FLASH
Shkruar nga Pamfleti
The electoral system is also facing pressure. The traditional two-party model between Labour and the Conservatives has fragmented. Today, the traditional parties compete with the Liberal Democrats, the Green Party, Reform UK, and nationalist parties in Scotland and Wales, which support independence from the United Kingdom.
Anthony Seldon, author of biographies of the last eight British prime ministers, says that the political dynamics in Britain have become so volatile that they risk outpacing the pace of his research. When he began the project in the 1990s, prime ministers would stay in power for years, leaving a clear mark on British politics. Today, he says, the situation has changed radically.
After a rapid rotation of Conservative leaders, with the Conservative Party changing three prime ministers in one year, Seldon had hoped that Keir Starmer's victory in the 2024 election would bring political stability. The Labour Party won a landslide majority in Parliament and promised a "decade of national renaissance".
However, less than two years after taking office, Starmer is facing immense pressure from within his own party. Defeats by Labour candidates in local elections in England, Scotland and Wales have increased speculation that he will be forced out of office.
Seldon's biography of Starmer's predecessor, Rishi Sunak, is due to be published in August. The British historian says that by then Britain could have another sixth prime minister in seven years.
"I could soon be writing about 'Angela Rayner in Downing Street,'" Seldon told CNN, referring to the deputy prime minister and one of the figures mentioned as a potential rival to Starmer.
Is Britain becoming ungovernable?
Frequent changes in Downing Street have raised the question of whether Britain is becoming increasingly difficult to govern.
The country continues to grapple with the aftermath of the 2008 financial crisis. Real wages have remained largely unchanged for years, while Brexit is estimated to have cut per capita economic output by up to 8 percent. Productivity growth remains weak, public debt has risen, and industrial energy costs are among the highest in the G7.
The electoral system is also facing pressure. The traditional two-party model between Labour and the Conservatives has fragmented. Today, the traditional parties compete with the Liberal Democrats, the Green Party, Reform UK, and nationalist parties in Scotland and Wales, which support independence from the United Kingdom.
However, Seldon rejects the idea that Britain is ungovernable.
"Britain is by no means ungovernable, although recent prime ministers have done much to make it so," he told CNN.
Criticism of recent leaders
Seldon sees consistent failures in the Conservative leaders who preceded Starmer.
Sipas tij, Boris Johnson kishte ambicie të mëdha shtetërore dhe një fokus tek rajonet e lëna pas dore, por pa rezultate konkrete. Liz Truss, nga ana tjetër, ndoqi politika ekonomike liberale radikale, duke prezantuar në vitin 2022 një plan për ulje taksash pa mbulim financiar, çka shkaktoi tronditje në tregjet financiare britanike. Ajo qëndroi vetëm 49 ditë në detyrë, mandati më i shkurtër në historinë moderne britanike.
Për Rishi Sunak, Seldon thotë se ai trashëgoi një vend të lodhur nga qeverisja konservatore dhe dëmet ekonomike të periudhës Truss, çka e bëri pothuajse të pamundur fitoren në zgjedhjet e vitit 2024.
Ndërsa për Keir Starmer, historiani sheh ngjashmëri me ish-presidentin amerikan Jimmy Carter: serioz, korrekt dhe me integritet, por jo mjaftueshëm i fortë politikisht për momentin që po kalon Britania.
“Ngjarjet duket se e kanë dominuar Starmer, ndërsa ai nuk ka arritur të kontrollojë situatën,” tha Seldon.
Mungesa e një vizioni bindës
Politologu Ben Ansell nga Universiteti i Oksfordit vlerëson se problemi kryesor i Starmer është mungesa e një narrative politike të qartë.
Sipas tij, qeveria laburiste ka shmangur rritjen e taksave kryesore dhe ka kërkuar të ardhura duke goditur sektorë specifikë si shkollat private, fermerët dhe bankat, pa arritur të krijojë mbështetje të gjerë publike.
“Ata krijuan shumë armiq dhe pak aleatë,” tha Ansell për CNN.
Ai shton se kryeministrat britanikë duhet të dinë të ndërtojnë një histori politike bindëse për publikun. David Cameron, pas krizës financiare të vitit 2008, arriti të imponojë mesazhin e kursimeve ekonomike dhe fitoi rizgjedhjen në vitin 2015, pavarësisht rezultateve të dobëta ekonomike.
“Starmer premtoi ndryshim, por pa shpjeguar qartë çfarë ndryshimi dhe si do të arrihej ai,” tha Seldon. “Kryeministri është tregimtari kryesor i kombit dhe Starmer nuk pati kurrë një histori të tillë.”
Andy Burnham shihet si alternativë e mundshme
Pavarësisht krizës, Starmer ka deklaruar se nuk do të japë dorëheqjen dhe se nuk dëshiron ta rikthejë Britaninë në “kaosin” që karakterizoi vitet e fundit të qeverive konservatore.
Mbështetësit e tij argumentojnë se disa tregues po përmirësohen, përfshirë uljen e listave të pritjes në sistemin publik shëndetësor NHS dhe rikthimin e kredibilitetit ndërkombëtar të Britanisë pas tensioneve të Brexit-it.
Megjithatë, shumë deputetë laburistë po e shohin kryebashkiakun e Greater Manchester, Andy Burnham, si figurën që mund të ringrejë partinë. Burnham konsiderohet një nga politikanët më popullorë në Britani dhe promovon një model politik të quajtur “Manchesterism”, që kombinon zhvillimin ekonomik me kontrollin publik të shërbimeve bazë.
Rruga e tij drejt Downing Street mbetet e vështirë, pasi fillimisht duhet të fitojë një mandat në Parlament. Një zgjedhje e pjesshme në zonën Makerfield mund të shërbejë si testi i parë i madh politik për të.
According to analysts, Labour's potential loss to the Reform UK party in this race would be a serious blow to the party's electoral prospects in the coming years. / Adapted from CNN
Lini një Përgjigje