FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Ayatollah Alireza Arafi, one of the members of a three-member interim leadership council announced hours after Khamenei's death, said in a video message on Monday that "this war is continuing elegantly with Khamenei's plans"...
Iranian forces have launched a plan devised by Ayatollah Ali Khamenei and Iran's top commanders to sow chaos across the Middle East, create turmoil in global markets and increase tensions in the hopes of putting pressure on the US and Israel to stop their attack.
A regime insider told the FT that the supreme leader, who was killed in the first wave of attacks in Tehran on Saturday, and his confidants began working on a “detailed” plan after Israel’s devastating 12-day war against the republic last June.
This plan included attacks on energy facilities and attacks that would cause disruption to air travel in the region, he said.
“We had no choice but to escalate the situation and start a big fire for everyone to see,” said an insider in the regime, adding that when our red lines were crossed in violation of all international laws, we could no longer abide by the rules of the game.
The plan was implemented despite the deaths of Khamenei and at least half a dozen senior Iranian military and intelligence officials, including the defense minister and the head of the elite Revolutionary Guard, in massive US and Israeli bombings.
Ayatollah Alireza Arafi, one of the members of a three-member interim leadership council announced hours after Khamenei's death, said in a video message on Monday that "this war is continuing elegantly with Khamenei's plans."
On Monday, as markets reopened after the weekend, the regime dramatically escalated its response by targeting energy facilities in the oil-rich Gulf, shooting down a critical gas facility in Qatar and one of Saudi Arabia's largest refineries with drones.
This prompted Qatar, one of the world's leading suppliers of liquefied natural gas, to halt supplies. Oil and gas prices rose while shipping through the Strait of Hormuz, a narrow waterway through which about a fifth of the world's energy and gas passes, slowed.
Në ditët që kur SHBA-të dhe Izraeli nisën luftën e tyre, dronët iranianë kanë goditur gjithashtu hotele, aeroporte dhe porte në vende duke përfshirë Emiratet e Bashkuara Arabe, Kuvajtin, Irakun, Omanin dhe Bahreinin. Ka lëshuar breshëri raketash dhe dronësh në bazat amerikane në të gjithë rajonin dhe dyshohet se ka goditur një bazë britanike në Qipro.
“Kjo do të vazhdojë dhe do të ketë përshkallëzim të mëtejshëm”, tha një burim i brendshëm i regjimit, duke shtuar se çfarë prisnin ata? Nëse kreu i republikës islamike vihet në shënjestër, a mendojnë se nuk do të ndodhë asgjë?
Një pjesë e qasjes së regjimit ka qenë decentralizimi i vendimmarrjes ushtarake për të parandaluar paaftësinë e forcave të tij nga vrasjet e komandantëve të lartë, me ministrin e jashtëm iranian Abbas Araghchi që sugjeroi se forcat e Teheranit po vepronin në mënyrë të pavarur.
“Njësitë tona ushtarake tani janë, në fakt, të pavarura dhe disi të izoluara, dhe ato po veprojnë bazuar në udhëzimet e përgjithshme që u janë dhënë paraprakisht”, i tha ai rrjetit televiziv Al Jazeera të dielën.
Taktikat pasqyrojnë mësimet nga lufta e qershorit, kur Irani u trondit nga thellësia e depërtimit të inteligjencës së Izraelit dhe aftësia e tij për të vrarë komandantët e tij të lartë ushtarakë në orët e para të atij konflikti. Këtë herë filloi të hakmerrej me shpejtësi pasi Khamenei dhe zyrtarët e lartë të mbrojtjes u vranë.
Një burim i brendshëm i regjimit tha se gjatë luftës së qershorit, “komanda vinte nga lart”. Por “tani, forcat në terren e dinë tashmë se çfarë duhet të bëjnë, ndërkohë që janë ende në koordinim të plotë me qendrën e komandës”.
Sulmet e egra janë në përgjigje të asaj që republika islamike e sheh si një luftë për mbijetesë. Gjatë luftës së qershorit, regjimi e kufizoi hakmarrjen e tij në goditjen e Izraelit dhe një sulm telegraf mbi një bazë amerikane në Katar, pasi SHBA-të bombarduan centralet e saj bërthamore, duke shkaktuar dëme të kufizuara.
Këtë herë besohet se Irani ka qëlluar pothuajse po aq shumë, nëse jo më shumë, dronë dhe raketa drejt Emirateve të Bashkuara Arabe, qendrës dominuese rajonale të tregtisë dhe turizmit, sesa Izraelit, duke vrarë tre persona.
Misionarët e saj, të cilët nuk morën pjesë në luftën e qershorit, i janë bashkuar gjithashtu konfliktit. Hezbollahu nisi raketa në veri të Izraelit, duke kërcënuar me një luftë të re në Liban, ndërsa milicitë irakiane shënjestruan një bazë amerikane në veri të Irakut dhe pretenduan se kishin shënjestruar amerikanët në aeroportin e Bagdadit. Mbështetësit pro-iranianë kanë tentuar gjithashtu të sulmojnë Zonën e Gjelbër, e cila është selia e ambasadave perëndimore në kryeqytetin irakian.
Konflikti rajonal në zgjerim është ajo që shumë njerëz e kishin frikë se do të ishte skenari më i keq pas sulmit të Hamasit ndaj Izraelit më 7 tetor 2023, i cili vrau 1,200 njerëz, në vrasjen më të madhe të hebrenjve që nga Holokausti.
Ndërsa shkaktoi valë konflikti në Gaza, Liban, Jemen dhe midis Izraelit dhe Iranit, republika islamike u përpoq të kalibronte përfshirjen e saj, duke llogaritur se mbajtja e luftimeve larg brigjeve të saj ishte mënyra më e mirë për të siguruar mbijetesën e regjimit. Por analistët thonë se llogaritjet e saj ndryshuan pas sulmeve izraelite dhe amerikane në qershor.
Udhëheqësi i Hamasit, Yahya Sinwar, “dëshironte një luftë rajonale më 7 tetor, por aleatët e tij i rezistuan asaj sepse nuk e donin”, tha Emile Hokayem në Institutin Ndërkombëtar për Studime Strategjike. “Tani kemi Amerikën dhe Izraelin që po e shkaktojnë atë luftë rajonale, sipas kushteve të tyre.”
Shumica e predhave të Iranit dhe të aleatëve të tij janë kapur nga mbrojtja ajrore. Por, duke nënvizuar natyrën kaotike të konfliktit në spirale, ushtria amerikane tha të hënën se mbrojtja ajrore e Kuvajtit gabimisht rrëzoi tre avionë luftarakë amerikanë.
Një burim i brendshëm i regjimit tha se hakmarrja, përfshirë edhe kundër objektivave të tilla si hotelet në Dubai, "e bën çdo vend që strehon amerikanë të pasigurt dhe askush nuk do të dëshirojë të qëndrojë atje".
Ai shtoi se fqinjët e pasur me naftë të Iranit në Gjirin Persik tani do të “përballen me rrezik të shtuar investimi”.
“Investitorët do t’u thonë atyre: ju jeni afër Iranit dhe në çdo moment një raketë mund të bjerë në mes të vendit tuaj”, tha burimi i brendshëm.
Por, duke nisur sulme kundër shteteve të Gjirit që kishin kërkuar të bindnin Presidentin Donald Trump të ndiqte diplomacinë me Iranin dhe kishin ulur tensionet me Teheranin vitet e fundit, regjimi islamik rrezikon të izolohet më tej dhe t'i shtyjë fqinjët e tij të mbështesin luftën SHBA-Izrael.
Disa analistë kanë argumentuar se larg një plani të përcaktuar qartë, përgjigjja e Iranit përfaqëson pamaturinë e regjimit.
Përgjigja e Iranit ishte skenari “i tmerrshëm” nga i cili shumë kishin frikë, tha Burcu Ozcelik, një bashkëpunëtore e lartë kërkimore në RUSI, think-tank me seli në Londër. Ajo shtoi se retorika agresive e Teheranit në prag të luftës kishte ngritur shqetësime se regjimi do të “ishte aktori i çmendur irracional që do të sulmonte përtej kontrollit”.
Një person i brendshëm i regjimit dhe disa ekspertë të Iranit besojnë se Khamenei, 86 vjeç, priste të vritej dhe të vdiste si martir, duke qëndruar në kompleksin e tij në Teheran me anëtarët e familjes së tij pavarësisht kërcënimit të një sulmi.
Kjo nënkuptonte marrjen e masave për të siguruar që regjimi të mund të vazhdonte të projektonte stabilitet brenda vendit dhe të përshkallëzonte përgjigjen e tij ndaj sulmeve të SHBA-së dhe Izraelit.
Tani janë Garda Revolucionare që mbikëqyrin operacionet ushtarake, me forcat e udhëhequra nga Gjeneral Major Ahmad Vahidi, i cili zëvendësoi komandantin kryesor të forcës pasi ai u vra të shtunën.
“Irani, ndryshe nga Shtetet e Bashkuara, është përgatitur për një luftë të gjatë”, tha Ali Larijani, zyrtari më i lartë i sigurisë në Iran, në emisionin X të hënën.
The result is a spiraling conflict that threatens to draw in more countries - the UK said on Sunday it would allow the US to use its bases, including RAF Fairford in Gloucestershire and the joint UK-US military base of Diego Garcia in the Chagos Islands, to launch attacks on Iran.
“Whether it’s the UK or regional countries, they can join something they have no control over,” Hokayem said, “which has its own momentum, without any shared understanding about the desired outcome, risk appetite and the next day.” /Adapted from Pamphlet /
Lini një Përgjigje