FLASH
Shkruar nga Pamfleti
The BRICS bloc, a group of advanced economies seen as trying to compete with the United States and the West, agreed at a summit last week to admit six new countries: Argentina, Egypt , Ethiopia, Iran, Saudi Arabia and the United Arab Emirates.
The new members will make BRICS a commodity hub, accounting for a significant amount of global exports of oil, corn and wheat.
BRICS – short for Brazil, Russia, India, China and South Africa – now make up 40 percent of the world's population, and the percentage will grow when more countries join next year.
In order to reduce the dominance of the US dollar, Brazilian President Luiz Inacio Lula da Silva called on the BRICS countries during the summit to create a common currency for trade and investment.
The concept of a single BRICS currency was promoted by Russian state media in the following days, along with what they claimed would be the decline of the US dollar.
Gian Maria Milesi-Ferretti, senior fellow at the Brookings Institution's Hutchins Center for Fiscal and Monetary Policy, told Radio Free Europe in an interview on August 29 that even if BRICS member states can make progress in reducing of the dollar's share of their bilateral trade, it will be harder to move away from it as a reserve currency because of its significantly greater ease of buying and selling.
The prospect of a common BRICS currency, according to Milesi-Ferretti, who previously held the post of deputy director of the International Monetary Fund's research division, is hardly credible, given the strong differences in the organizational structures of member economies, the levels of development, in the opening of the financial market and currency management practices.
If the US dollar weakens significantly in the future, it will likely have more to do with poor management of the US economy, such as rising deficits, rather than any BRICS effort to bring it down, he said.
Below are excerpts from the interview:
REL: BRICS has been around for almost 13 years. How would you compare this bloc to the G7 (the group of seven most industrialized countries in the world - Canada, France, Germany, Italy, Japan, the United Kingdom and the United States)?
Milesi-Ferretti:In my view, BRICS has so far been more of a forum for talks between some of the largest emerging economies than a structured entity with a complete commonality of views on economic fundamentals. I think there are common elements for these countries. But there are very fundamental differences in the structure of economies, in the level of development, in politics, in many aspects, that go beyond the differences across the G7, which tend to be countries with a similar set of general values, general structures of economy and similar level of development. Of course, some are richer than others, but overall there is more homogeneity in the G7 group than in the BRICS.
REL: Argentina, Egypt, Ethiopia, Iran, Saudi Arabia and the United Arab Emirates will join BRICS as new members. Will this strengthen the organization?
Milesi-Ferretti:This, in my opinion, does not further homogenize the group. Gross domestic product will increase by more than a trillion dollars, however there are significant structural differences and economic difficulties. Consider Argentina, which is struggling with extreme inflation and a dire fiscal position, and compare that to Saudi Arabia, which is spending lavishly on the world's most expensive footballers while having extremely high levels of income. available, at least for those born in Saudi Arabia. Even in terms of currency, the Saudis have a peg to the dollar, while Argentina has capital controls and a heavily managed exchange rate. And some, like Brazil, are experiencing a slowdown. Just as there are wildly different institutions and policies, there are wildly different economic conditions.
REL: After the BRICS summit in Johannesburg, Russian state television has made bold claims about the decline of US global economic influence. What is your point of view?
Milesi-Ferretti:If you look at the share of gross domestic product accounted for by the US, I think the evidence of decline is not there. It is true that on average, developing economies have grown faster than advanced economies. China and India played a major role in this, and therefore, the share of gross domestic product accounted for by these economies has increased, compared to the share of the G7. But this is because of China and India. Not in Russia. Its growth rate has been quite modest for several years. Not for South Africa. There are terrible economic problems, decline in gross domestic product per inhabitant. And certainly not for Brazil, which also had an average growth rate, with some good periods, but then a terrible recession in 2015-2016. So there is a lot of variation in economic performance.
Por, nëse e shikoni rolin e luajtur nga SHBA në tregjet financiare globale, sigurisht që nuk do të thoni se ka ndonjë provë për një rënie. Kompanitë amerikane kanë performuar jashtëzakonisht mirë gjatë dekadës së fundit, apo më shumë. Veçanërisht kompanitë e lidhura me teknologjinë – por nëse shikoni kapitalizimin e tregut të aksioneve, nëse shikoni performancën e aksioneve në përgjithësi, është e qartë se kompanitë amerikane kanë performancë jashtëzakonisht të mirë. Nëse përqendroheni më shumë në afat të shkurtër - pra rimëkëmbja nga COVID-19 - edhe ekonomia amerikane ka bërë shumë mirë. U ndihmua nga shumë stimuj, por ja ka dalë shumë mirë. Pra, sigurisht që nuk do të pajtohesha me pohimin se ka një rënie të përgjithshme, sidomos vitet e fundit në ndikimin e ekonomisë amerikane.
REL: Media shtetërore ruse ka folur, gjithashtu, për perspektivat e një monedhe BRICS për ta kundërshtuar dollarin. A është ky propozim realist?
Milesi-Ferretti: Ky më duket si një koncept shumë i pamundur. Këto janë vende me politika rrënjësisht të ndryshme të kursit të këmbimit, siç e përmenda më parë, me Kinën që është përjashtimi i dukshëm, për shkak të madhësisë dhe hezitimit të saj për të hequr dorë nga çdo sovranitet ose kontroll mbi tregjet e saj financiare. Prandaj ka një hapje të ngadaltë [në Kinë], por miratimi i një sistemi që i afrohet një monedhe të përbashkët nënkupton një farë shkalle të sovranitetit të përbashkët, siç është në zonën e euros, të paktën në lidhje me politikën monetare. Dhe kjo është diçka që thjesht nuk e shoh duke ndodhur duke pasur parasysh preferencat e këtyre vendeve. Të mos harrojmë gjithashtu se Kina dhe India patën përleshje kufitare kohët e fundit. Nga sa kuptoj unë, marrëdhëniet janë duke u përmirësuar, por ne nuk po flasim për aleatë të afatgjatë, me siguri. Dhe do t'ju duhet shumë gjëra të përbashkëta për të ndarë diçka aq të rëndësishme sa një monedhë.
REL: Pra, ka shumë punë për të bërë nëse duan ta realizojnë?
Milesi-Ferretti: Krijimi i një monedhe sikurse euroja, monedhë vërtet e përbashkët, është diçka që kërkon shumë përgatitje, shumë ngjashmëri midis vendeve. Është thjesht e paimagjinueshme, përsëri, që këto vende të heqin dorë nga sovraniteti monetar për një autoritet të përbashkët, një bankë qendrore e përbashkët ose një emetues i përbashkët i monedhës, duke pasur parasysh dallimet e mëdha në ekonomi, në politikë, në histori, gjithçka. Thjesht është shumë e vështirë të shihet [duke ndodhur]. Dikush mund të mendojë për diçka shumë më të kufizuar, por atëherë ajo nuk është në të vërtetë një monedhë e përbashkët.
REL: Cilat janë rreziqet e tjera të përfshira në një monedhë të përbashkët?
Milesi-Ferretti: Klasike, kur lidhni monedhat tuaja së bashku, është problemi i të ashtuquajturave goditje asimetrike. Pra, tronditje që ndikon një vend ndryshe nga të tjerët. Në përgjithësi, kurset e këmbimit janë një mënyrë e mirë për ta absorbuar këto goditje...
Nëse kaloni në BRICS dhe keni eksportues të mallrave kundrejt eksportuesve të mallrave të prodhuara, shkalla e ndryshimit është thjesht, shumë e madhe Mendoni për çmimet e naftës. Ato rriten, Rusia është e lumtur, Arabia Saudite është e lumtur, por Kina është importuese e naftës, Afrika e Jugut është importuese e naftës. India është importuese e madhe e naftës. Pra, atje keni një goditje klasike asimetrike. Dhe, kur çmimet e naftës rriten, zakonisht rubla rritet dhe rupia indiane zhvlerësohet. Me një monedhë të përbashkët, nuk mund ta kesh më atë situatë.
REL: Po bisedimet e BRICS-it për ndalimin e dollarit nga tregtia dypalëshe?
Milesi-Ferretti: Objektivi i zvogëlimit të varësisë nga dollari është diçka për të cilën kam më shumë besim -- për sa u përket qëllimeve. Se si arrihet kjo do të jetë një pikëpyetje e madhe. Unë mendoj se një çështje është valuta që ju përdorni për emërtimin e tregtisë, për marrëveshje, por ekziston një pyetje e përgjithshme se si i menaxhoni financat tuaja të jashtme. Në çfarë monedhe vendosni rezervat tuaja valutore? Cila monedhë përdoret nga firmat tuaja për të financuar veten në tregjet ndërkombëtare? Mbi të gjitha këto arsye, është shumë më e vështirë të shmanget qendra e dollarit. Unë mendoj se, përsëri, është e mundur që në fusha të caktuara të shihni një erozion në rolin e dollarit në disa aspekte të tregtisë ndërkombëtare. Por kjo është shumë e ndryshme nga miratimi i një strategjie financiare që shmang totalisht dollarin.
REL: Rusia ka rritur pjesën e juanit kinez në rezervat e saj valutore si pjesë e planit të saj financiar. Pse më shumë vende nuk do të miratojnë strategjinë e Rusisë? Çfarë rreziqesh paraqesin vendet duke pasur juanin në vend të dollarëve?
Milesi-Ferretti: Epo, një nga arsyet është siguria dhe tregtueshmëria e mjeteve financiare që përdorni. Kina ka ende kontrolle të përhapura të kapitalit, dhe për këtë arsye tregtimi i mjeteve financiare të shprehura në juan nuk garanton të njëjtën shkallë likuiditeti dhe fleksibiliteti të menjëhershëm ndaj mjeteve të tregtimit të shprehura në dollarë. Ju keni gjithashtu një sistem financiar që është padyshim më i errët dhe me një dorë më të rëndë publike, për sa i përket mënyrës sesi menaxhohet sistemi dhe si evoluon me kalimin e kohës. Kina ka pasur inflacion historikisht të ulët, monedha e saj ka qenë në përgjithësi mjaft e qëndrueshme dhe duke pasur parasysh madhësinë e ekonomisë kineze dhe historikun e saj, nuk është për t'u habitur që ju keni një pjesë të rezervave që janë të shprehura në [monedhën kineze]. Por përsëri, në një sistem financiar global ku vendi ende ruan shumë kufizime në aftësinë e jorezidentëve për të investuar ose për të tregtuar mjete financiare në Kinë, është e vështirë të parashikohet një rol qendror për monedhën [kineze] me të njëjtin rend të madhësisë si dollari. Dhe unë supozoj gjithashtu - nëse mendoni për shqetësimet gjeopolitike - nuk janë vetëm Shtetet e Bashkuara që kanë preferenca të forta ndërkombëtare se cilat vende janë aleate dhe cilat vende i konsideron më shumë si sfiduese. Kjo vlen edhe për Kinën.
REL: Cila është më e mira që mund ta arrijë BRICS-i?
Milesi-Ferretti: Ka shumë dëshmi për ta mbështetur idenë se integrimi më i madh mund ta nxisë përdorim efikas të burimeve. Prandaj, ulja e barrierave tregtare mes tyre do të ishte padyshim e dobishme. Mund t’i merrni parasysh disa aspekte të integrimit financiar, të tilla si lehtësimi i kryerjes së transaksioneve financiare me njëri-tjetrin. Megjithatë, unë do të argumentoja se gjasat që kjo të ketë efekte të rëndësishme pozitive për grupin në tërësi është ndoshta më pak e mundshme duke pasur parasysh se ato e tejkalojnë njëra-tjetrën në aspektin e tregtisë, veçanërisht Kinën për prodhim, dhe të tjerët për mallra, por ato ende luajnë rol më të vogël në tregjet financiare. Pra, të tre faktorët – ulja e barrierave tregtare, promovimi i integrimit tregtar dhe transferimi i teknologjisë – mund të jenë të favorshëm. Por unë supozoj se disa nga faktorët motivues mund të shkojnë përtej ekonomisë së përmendur më parë. Nga pikëpamja ekonomike, SHBA-ja ende tregton pak me Kinën. Ka shumë fabrika prodhimi në Kinë. Zinxhirët e furnizimit janë ende atje. Ka shumë ristrukturime që po ndodhin, por ky është një proces i gjatë. SHBA-ja sigurisht që ka lidhje në rritje me Indinë. Ajo bën tregti edhe me Brazilin dhe Afrikën e Jugut, sigurisht që Rusia tani është një çështje tjetër.
REL: A ka ndonjë gjë që SHBA mund apo duhet të bëjë për të ruajtur dominimin e dollarit?
Milesi-Ferretti: Unë do të thosha që është një përfitim anësor i menaxhimit të mirë makroekonomik. Ne kemi sfida objektive fiskale që po afrohen në SHBA. Kemi punësim, por deficiti buxhetor nuk është vetëm i madh, por parashikohet të mbetet i madh për disa vite, dhe nuk ka shumë marrëveshje se si ta ulim atë – përkundrazi, nuk ka asnjë marrëveshje se si ta ulim poshtë. Është një çështje me të cilën në fund do të duhet të përballet SHBA-ja. Nuk është i vetmi vend që përballet me këto sfida, por mosballafaqimi me ato në kohën e duhur është lloji i gabimit që ka pasoja që mund të ndikojnë edhe në statusin e përgjithshëm të dollarit në tregjet ndërkombëtare. Nuk po flas për ndonjë ndryshim dramatik afatshkurtër, por më shumë për përshpejtimin e një procesi afatgjatë. Performanca ekonomike, performanca e tregjeve financiare, menaxhimi i mirë makroekonomik -- këto janë bazat që e mbështesin rolin e dollarit si monedhë e sigurt./REL
Lini një Përgjigje