FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Vom 80-Millionen-Dollar-Bestechungsskandal in Kolumbien bis zu neuen Projekten in Tirana: Warum bestehen Zweifel an der Rolle des ehemaligen italienischen Ministerpräsidenten als „inoffizieller Vermittler“ des Militärschiffbaugiganten auf der strategisch wichtigen Werft in Pashaliman?
Vor wenigen Tagen wurde auf der Pashalimani-Werft eine trilaterale Absichtserklärung zwischen dem italienischen Konzern Fincantieri, dem albanischen Unternehmen KAYO (unter dem Verteidigungsministerium) und dem Institut „Pavarësia“ aus Vlora unterzeichnet, um Ausbildungsmodule und Praktika im Schiffbau zu starten.
Diese Vereinbarung soll die Grundlage für die Entwicklung beruflicher Fähigkeiten in den Bereichen Maschinenbau, Elektrotechnik und Informations- und Kommunikationstechnologie schaffen und lokale Mitarbeiter mit dem technologischen Wissen der italienischen Unternehmensgruppe ausstatten.
Es wird außerdem behauptet, dass dieses Industrieprojekt darauf abzielt, Pashaliman radikal zu modernisieren und es in ein spezialisiertes Zentrum für den Bau und die Wartung von Offshore-Patrouillenbooten (OPVs) für die albanische Marine und regionale Märkte zu verwandeln.
Doch hinter dieser offiziellen Fassade industriellen Erfolgs verbirgt sich ein dunkler Schatten, der direkt auf die engen Verflechtungen der italienischen Politik mit der Rüstungsindustrie hinweist. Die Schlüsselfigur, die diese Fäden verbindet, ist der ehemalige italienische Ministerpräsident Massimo D'Alema.
D'Alema, der seit Jahren als Akteur mit außergewöhnlichem Einfluss in den Kreisen der öffentlichen Rüstungsindustrie Italiens bekannt ist, pflegte stets bevorzugte Beziehungen und übte großen Einfluss aus.
starker Einfluss auf die Führungskräfte der größten Rüstungsunternehmen, darunter der Luftfahrtgigant Leonardo und die Schiffbaugesellschaft Fincantieri.
D’Alemas Name als hochrangiger Mittelsmann oder „Broker“ im Waffenhandel erlangte während des aufsehenerregenden Waffenskandals in Kolumbien öffentliche Bekanntheit. Die Staatsanwaltschaft Neapel und die DIGOS-Abteilung leiteten internationale Ermittlungen wegen schwerer Korruption ein, da der Verdacht bestand, dass eine kriminelle Organisation in mehreren Ländern (Italien, USA, Kolumbien) versucht hatte, Leonardos M 346-Militärflugzeuge sowie Korvetten und U-Boote von Fincantieri an die kolumbianische Regierung zu verkaufen.
Vlera totale e kësaj marrëveshjeje marramendëse kapte shifrën e mbi 4 miliardë eurove. Hetimet zbuluan se D’Alema kishte vepruar si “ndërmjetës informal”, duke përdorur peshën e tij politike për të lidhur konsulentët me ish-drejtorin e Leonardo-s, Alessandro Profumo, dhe ish-shefin e divizionit të Anijeve Detare të Fincantieri-t, Giuseppe Giordo.
Skema e zbuluar nga magjistratët italianë parashikonte një “tarifë suksesi” prej 2 për qind mbi vlerën totale të kontratës, çka do të thoshte një komision fshehës prej 80 milionë eurosh.
Ky ryshfet i madh ishte planifikuar të ndahej në mënyrë të barabartë: 40 milionë euro për “palën kolumbiane” (zyrtarë publikë dhe ushtarakë) dhe 40 milionë euro për “palën italiane”, ku bënte pjesë rrethi i ndërmjetësimit të D’Alemës.
Paratë do të kaloheshin përmes kontratave të simuluara të një firme ligjore në Miami, Robert Allen Law e prezantuar nga vetë D’Alema. Ndonëse marrëveshja e Kolumbisë dështoi për shkak të mosmarrëveshjeve të fundit mbi ndarjen e parave mes sekserëve përpara se paratë të kalonin materialisht, hetimet gjyqësore zgjatën për më shumë se një vit.
Në fund, Gjykata e Napolit vendosi arkivimin e çështjes për D'Alemën dhe të dyshuarit e tjerë. Megjithatë, ky pushim i hetimit erdhi kryesisht për arsye procedurale dhe për faktin teknik se krimi i korrupsionit nuk u konsumua plotësisht meqenëse pakti u ndërpre rrugës, dhe jo sepse u vërtetua pafajësia apo pastërtia morale e rolit të tij si sekser ndërkombëtar.
Por ky menaxhim me hije skandalesh nuk është një rast i izoluar për Fincantieri-n vetëm
në marrëdhëniet me Kolumbinë apo Shqipërinë. Vetëm pak kohë më parë, drejtori i përgjithshëm i ”Fincantieri Bay Shipbuilding” në SHBA, Craig Perciavalle, u pezullua urgjentisht nga detyra pasi u padit nga prokurorët federalë amerikanë dhe Komisioni i Letrave me Vlerë (SEC).
Perciavalle akuzohet për një skemë të rëndë mashtrimi elektronik dhe manipulimi të raporteve financiare, ku ka fshehur qëllimisht kostot e vërteta të ndërtimit të anijeve luftarake për ushtrinë amerikane.
Ky precedent në SHBA tregon qartë se gjiganti i anijeve ushtarake ka një historik të vazhdueshëm problemesh ligjore me zyrtarët e tij, çka ngre pikëpyetje të mëdha se me
çfarë standardesh dhe me çfarë garancie po i besohet Ficantieri Pashalimani i Shqipërisë.
Këtu nis dhe ngrihet dyshimi i madh legjitim që lidh aferat e vjetra të ish-kryeministrit italian me realitetin e ri shqiptar. Është një fakt botërisht i njohur që Massimo D’Alema është një nga miqtë më të ngushtë, këshilltarët dhe mbështetësit më të flaktë të Edi Ramës në skenën politike italiane.
Sa herë që Rama ka pasur nevojë për lobim apo mbrojtje politike në Romë, D’Alema ka qenë aty. A është vallë thjesht një “rastësi e çuditshme” që pikërisht Fincantieri - kompania ku D’Alema lëvizte fijet e ndërmjetësimit prej miliona eurosh - vjen sot në Shqipëri dhe merr nën dorë ekskluzivitetin e kantierit strategjik ushtarak të Pashalimanit përmes një kompanie të re si “Fincantieri Albania”?
Im Bereich der Rüstungsindustrie und des strategischen Infrastrukturmarktes läuft nichts ohne Vermittlung. Während D'Alemas System in Kolumbien mit einer festen Erfolgsprovision von 2 Prozent funktionierte und ihm Dutzende Millionen Euro einbrachte, stellt sich in Albanien natürlich die Frage: Wie hoch ist der Vermittlungsanteil in Pashalimanis Basar?
Und wenn Massimo D'Alema, ein enger Freund des albanischen Premierministers, sich als Vermittler dieses strategischen Vertrags einen großen Anteil sichert, was hat dann sein Freund Edi Rama davon? Werden Albaniens nationaler Reichtum und seine maritime Sicherheit als Druckmittel eingesetzt, um alte Freunde der italienischen Politik zu belohnen? Dies nährt den starken Verdacht, dass hinter der Fassade der „Studentenausbildung“ ein weiterer, geheimer Provisionsdeal auf Kosten der albanischen Steuerzahler verborgen ist. / Erstellt von Pamphleti
Lini një Përgjigje