FLASH
Shkruar nga Davide Malacaria
Als die Nazis Admiral Miklós Horthy entführten ...
Was in Venezuela geschah, hat ein wenig ehrenvolles historisches Vorbild: Im Oktober 1944 verhafteten die Nazis den ungarischen Reichsverweser Admiral Miklós Horthy, kurz nach dem Waffenstillstand, den er mit der Sowjetunion unterzeichnet hatte.
In einem von Hitler befohlenen Blitzkrieg wurde Horthy ausgeschaltet, um Ungarn wieder den Achsenmächten zu unterwerfen und es zum Weiterkrieg zu zwingen. Obwohl Horthy seine Männer zum Nicht-Widerstand aufrief, kam es zu einem kurzen Feuergefecht. Wenige Opfer, ein verhafteter Regent und ein unterwürfiger Staat.
Anders als in Ungarn damals blieb die Chavista-Regierung in Venezuela an der Macht, derzeit unter der Führung von Vizepräsidentin Delcy Rodríguez. Ein Detail, das nicht unterschätzt werden sollte. Wie schon bei den Angriffen auf iranische Atomanlagen erklärte Präsident Trump umgehend den Sieg und verkündete, Rodríguez werde mit den USA bei der Ausbeutung der venezolanischen Ressourcen durch amerikanische Konzerne kooperieren. Für Trump ist die Zukunft Venezuelas klar: „Wir werden es regieren.“
Diese Sichtweise schien völlig im Widerspruch zu den Erwartungen von Senator Marco Rubio zu stehen, dem Initiator und vehementen Befürworter dieser Intervention. Insbesondere nach der harschen Abfuhr, die Präsident Trump Maria Corina Machado, der Favoritin der Opposition und der amerikanischen Neokonservativen für das Amt der Staatschefin, erteilt hatte. Trump behandelte Machado wie eine zweite Guaidó: „Sie genießt in ihrem Land weder Unterstützung noch Respekt.“ Und das, obwohl Rubio Machado für den Friedensnobelpreis nominiert und regelmäßigen Kontakt zu ihrem politischen Umfeld gepflegt hatte.
Sogar die Washington Post, die sich lange für eine amerikanische Intervention eingesetzt hatte, kritisierte den Präsidenten offen dafür, Machado aus dem Szenario nach Maduro ausgeschlossen zu haben.
Delcy Rodríguez verurteilte ihrerseits die amerikanische Aggression und den neuen Imperialismus aufs Schärfste und forderte die Freilassung des entführten Präsidenten. Gleichzeitig erklärte sie sich bereit, im Rahmen des venezolanischen Rechts und der Verfassung „respektvolle Beziehungen“ zu den USA aufzubauen.
Es ist anzumerken, dass Maduro selbst vor der Intervention seine Bereitschaft geäußert hatte, das Land für amerikanische Investitionen zu öffnen. Die Möglichkeit einer Einigung ist nicht ausgeschlossen, doch es ist klar, dass die USA diese Öffnung an Maduros endgültigen Rücktritt knüpfen wollen.
Es ist jedoch klar, dass die USA selbst nach seiner Entführung noch weit davon entfernt sind, einen tatsächlichen oder nachhaltigen Zugang zu Venezuelas Reserven zu haben. Jede Eskalation der Situation – sei es durch eine militärische Intervention oder einen Regimewechsel – könnte zu völliger Instabilität führen und die Kontrolle über die Ressourcen des Landes in weitere Ferne rücken lassen.
Gjithçka duket si një kapitull i ri i “doktrinës Monroe 2.0”, të cilën Trump e ka përqafuar haptazi. Rrëmbimi spektakolar i Maduro-s ishte një mesazh i drejtpërdrejtë për të gjitha vendet e Amerikës Latine që nuk janë të përkulura ndaj Uashingtonit – me emra të përveçëm: Kuba dhe Kolumbia.
Një ndërhyrje e ngjashme në Kolumbi do të zhyste të gjithë kontinentin në kaos. Kjo është arsyeja pse SHBA mund të presë zgjedhjet e majit 2026, ku presidenti aktual i Kolumbisë, Gustavo Petro, shihet si jo shumë favorit.
Sa i përket Kubës, historia është më komplekse. Edhe pse regjimi i Díaz-Canel është dobësuar ndjeshëm, kthimi i Kubës në një fitore për Marco Rubio mbetet një ëndërr e largët, që nuk dihet nëse do të bëhet ndonjëherë realitet. Madje, në horizont është rikthyer edhe Groenlanda, që sërish ka hyrë në objektivin e Trump-it.
Operacioni i Venezuelës besohet se është mundësuar nga infiltrimi i CIA-s, ndonëse një ndërhyrje e tillë është e pamundur pa tradhti nga brenda ose një shkallë e lartë e papërgatitjes nga ana e forcave venezuelane, të cilat prej muajsh ishin në gatishmëri.
Burime ushtarake të cituara nga media italiane “Strana” pohojnë se askush nuk tentoi të rrëzonte helikopterët amerikanë që fluturonin mbi Caracas, ndonëse sistemet ajrore venezuelane konsiderohen ndër më të sofistikuarat në rajon. Nuk ka asnjë shenjë që SHBA i ka çaktivizuar këto sisteme, një veprim që do të kërkonte një sulm të gjerë raketor, gjë që nuk ndodhi.
Një tjetër analizë sugjeron se suksesi ushtarak në Venezuelë mund të përforcojë qëndrimin e ashpër të Trump ndaj Ukrainës, megjithëse presidenti aktual nuk dëshiron të rrezikojë një përballje të drejtpërdrejtë me Rusinë dhe kërkon që lufta të përfundojë përpara zgjedhjeve për Kongresin, për të favorizuar republikanët.
Në Moskë qarkullojnë spekulime se operacioni në Venezuelë mund të ketë qenë pjesë e një “marrëveshjeje të heshtur” mes Rusisë dhe SHBA, ku amerikanët i bëjnë presion Zelenskyt, jo Kremlinit. Por këto janë vetëm teori të pakonfirmuara, me përjashtim të një videoje të vjetër ku Zhirinovsky deklaronte: “Trump do të marrë Venezuelën, dhe ne do të marrim Ukrainën”.
Fakt është që SHBA nuk e ka marrë Venezuelën, por e ka rrëmbyer liderin e saj, Nicolás Maduro. Fati i tij mund të jetë ndonjë formë internimi, në Rusi apo Kinë, pas një gjykimi të paracaktuar në SHBA. Edhe nëse ky ishte një skenar i koordinuar mes palëve, mbetet për t’u parë nëse mund të funksionojë, apo do të zhysë Venezuelën në një krizë të re.
Mjafton të kujtojmë marrëveshjen e dështuar mes Biden dhe Putin për një sulm “blic” në Ukrainë që do të shmangte një luftë të gjatë, por që përfundoi në katastrofën që po shohim sot.
Ministri i Jashtëm rus, Sergej Lavrov, telefonoi menjëherë Delcy Rodríguez-in për të dënuar ndërhyrjen dhe për të kërkuar de-përshkallëzim. Kujtojmë se vetëm pak javë më parë, Rodríguez ishte në Moskë për të nënshkruar marrëveshjen e partneritetit strategjik mes dy vendeve.
Das neue Jahr begann mit Unsicherheit und dem Schatten des Konflikts. In der Ukraine wurde die Ernennung von Kyrylo Budanow zum Stabschef von Selenskyj als Zeichen einer möglichen Lösung des Konflikts gewertet. Dann kam Venezuela. Und Maduros einzige Botschaft nach der Entführung: „Frohes Neues Jahr.“ /Adaptiert von „Pamphlet“ aus „Inside Over“
Lini një Përgjigje