FLASH
Shkruar nga Pamfleti
A decade ago, Xi Jinping was welcomed in Duisburg, Germany. He hailed the region as a hub for Chinese investment, mentioned a train that had spent two weeks traveling from the Russian city of Chongqing to Europe's industrial belt, then Xi enjoyed an orchestral performance of traditional songs.
Recently, another arrival from China in Germany received a colder reception. In February, a ship named BYD Explorer No. 1, downloaded about 3,000 electric cars manufactured by a Chinese electric vehicle firm, BYD.
As the name of the ship suggests, it will be followed by others. Not surprisingly, this has caused concerns about the future of German car manufacturers, which are very important to the country's economy.
China is churning out cars endlessly as its government provides cash and credit to the high-tech industry in an attempt to revive the stagnant Chinese economy. The manufacturing trade surplus has already reached a record high as a share of global GDP and is expected to rise further.
Consequently, European leaders fear an influx of cheap and advanced Chinese goods. On March 5, the European Commission declared that China had unfairly subsidized electric car manufacturers, warning of punitive tariffs.
The president of the European Commission, Ursula von der Leyen, warned China not to "race by trick" in green technology. Britain has launched an investigation into the country's excavators. French President Emmanuel Macron will welcome Chinese President Xi to Paris in May. Diplomats say he will deliver "strong messages" on trade.
In fact, various countries around the world, from Brazil to India, are making moves to block China's exports. However, these exports are a particular threat to European manufacturers, due to the continent's long-standing trade-centric growth model.
According to IMF researchers, Europe is the world's most open region for trade and investment (see chart 1).
In the EU, trade in goods and services amounts to a full 44% of GDP, almost twice as much as in America. As a rules-based bloc, the EU does not want to violate trade rules too blatantly by erecting barriers. Britain, which is known for supporting free trade, is in such a state.
The new blow from China has come at a very bad time for European industry. It is still dealing with the energy shock caused by Russia's invasion of Ukraine, which began just as European leaders were trying to speed up the green transition.
Gas prices, which are usually around €20 ($22) per megawatt hour, rose to more than €300 in 2022, raising the price of electricity as a whole (see chart 2). The post-Covid-19 recovery was shattered by inflation and the energy crisis. The European Central Bank (ECB) was forced to raise rates to 4%, hitting demand in an already weakened economy.
Fiscal movements during the pandemic and energy crisis have left countries without much room for maneuver. Tight deficit limits have forced Germany to make budget cuts this year, and more cuts are expected in 2025.
France has just announced that its deficit in 2023 was 5.5% of GDP, much higher than forecast. The country has already implemented the "emergency brake" as the Minister of Finance, Bruno Le Maire, called it, which means cutting spending by 10 billion euros, to get the fiscal policy back on track.
EU GDP has grown by just 4% in real terms since 2019, half the rate of America's growth. In Britain and Germany, GDP per capita has even fallen (see chart 3).
According to official forecasts, the EU and Britain will have economic growth of less than 1% this year; others are uncertain to predict. While American productivity appears to have increased during the pandemic, Europe's is limping. The ECB, national leaders, expert groups and two former Italian prime ministers,
Enrico Letta and Mario Draghi are trying to understand why this is happening. At the same time, another threat is emerging: if Donald Trump wins the US presidential election, European exporters could be hit with tariffs on sales in one of their most profitable markets.
A sudden blow
So, as the continent's economy struggles to adjust to the shock it received from Russia in 2022, how will it adjust to a new shock from China and perhaps a third from America? The first blow from China came in 2001, when the country joined the WTO and benefited from lower trade barriers, challenging Western manufacturers. In America, several regions and sectors were hit hard.
Europe had an easier time, because this shock coincided with the admission of Central and Eastern European countries to the EU. The rapid development of the EU's newest members boosted the bloc's productivity growth and demand for Western goods.
This time it will be different. Although China is increasingly choosing to manufacture high technology in response to its economic struggles, President Xi also wants to wean the country away from Western industry. He wants China to become a technological leader in sectors seen as necessary for national power, such as industrial robots and railway equipment.
Një Kinë që synon të jetë më pak e varur nga inputet e huaja, do të blejë më pak makina, më pak makineri dhe më pak pajisje të teknologjisë së lartë, pikërisht lloji i mallrave që janë pika e fortë e eksporteve europiane. Ekonomia e Kinës është gjithashtu shumë më e madhe nga sa ishte në fillim të mijëvjeçarit.
Siç vëren Adam Wolfe nga firma këshillimore Absolute Strategy, rritja e eksporteve të Kinës që nga viti 2019, ka pasur pasoja të mëdha në pjesën tjetër të botës.
Për më tepër, firmat europiane tani përballen me konkurrencën kineze në tregje gjithnjë e më të ndërlikuara, si në atdhe, ashtu edhe në vendet e treta. Marrim si shembull makinat, që konsiderohen si “xhevahiri” i kurorës së industrisë europiane.
Ky sektor, së bashku me zinxhirin e tij të furnizimit, punëson gjithsej rreth 3 milion europianë. Por markat kineze tashmë përbëjnë rreth 9% të tregut të baterive të pastra në Europën Perëndimore, sipas të dhënave nga Matthias Schmidt.
Në të gjithë kontinentin, regjistrimet e reja të automjeteve të markave kineze u dyfishuan midis viteve 2022 dhe 2023. Markat franceze, gjermane dhe italiane duket se janë veçanërisht të prekshme ndaj kësaj konkurrence. Analistët në Bankën UBS mendojnë se pjesa e tregut global të prodhuesve të mëdhenj të makinave, do të bjerë nga 81% sot, në 58% deri në vitin 2030.
Udhëheqësit europianë duan të zhvillojnë industritë e gjelbra dhe po derdhin me miliarda në përpjekjet për tranzicionin e gjelbër të ekonomisë për mbrojtjen e klimës. Megjithatë, kompanitë europiane që prodhojnë për tregun masiv, do ta kenë të vështirë të garojnë me vlerën që ofrojnë konkurrentët kinezë.
Kina tashmë mbizotëron në prodhimin e turbinave me erë dhe në vitin 2022, kishte një pjesë tregu prej 60%, sipas Këshillit Global të Energjisë së Erës.
Kjo bën të mundur që prodhuesit kinezë të gëzojnë burimet e nevojshme për risi të mëtejshme. Dhe gjërat po shkojnë vetëm në një drejtim. Treguesi i çmimeve të prodhimit në Kinë, që mat çmimet e mallrave në fabrika, ka rënë për 17 muaj dhe është afërsisht në nivelin e vitit 2019. I njëjti tregues për BE-në, edhe duke përjashtuar kostot e energjisë, është pothuajse një e katërta më shumë se niveli i katër viteve më parë.
Përpjekjet e Europës për të “zhdukur rrezikun” që vjen nga Kina, domethënë, për të marrë më pak inpute jetike nga ai vend dhe për të kufizuar investimet dhe eksportet e mallrave të teknologjisë së lartë drejt Kinës, do të shkaktojnë rritjen e kostove.
Në një punim të fundit, Julian Hinz dhe bashkautorët e tij në Universitetin Bielefeld, kanë studiuar efektet e një shkëputjeje të vështirë nga Kina dhe aleatët e saj. Ekonomia europiane e ndërthurur më ngushtë me Kinën është Gjermania dhe asaj, një shkëputje e përshkallëzuar nga Kina, do t’i kushtonte 1.2% të PBB-së, afërsisht njëlloj sa do t’i kushtonte Japonisë.
Shtetet e tjera të mëdha europiane dhe Amerika, do të humbnin rreth 0.5% të PBB-së. Për Kinën, humbja do të shkonte në rreth 2%.
Rreziku nga Amerika
Kostot e heqjes së rrezikut të varësisë kineze do të bëhen më të vështira për t’u përballuar, në rast se Trump fiton zgjedhjet në nëntor. Në këtë skenar, Amerika mund të vendosë taksa të reja për eksportuesit e kontinentit europian, të cilët vitin e kaluar shitën mallra me vlerë 500 miliardë euro në Amerikë. Në të vërtetë, 20 nga 27 shtetet anëtare të BE-së, patën një suficit në tregtinë e mallrave me Amerikën.
Trump ngriti tensionet me Europën në mandatin e parë, kur Amerika vendosi tarifa të larta për aluminin dhe çelikun, duke goditur prodhuesit europianë. Europa u përgjigj duke vendosur tarifa për produktet amerikane, duke përfshirë burbonin dhe motoçikletat.
Pas ardhjes së Joe Biden, dy palët arritën njëfarë armëpushimi. Një mandat i dytë i Trump mund të jetë shumë më i dhimbshëm. Ish-presidenti ka propozuar një tarifë prej 10% për të gjitha importet e Amerikës. Robert Lighthizer, i cili e këshillon atë për tregtinë, ka shkuar edhe më larg, duke argumentuar së fundmi se mund të jenë “të nevojshme” tarifa edhe më të rrepta.
Një goditje e rëndë
Instituti Ekonomik Gjerman ka llogaritur ndikimin e mundshëm në rast se Amerika do të zbatonte tarifa prej 10% për importet e saj dhe do të ndëshkonte Kinën me tarifa edhe më të larta. Ekonomia amerikane do të pësonte një goditje, në formën e çmimeve më të larta të konsumit, por ajo e Europës do të dëmtohej edhe më tepër.
Eksportet totale të Gjermanisë do të ishin gati 5% më të ulëta deri në vitin 2028. Do të goditeshin edhe investimet private. Për rrjedhojë, PBB-ja gjermane do të ishte 1.2% më e ulët, e barasvlefshme me një humbje totale prej 120 miliardë eurosh në prodhim, deri në vitin 2028.
Një administratë Trump mund të shkojë edhe më larg, duke kërkuar të hakmerret kundër Europës për taksat e saj të shërbimeve dixhitale, të cilat shënjestrojnë firmat amerikane të teknologjisë, ose të hakmerret se Europa nuk pranon të ndjekë qasjen amerikane ndaj Kinës.
Ndërkohë, për sa u përket tensioneve midis Kinës dhe BE-së, ndoshta do të bëhen më të zakonshme hetimet për subvencionet dhe imitimet e lira. Për shembull, qeveria kineze, ka krijuar një ide të qartë se cili shtet europian qëndron pas vendimit të BE-së për të hetuar automjetet elektrike kineze. Në hakmarrje, Kina ka nisur një hetim tarifash importi për konjakun francez.
Franca i ka përshtatur subvencionet e automjeteve elektrike për klientët, në një mënyrë që të përjashtojnë markat kineze. Firmat kineze u ofruan klientëve një ulje të së njëjtës përmasë, një lëvizje që një analist e ka quajtur “një përshëndetje me një gisht për zotin Macron”.
Ndërthurja e energjisë, goditjeve të Kinës dhe rrezikut nga Trump, mund të çojë në një periudhë të zgjatur ristrukturimi në ekonominë europiane. Për konsumatorët e kontinentit, ky do të ishte edhe si një lloj bekimi. Luftërat tregtare i bëjnë mallrat më të shtrenjta dhe zvogëlojnë zgjedhjen, por kur Kina subvencionon panelet diellore, shërbimet europiane dhe familjet marrin energji më të lirë.
Disa rajone mund të përfitojnë gjithashtu. Vende si Spanja, me potencial në energjinë diellore, ose Suedia, me energji të erës dhe hidrocentrale, mund të tërheqin industri të reja.
Për shembull, në fillim të këtij viti, firma suedeze H2 Green Steel njoftoi se kishte siguruar 6.5 miliardë euro financim për fabrikën e saj pranë qytetit Lulea në veri të vendit.
Në mënyrë të ngjashme, disa firma të huaja do të duan të investojnë në Europë për të qenë pranë klientëve në një kohë kur tregtia është e vështirë. Polonia tërhoqi pothuajse 30 miliardë euro në Investime të Huaja Direkte (IHD) në vitet 2021 dhe 2022, dhe ndoshta po aq në vitin 2023.
Kjo është sa dyfishi i shumës që merrte zakonisht përpara pandemisë. IHD-të tani përbëjnë 25% të shpenzimeve kapitale të Polonisë, krahasuar me një mesatare prej 5% ose më shumë në vendet e industrializuara.
Disa erdhën nga Bosch, një firmë inxhinierike gjermane, dhe Daikin, një konglomerat japonez, të cilët po ndërtojnë fabrika të pompave të nxehtësisë në Poloni. Sipas një sondazhi nga firma këshillimore EY, rreth 67% e “vendimmarrësve ndërkombëtarë” presin që prania europiane e firmës së tyre do të rritet, nga 40% në vitin 2021.
Kjo mund të përfshijë kompanitë e mbrojtjes, të cilat do të furnizojnë forcat e armatosura të kontinentit dhe prodhuesit e pajisjeve elektronike në Kinë.
Por pjesa më e madhe e ristrukturimit të kontinentit do të jetë më pak e këndshme. Kompania Continental, një nga furnizuesit më të mëdhenj të pjesëve të këmbimit të makinave në Gjermani, po eliminon disa mijëra vende pune. Kompania Bosch do të heqë qafe 1200 pozicione në sektorin e softuerit të automobilave. Kompani të tjera në industrinë e makinave kanë njoftuar gjithashtu se do të bëjnë shkurtime.
Goditja e viteve të mëparshme që erdhi nga Kina, nxiti përparimet teknologjike në Europë, pasi punëtorët u zhvendosën në kompani më produktive që investuan në risi.
Por gjatë 15 viteve të fundit, firmat e prekura nga konkurrenca kineze kanë treguar shenja të rritjes më të ngadaltë të produktivitetit, sipas hulumtimit nga Klaus Friesenbichler në Institutin Austriak të Kërkimeve Ekonomike.
Megjithëse Gjermania është fuqia më e madhe prodhuese e Europës, sfida e trefishtë që përmendëm më sipër mund të prekë të gjithë kontinentin. Rajonet me industri që përdorin shumë energji, ose që prodhojnë produkte për shitje në masë në Europën Perëndimore, me shumë gjasa do të pësojnë humbje. Firmat e suksesshme lokale mund të investojnë më shumë jashtë shtetit, ndërsa ato përshtaten me proteksionizmin.
According to an ECB survey, over the next five years, around 75% of large businesses in the Eurozone expect to diversify, move production closer to the point of sale or relocate some parts of the business to countries with policies more similar to their homeland.
Governments do not have much room for maneuver to facilitate the transition to new industries, given that recently, financial resources have been insufficient.
They have promised to spend more money on defense and have little appetite for major EU reforms that could help boost economic growth. Recently, the bloc approved an amount of 1.2 billion euros in public subsidies for the "cloud-computing" field.
As McKinsey Global Institute points out, this amount is about 4% of Amazon Web Service's annual investment. Patents in new technologies are registered mainly by American and Chinese firms. Despite its large population, the EU still struggles.
Domestic goods trade is far from smooth. Services markets are more fragmented than ever.
Given these conditions, a second approach becomes more attractive: insisting on maintaining the old method, for which the lobbying is very strong. In an era of a resurgent populist right, politicians don't want to be blamed for job losses.
Furthermore, the technical hard work of deepening capital markets or integrating electricity markets is slow to bear fruit. In Brussels and Paris, calls for useless subsidies and other forms of protectionism are growing.
Meanwhile, Germany's hands are tied by a tripartite coalition that can't agree on even a small thing, let alone a sharp issue affecting geopolitics and industrial policy. While European politicians squabble, more foreign ships will make the journey to Europe's ports. monitor,
Lini një Përgjigje