FLASH
Shkruar nga Eljan Tanini
The pilot who saw death with his eyes for 11 minutes! 6000 m altitude, 40 km distance and with the engine of the MIG 15 plane turned off in the air, it lands on the ground! But under what conditions did all this happen?
Eljan Tanini: - How many years have you worked as an airplane pilot?
Bilal Sina: -1966 to 1983, I flew all aircraft except MIG 21. 1983 to early 90s, I was in aviation. Aviation is not the flower it seems at first, it is both beautiful and difficult! I am from Sauk, my village is the balcony of Tirana. The Lake Park is the land of my cousins, the Sina tribe, Brahja, Selita, etc... We stopped at trials.
Eljan Tanini: - Your childhood?
Bilal Sina: - When I finished the 7th grade, we made requests to go to Skënderbej School, it was with a scholarship, supported by the state. The school was assigned to me by the Education Section. Skanderbeg School was 4 years. We did dance evenings with the Pedagogical School, because there were girls there. I have always wanted to study aviation. I have asked for it 3 times. In the end, I went to Vlora. The reason for aviation is the planes of Lapraka. As a child, I watched the airplanes from Sauk, it inspired me. Once I passed a few meters over the tiles of the house, my mother cried with longing when she saw the plane. This was a permission error. I flew MIG 15, 17, 19. MIG 15 AND 17 are Russian, MIG 19 was half Chinese and half Russian. The MIG 21 was all Chinese.
Eljan Tanini: Tell me a little more about the MIG planes?
Bilal Sina: - These planes like MIG 19 were new, MIG 21 were also used. Romania has returned the MIG 21 to working order. After the 90s, Agustin Gjinaj made a publication, where I also raised the concern that some MIGs could stay so that we would not be left with nothing. We have had a very developed aviation in terms of population, also very good pilots.
I was escorted by my friends with ceremony when I once had an operation for foreign flesh in my nose. I was discharged unfit for flight. Babaçe Faiku supported me. The commander told me: - You don't know how to fly. My tears woooo. Babaçe Faiku had left a message with my name. Meanwhile, I leave for Tirana that same day. At that time I took a very big psychological load.
Eljan Tanini: - Was the first plane you flew in China?
Bilal Sina: - The first plane I flew was a TIP 61. I flew a jet plane in 1965. In 1985, one of our planes burned down, all its aluminum melted. There I saw this thing for the first time, there were 2000 liters of fuel, our friend Mesiti jumped with a catapult. I have only attended one military parade in my life.
Në vitin 1971 kam bërë specializim në Kinë për Avionët MIG 19. Me kinezët flisnim rusisht. Në Kinë vajtën për studime pothuajse i gjithë aviacioni shqiptar. Në 7 muaj që isha në Kinë më familjen, flisja vetëm me letra. Me ushqimin në Kinë ishte shumë shumë problem, u dobësuam të gjithë, nuk kishim të drejtë të flisnim.
Kur erdhëm nga Kina unë vajta në Qytet Stalin, ishte viti 1974, më pas lëviza për të qenë më afër motrës dhe fëmijëve të saj. Jeta në Qytetin Stalin ishte e bukur dhe me nivel të mirë jetese, nafta kishte të ardhura. Me ekonominë ia dilnim, unë nuk kam kursyer kurrë. Frigoriferin dhe televizorin i kemi blerë me llotari. Lavatriçja ishte 20 mijë lekë, rroga ime ishte 8 mijë e 600 lekë, rroga e parë. Gratë i bënin më shumë llotaritë. Uniformat na i jepte reparti. Enver Hoxhën e kam takuar disa herë, unë kam qenë edhe deputet për 5 vjet për zonën Yzberish-Marikaj.
Eljan Tanini: -Si është historia juaj në lidhje me fikjen e avionit MIG?
Bilal Sina: - Vdekja kaloi para syve të mi. Kisha për të bërë një detyrë në lartësinë 8000 m, nuk e kisha unë radhën për të fluturuar. U ndërrova me Stilian Tankën, desha të bëja fluturimin sa më shpejt që të ikja në Tiranë. Avioni ishte në rregull pasi unë e kontrollova, mora leje për të ndezur motorrin. Kisha një mërzitje në atë çast. Në lartësinë 4500-4700 metra dëgjova një zhurmë gumëzhitëse, avioni nisi të dridhej, ranë xhirot në 0, shpejtësia po vinte të ulej. Raportova: Në 6000 m është fikur motorri, të gjitha ishin 0. Motorri nuk ndizej në asnjë lartësi, sipas lartësisë që kisha vendosur të kthehem, avioni ishte kthyer pak për poshtë. Karburanti ishte në rezervuar i fikur.
Rrota e parë nuk u hap, kishte avari. Përvoja është gjë e madhe, rrotullimet i bëja shumë të vogla. Avioni në atë çast ulet vetëm me dy rrota, hunda ishte siper, hunda ra në tokë, karburanti del ne formë sprucoje, eca rreth 900 m me frenat e mia. Ulja ishte shumë e vështirë, rënia është tmerresisht shumë e shpejtë. Ulja doli me sukses, raportova. Shokët te gjithë në krah kur ndalova.
Më dekoruan me Urdhërin e Flamurit të Klasit të Parë, jam dekoruar vetëm unë dhe Vapori Vlora me atë urdhër. Filmi Gjurmë në Kaltërsi, merr shkas nga kjo ngjarje. Kemi qenë shumë të lirë në atë kohë dhe detyrimisht të orientuar.
Eljan Tanini: -Sa ishte dieta e një piloti në atë kohë dhe paga?
Bilal Sina: - The diet of an airplane pilot was like this: First breakfast at 7:00 a.m., second breakfast at 10:00 a.m., lunch at 2:00 p.m., dinner at 6:00 p.m. In the morning, butter, tea, then meat, yogurt, pilaf, continued with chocolate salads. We were all stylish, we did 10 hours of sports a week. Kuçova Air Base had its own auxiliary economy, cows, sheep, wheat, vegetables, greens were even sold. Almost all the bases were like that. Meanwhile, I also had two children, Zana and Redi. The beginning of Democracy found me differently, they took me to Gjadër, the technique and everything else I knew well there. Democracy found me in the market selling plugs, I created a small business to feed the children. I was a former Aviation Commissar who sold in the market, the work is an honor with which I fed my family./Essence
Lini një Përgjigje