FLASH
Shkruar nga Fatos Tarifa
Do you, Mr. Rama, believe that the punishment of a dozen high officials of the Socialist Party, elected or appointed by you personally, strips you of any political and moral responsibility for the choices you made with these people and for their many legal violations? heavy?
For the general public and for anyone who wants to see the endemic corruption in this hybrid democracy of ours brought to justice and, instead, to see a civilized political morality in the service of the public good, I would like to mention these significant episodes.
(1) After former Swedish Prime Minister Tage Erlander died in 1985, his widow showed up at government offices with a box filled with pens labeled "Property of the Treasury". Since her late husband would no longer use those pens, she decided they didn't belong to her, so she returned them.
(2) In Sweden's high-profile Toblerone scandal in the mid-1990s, that country's then-deputy prime minister, Mona Sahlin, then 38, was forced to resign when a newspaper revealed she had used the official card of credit for personal expenses. She admitted that she had rented a car and bought pampers for the children, cigarettes and chocolates worth several hundred euros. Sahlin returned the money immediately the next day, but the damage was done. Although Mona Sahlin was never tried by a court of law, she was given the sentence by the citizens of Sweden. After that scandal, polls showed that 66% of Swedes considered her unfit to be prime minister, even though Sahlin was the leading candidate to become Sweden's first female prime minister.
Two other Swedish ministers had to resign in 2006: one for failing to declare a holiday home he owned, the other for failing to declare her children's guardian and paying the subscription to public television.
These examples – and many others like them – demonstrate that the tolerance for insincerity and abuse of public position in Sweden is very low. While the Americans and the British are particularly sensitive to the sexual affairs of public figures, in a more libertarian country, such as Sweden or the Netherlands, the public is particularly sensitive to abuses of public money.
(3) In 2010, South Korean Foreign Minister Yu Myung-hwan resigned because of his daughter. She had been employed by the foreign ministry and, using her father's position, had tried to sign a contract with that ministry to deal with trade matters. The critical public reaction forced the South Korean foreign minister to accept responsibility "for all the problems caused by his daughter" and resign from that post.
These facts may (but may not) be known to Prime Minister Rama. If they are, I hope he will understand why I decided to share them with the Albanian public today. If not, I hope that such facts—and many others like them—will make him reflect that we approach more advanced democracies not simply by appointing more women to government, but by increasingly reducing tolerance for abuse of office. public and public money.
Mr. Prime Minister!
Dëgjova (dhe lexova) me shumë vëmendje mesazhin me të cilin ju iu drejtuar publikut shqiptar dje, pasi kuvendi i Shqipërisë vendosi t’i hiqte imunitetin deputetit Arben Ahmetaj. Të them të drejtën, fjalët tuaja në atë mesazh, përveçse të lexuara me nervozizëm, mu dukën jobindëse. Madje, me aftësinë që kam për të kuptuar, mu dukën tërësisht jobindëse. Prandaj dhe kam këto pyetje për ju:
(1) Përpos justifikimeve që keni dhënë në media (edhe dje), si e shpjegoni korrupsionin që ka shoqëruar veprimtarinë e një pjese të administratës suaj këto vitet e fundit? Tre ministra të dënuar (pas hekurave ose në arrati), disa anëtarë të parlamentit të zgjedhur me dorë nga vetë ju në listat e kandidatëve të sigurt në zgjedhjet e përgjithshme, dhe disa kryetarë bashkish të nominuar personalisht po nga ju.
(2) Çfarë cilësish dhe meritash të veçanta keni vënë re te të gjithë këta përfaqësues të Partisë Socialiste (tashmë penalisht të dënuar ose nën hetim), që u keni dhënë përgjegjësi kaq të mëdha për të drejtuar disa dikastere të qeverisë dhe disa bashki të vendit?
(3) Çfarë, sipas jush, ka spikatur pozitivisht tek Arben Ahmetaj që, pasi i besuat atij njeriu drejtimin e ministrisë së Zhvillimit Ekonomik, Turizmit, Tregtisë dhe Sipërmarrjes, i dhatë më pas portofolin e ministrit të Financave dhe Ekonomisë dhe, pas këtyre, e zgjodhët të ishte bashkëpunëtori juaj më i ngushtë dhe zëvendësi juaj në krye të qeverisë shqiptare?
(4) Vërtet besoni se dënimi i një duzine zyrtarësh të lartë të Partisë Socialiste, të zgjedhur, ose të emëruar nga ju personalisht, ju zhvesh nga çdo përgjegjësi politike dhe morale për zgjedhjet që keni bërë me këta njerëz dhe për shkeljet e tyre ligjore shumë të rënda?
Vërtet besoni se jeni politikisht dhe moralisht i zhveshur nga çdo përgjegjësi, tërësisht inocent apo, ndoshta, jeni një “innocent bystander”, që edhe pse mund të mos jeni vetë i përzier në aferat e tyre korruptive, duhet të mbani përgjegjësi politike dhe morale–pra, përgjegjësi publike–për zgjedhjet e gabuara që keni bërë dhe për pasojat e rënda që kanë shkaktuar veprimet e disa prej vartësve tuaj teksa ju kanë shërbyer, si kryeministër i vendit, në disa kabinete qeveritarë, në grupin mazhoritar në parlament dhe në krye të disa njësive kryesore të administratës lokale?
Ju mjaftoheni të thoni se “para ligjit PS nuk mbron askënd, asnjë që fryn xhepin me buxhetin e shtetit”. Sigurisht që Partia Socialiste as i ka mbrojtur ndonjëherë dhe as do i mbronte keqbërësit, por Partia Socialiste nuk jeni ju, edhe pse vazhdoni të jeni në krye të saj.
Nga ana tjetër, as Ahmetaj, as zyrtarët e tjerë të PS-së që janë e zbuluar, hetuar e dënuar, nuk i frynë xhepat e tyre me paratë e shtetit as “overnight”, as fshehurazi, në Malin me Gropa apo në pyjet e Martaneshit, por për vite me radhë dhe nën hundën tuaj.
Ju nuk ka pse e fshihni përgjegjësinë tuaj pas PS-së dhe flisni në emër të saj, duke mohuar çdo përgjegjësi publike tuajën. Politika dhe qeverisja janë çështje të rëndësishme publike, jo çështje private, dhe kanë për synim të mbrojnë e t’u shërbejnë interesave publike.
Dhe, kur flitet për interesa publike, përgjegjësia e kujtdo që merret me politikë, veçanërisht e juaja, si kryeministër i vendit, është publike dhe duhet pranuar si e tillë.
Nuk mjafton të thoni “unë nuk zgjedh bashkëpunëtorë për të mos i lëshuar”. Sigurisht, cilido bashkëpunëtor i juaji apo i kujtdo kryeministri tjetër që shkel ligjin duhet të mbajë “përgjegjësi individuale para ligjit”. Por, zgjedhja për të bashkëpunuar me ta nuk ju është imponuar; zgjedhja ka qenë tërësisht e juaja dhe ju keni pasur çdo mundësi dhe vite me radhë kohë për t’i njohur bashkëpunëtorët që keni zgjedhur, keni mbajtur pranë dhe keni promovuar.
Këtu pikërisht mendoj se qëndron përgjegjësia juaj. Jo një përgjegjësi penale, por një përgjegjësi morale e politike, pra një përgjegjësi publike. Pranimi i kësaj përgjegjësie nuk ju denigron, në të kundërt, ju lartëson.
(5) And I have been trying to find an answer to this question for a long time. What makes you, Mr. Prime Minister, a socialist? Your political beliefs? Affection for Marx, his socialist ideology, social democratic or Christian socialism? I think it's none of these. What then?
Have you managed to see, or feel the gap that separates you from a large part of today's Albanian socialists (not those of my late father's generation, who were and remain anti-fascists and whom you asked to put down their heads )? So, what makes you call yourself a socialist and continue, for nearly two decades, to claim the exclusive monopoly of the leadership of the party of Albanian socialists?
Do you have an honest answer to this question as well?
Lini një Përgjigje