundimtar evropian ndaj shantazhit ushtarak dhe tarifor të Trumpit do të jenë shumë të kushtueshme, në çdo kuptim, për të gjithë./Përshtati “Pamfleti” nga “Linkiesta”
BE - ja, nuk duhet të tërhiqet nga mbrojtja e Groenlandës. Groenlanda është territor i Danimarkës, asaj Danimarke që është një antare e hershme e NATO - s dhe e BE - s. Sot është koha e vërtetë që NATO -ja duhet të tregojë Botës forcën e saj reale. Tërheqja e BE - s përballë Trampit mendoj që është humbje dhe mund të ndodhë plasaritje uniteti. Trampi nuk duhet kurrsesi të përçajë BE - n.