FLASH
Shkruar nga Roland Qafoku
Some of the deputies, although they have a high school diploma on their CV, leave much to be desired in terms of both general and professional training.
What were 22 plenary sessions in 11 months worth? What is the value of the approval of 58 laws, 13 initiatives and 26 resolutions, among them the law doubling the salary of the deputies themselves? What did this parliamentary session show in reality?
The next parliamentary session ended on Thursday and for 11 months this center of gravity of Albanian politics showed us a lot. The 140 deputies of the Assembly conducted a total of 22 plenary sessions almost every Thursday and 4 plenary sessions out of sequence, special and conditioned by different circumstances. In this session, 58 laws, normative acts and agreements were approved, out of 60 draft laws submitted by the government, of which only 2 were not approved. Meanwhile, 13 initiatives undertaken by the deputies were approved out of 17 that they presented in total, and in this session 26 resolutions of independent institutions were approved. In fact, this was the formal arithmetical balance of this session. But what did this session really show with the 75 SP, 59 DP and allied parties, 3 LSI and 3 PSD deputies?
First, this session has shown that this parliament has been rocked like no other legislature by justice compared to any other session. With three deputies arrested, Lefter Koka, Alqi Blako and Arben Ahmetaj, all three of the SP, the parliament of this session results in more deputies targeted by the new justice reform. This showed that the socialist majority has been seriously shaken by these arrests and that the third mandate is being accompanied by successive scandals and is encountering many difficulties. This showed at the same time that none of the 140 deputies of this assembly is untouchable and the same thing can happen in other parliamentary sessions. While it is to be welcomed that in this session this parliament has given approval for the investigation and arrest of their colleagues following the request of SPAK. In this session, this parliament has not become an obstacle, and this is a good sign, and the credit really belongs to the Socialist Party, which has turned it into a political decision to approve every request of SPAK and other justice bodies. But such a thing must continue, and the SP should not make excuses and justifications for anyone who SPAK will present requests of this type.
Së dyti, ky sesion tregoi se parlamenti shqiptar ende vazhdon të jetë me nivele të ulëta të përfaqësimit të vlerave. Një pjesë e deputetëve ndonëse kanë në CV-në e tyre një diplomë e shkollës së lartë, lënë shumë për të dëshiruar në aspekt të formimit qoftë të përgjithshëm dhe qoftë profesional. Në parlament duhet të themi se ka disa figura të rëndësishme që kanë formim dhe artikulim të mirë dhe se politika është profesioni i dytë i tyre pasi kanë shkëlqyer në fushat përkatëse. Por duhet thënë se parlamenti ka deputetë që nuk kanë nivel minimal formimi dhe nëse një ditë nuk do jenë deputetë, ata nuk mund të bëjnë asnjë punë tjetër. Kjo vihet re veçanërisht gjatë mbledhjeve të komisioneve në të cilat një pjesë e deputetëve vetëm sa shënojnë emrin si pjesëmarrës, sepse nuk kanë asnjë kontribut në hartimin dhe diskutimin e ligjeve dhe çështjeve të ndryshme.
Së treti, ky sesion tregoi se shumica e deputetëve të parlamentit marrin rrogën me plot kuptimin e fjalës kot. Nuk mbajnë fjalime, nuk marrin fjalën dhe nuk shprehin hapur mendimet e tyre për temën që diskutohet si në komisionet parlamentare dhe në seancat plenare. Në radhë të parë ky fenomen dallohet më qartë te Partia Socialiste që ka mazhorancën, por nuk mbeten prapa as të PD. Ka disa deputetë në grupin e saj që kanë frikë të thonë një fjalë hapur, të debatojnë me frikën se nëse do përmendin emra do jenë vetë ata që do kthehen në target të opozitës. Kjo është pjesa më e pavlefshme e këtij parlamenti. Nëse pyet një njeri të zakonshëm në rrugë sa emra deputetësh mban mend, e shumta mund të shkojë te 20-30. Të tjerët as nuk i kanë dëgjuar, e as nuk ka për t’i dëgjuar ndonjëherë. Po për çfarë i vlen një parlamenti deputetët që nuk flasin dhe nuk japin mendime?
Së katërti, ky sesion tregoi se deputeti tashmë nuk është më vendi i punës në shtet me një rrogë mesatare. Gjatë këtij sesioni, më 25 maj, me 95 vota pro dhe vetëm 3 kundër, deputetët i rritën rrogat vetes së vet duke e dyfishuar nga 156.770 lekë që ishte, në 310.250 lekë (2.820 euro), ndërsa e ministrave nga 174.760 lekë në 318.750 lekë bruto (2.897 Euro). Ky sesion e realizoi këtë me arsyetimin se madh se “e meritojnë dhe punojnë shumë” por në fakt ka sjellë një reagim të fortë në masën e njerëzve. Si fillim disa të rinj protestues hodhën para false ndaj deputetëve që hynin në Parlament atë seancë. Ata mbanin në duar pankarta ku shkruhej, “Mos u ngopshi” dhe “Hajdutë”. Por janë të shumtë ata që ky vendim u solli indinjtatë. Sigurisht që nuk është gjë e keqe ti dyfishosh rrogën “baballarëve të kombit”, por a është normale kjo kur ende si vend vlerësohesh si i dyti më i varfëri në kontinent?
Së pesti, ky sesion tregoi se ka pasur më shumë ndikim dhe diktim ndaj kësaj mazhorance socialiste për shkak të skandaleve dhe çështjeve që janë bërë publike që nisin nga skandali “McGonigal” e deri te afera e inceneratorëve. Në disa seanca të posaçme, por edhe në seanca të zakonshme, deputetë të veçantë e deri te zëvendëskryeministri Arben Ahmetaj janë bërë targeti i drejtësisë dhe si e tillë ky sesion tregoi se politikanët e ulur aty jo vetëm nuk janë engjëj, por një pjesë janë të përfshirë në abuzime marramendëse me arkën e shtetit.
Së gjashti, ky sesion tregoi edhe një herë se Shqipëria politike nuk është e maturuar dhe se deputetët nuk mendojnë për brezat e ardhshëm, por për zgjedhjet e ardhshme. Fakti që në këto 10 vjet plaga më e madhe e Shqipërisë mbetet largimi i njerëzve jashtë vendit me arsyetimin “për një jetë më të mirë” e bën direkt përgjegjëse qeverisjen, por akoma më shumë parlamentin. Kjo plagë nuk është as socialiste e as demokrate, por plagë shqiptare dhe si e tillë duhet t’i bënte bashkë deputetë për të gjetur mekanizma për të ndaluar hemoragjinë e shqiptarëve. Janë pak shumë pak ligje të miratuara në këtë sesion që ndihmojnë dhe stimulojnë rininë për të jetuar më dinjitet në vendin e vet. Dhe kjo bën që ata të vrapojnë drejt Rinasit për t’i shërbyer shoqërive të tjera.
Së shtati, ky sesion tregoi se Partia Demokratike po përjeton krizën më të thellë dhe më të rëndë që nga themelimi i saj. Pa një kryetar të grupit, pa një grup të konsoliduar dhe pa një unitet, grupi parlamentar i kësaj partie është pothuajse i shpërbërë dhe aspak efektivitetin e duhur. Sado që në shumë raste seancat plenare u shndërruan në inkadeshente ajo që ka rënë në sy ka qenë fakti që nga ana tjetër, mazhoranca, nuk para e ka vrarë shumë mendjen. Ajo që mbetet është se në masën e njerëzve thuhet hapur: me këto skandale që po i ndodhin qeverisë, të ishte një PD tjetër, do ta kishte rrëzuar.
Së teti, ky sesion tregoi se kontrolli i parlamentit ndaj qeverisë nuk është në shkallën e duhur. Interperlancat e veçanta për ministrat nuk e kapërcyen pragun e një rrëfimi në vetën e parë në nivelin e një studenti 20-vjeçar i pyetur sa studion në universitet. Në asnjë rast ministrat nuk dhanë llogari reale për punët e bëra dhe të pabëra. Madje, disa treguan fodullëk, siguri e deri prepotencë ndaj kolegëve dhe ndonjë tjetër tregoi se ka “ende turkun në vetëvete”, e perifrazuar kjo nga letra e famshme e kryeministrit Rama që u dërgoi vartësve të vet në shtator të vitit 2015.
Ninth, this session showed that it was generally well led by the second lady in the history of Albanian parliamentarism, Lindita Nikolla. Balanced and tending to the implementation of the regulation, the president Lindita Nikolla showed that it was not only a right choice, but worthy of leading an institution that, it must be said, is one of the most difficult in the structures of the Albanian state.
Tenth, this session showed that the administration of the Assembly is much higher than the level of deputies. The work done there by specialists in every field is to be applauded and they make possible the smooth running of every work in the assembly and not only. Above all, the right to information is the element best implemented by this administration.
Lini një Përgjigje