FLASH
Shkruar nga Preç Zogaj
Berisha was wrong on all counts. He was wrong with the ridiculous electoral law of differentiating candidates into some from his mother and some from his stepmother, a shame for the SP as well, but which would cause the greatest damage to the DP...
The Democratic Party with the "Great Albania" coalition lost the elections on Sunday for the fourth time in a row over the last twelve years. With a result among the lowest in its history, between 33-34 percent nationally, translated into fifty mandates. Of which only forty-two will belong to the DP. The other eight are gifts to allied parties from the closed lists.
The big loser is its president, Sali Berisha.
The losers are the democrats and the opposition who must view power through the binoculars of 1997 or 2017.
Albania is lost because it will not experience the life-giving rotation of power again.
The opposition's defeat was foretold. With his forced return for known reasons, Berisha would make the Party and the opposition much smaller than in the 2021 elections. As it actually happened. The PD-LSI opposition four years ago was less than two percent away from the Socialist Party. Today, an electoral gap of nineteen percent separates them.
The defeat was predicted by five reputable international polling companies in their countries of origin. They projected a clear victory for the SP. The American company “KMcLaughlin and Associates”, which has twice found a winning result for President Trump in the 2016 elections and in the 2024 elections, predicted a victory of around eighty seats for the SP, not counting the votes of the diaspora that were not part of the survey.
Berisha was wrong on all counts. He was wrong with the electoral law that differentiated candidates into some from his mother and some from his stepmother, a shame for the SP as well, but which would cause the greatest damage to the DP.
As if the law were not enough, Berisha doubled down by differentiating candidates into patrician and plebeian with the primaries and the list, where like an older brother he "saved" his favorites from the competition, then tripled down when he did not respect in many cases even the verdict of the primaries for those who competed.
The DP has said that it "let go" of the absurd law of closing the lists in its leadership to take away the law on diaspora voting from the SP. Ridiculous. Naive. This law, as it was made, was Berisha's second own goal. Which is being verified as such by counting the diaspora votes where the difference in favor of the SP is greater than the difference within the country, a specific data that removes additional credibility from Berisha's claims of manipulating the elections in front of foreigners.
The DP made a mistake with electoral gifts to allied parties.
PD gaboi me qëndrimin ndaj SPAK. Përqindja e votave të saj përkon pak a shumë me minorancën anti-SPAK në vend.
PD gaboi në qëndrimin ndaj integrimit në Europë në një periudhë kur gjeopolitika ka hapur një perspektivë reale për pranimin e vendit me titull të plotë në BE dhe vetë Shqipëria po luan në një seri tjetër në këtë rrafsh, siç u pa edhe dje në Samitin e jashtëzakonshëm të Europës në Tiranë. Në vend që të sillej si të ishte në qeveri për këtë aspiratë kombëtare, aq më shumë kur është ajo që e ka krijues e para narrativën e integrimit në BE, PD u investua në ekspozimin ndërkombëtar të rrobave të palara të shtëpisë. Duke konfonduar një aspiratë kombëtare me konfrontimin politik brenda vendit. Duke bjerrë në imazh për vete brenda dhe jashtë vendit.
E fundit në këtë renditje, por e para nga pesha, Berishës i dolën gabim llogaritë me lëvizjen e tij për rimarrjen dhe Rithemelimin e PD-së. Me sloganin për një PD më të madhe e më të bashkuar, ai shthuri dhe thuri siç di ai një parti që kishte arritur në vitin 2021 një rezultat ndër të lartët e historisë së saj. Bashkë me Metën shthuren një opozitë shumë afër fitores, me vetëm 37 mijë vota më pak se PS. Që po të ishte ruajtur e forcuar do ta kishte parakaluar me kohë PS-në përgjatë mandatit të saj të tretë të karakterizuar nga dalja në dritë e korrupsionit masiv të qeverisë së saj, tashmë jo me fjalë, por përmes hetimeve penale nga SPAK.
Ai i joshi demokratët me futjen në statusin e partisë të fraksionit, të primareve, të dorëheqjes së kryetarit nëse humb zgjedhjet e plot norma të tjera demokratike. Kur erdhi puna për t’u zbatuar, diversiteti dhe fraksioni u katandisën në një garë konformizmi që kush e kush të emërohej deputet pa u votuar; primaret në formalitet për t’u hequr qafe; dorëheqja në rast humbjeje, me sa po shihet, në një normë të tipit “ashtu ishte loja”.
Nuk e përjashtoi hallin e personit Berisha në ekuacionin politik. Por kur vendos të përfshish partinë, duhet të konsiderosh interesat e gjithë të tjerëve, interesat e brezave politikë rreth PD-së. Pa i sakrifikuar ato në altarin e egos dhe hallit vetjak. Përndryshe humb ti, humbin gjithë të tjerët.
Drama e PD është se kjo parti nuk është ndalur asnjëherë të analizojë me përgjegjësi politike dhe profesionale shkaqet e brendshme të humbjeve të shumta të njëpasnjëshme, parlamentare dhe vendore. Në një kohë kur, përveç shkaqeve të jashtme në lidhje me manipulimet e llojllojshme të zgjedhjeve nga viti 1996 e këndej, ka patur e ka gjithnjë shkaqe të brendshme përcaktuese të secilës prej humbjeve.
Mungesa e reflektimit është mungesë vullneti për të ndryshuar. I pari dhe i vetmi rast kur një grup themeluesish dhe drejtuesish të PD-së kanë paraqitur me shkrim në Këshillin Kombëtar të PD-së një analizë shteruese që pati marrë emrin Mocion, na çon prapa në kohë në verën e vitit 1992 me rastin e humbjes se thellë të zgjedhjeve vendore të atij viti, as katër muaj pas fitores plebishitare të zgjedhjeve parlamentare.
It took Berisha several more defeats to accept and reflect the spirit of the Motion, the political essence of its content. Which tells us that only a symbiosis between the two progenitor spirits of the DP, that of a moderate conservatism and that of the liberal-democratic wing, where the first has more numbers and the second has more thought and a radiating affection beyond the ranks, can lead the DP to victory. This symbiosis proved victorious in the 2005 elections.
Never again after that, because the symbiosis faded, the Party gradually lost its stable liberal-conservative values, became increasingly ideologically undefined, an ever narrower interest grouping in Berisha's orbit. In other words, it hardened into the Berishaist format, majority in the party, minority in society.
After the heavy defeat in 2013, Berisha formally resigned, leaving the office to Lulzim Basha. Meanwhile, he did not leave a single day without showing with acts and gestures that he was at the top of the party as the chairman of the chairman. Basha held a press conference in the Party, Berisha would wait for him with a large one in his office, at the top of the tower; Basha would speak in the Assembly for 15 minutes, the historic chairman would wait for him with thirty, forty or more minutes with the permission of Meta, who said humorously "there is no time for the doctor".
Ambassadors would pass by Basha's office for courtesy, but they would go to Berisha's for solutions. The case that sets the seal on all others is that of the State Department envoy Hoyt Brian Yee, for the resolution of the "tent" crisis in 2017. Mr. Yee managed with Berisha to tear down the tent and withdraw the DP from the "firm" positions that we will not enter the elections and will not vote for the electoral reform commissions with Rama as prime minister.
The drama of the DP is actually the real leader who neither wins nor leaves. And other new generations of democrats who see their chances burn. Sin.
Lini një Përgjigje