FLASH
Shkruar nga Afrim Imaj 
Part eight
Continued from Part Seven
Enveri doesn't watch, we take the recorded "Voice of the People" to him
A phone call from Nexhije Hoxha on the evening of June 9, 1984, was a bad signal for the chief of staff of the Party leader.
"Comrade Enver liked your service with photo enlargement of newspapers, she told me, Haxhi Kroi remembers in the note of this date, but he would have liked more the tape recording of the materials of "Voice of the People".
Regardless of the care in the transmission of the message, the official who has been working with the Hoxha couple for decades, foresaw a bad situation of his boss. Unfortunately, he writes in the diary, the premonition would be confirmed in the following days, where Hoxha appeared not only with serious vision problems, but also overwhelmed by his health.
Now, adds Kroi, he can only move with someone holding his arm and always leaning on a cane. Regarding the new service to record the main articles of the newspaper "Zeri..." and other materials, the head of the cabinet emphasizes that for this purpose a "radio newsroom" has been set up, where well-known names have been selected in the field of letters such as Nasi Lera, Tatjana Hoxha, Fatri Sinani, Katjusha Pogaçe and Ajet Simirxhiu, who every day according to a certain schedule prepare the "radio show" that Hoxha went to listen to.
So, with this method, other issues also went to the head of the Party, of course the most important ones, most of which due to the character they contained, were consumed in a very narrow circle.
The personal secretary of the head of the Party has recorded in his diary the special preoccupation of the latter for the information that came about the orgies and immoral behavior of party members and high officials, as was the case of a member of the Central Committee, former First Secretary in Shkodër and Vlora, rumored for shameful behavior with women. These, Kroi underlines the boss's approach, are acts punishable by the norms of proletarian morality, because moral degeneration quickly leads to political degeneration"...
"In February '84, Enveri suffered cerebral ischemia"
It was the afternoon of February 16, 1984, when Enver's health was shaken again, this time by a brain ischemia unforeseen by the staff of personal doctors, but not only. Haxhi Kroi, who has memorized the progress of his condition almost every day in his diary with special concern, claims that he learned the bad news from Ramiz Alia, on the morning of February 17, 1984. A few hours later, the latter called an extraordinary meeting of the Political Bureau to inform him about the dangerous situation that the main leader was going through.
I pranishëm në këtë takim, sekretari i Hoxhës shkruan: “Shoku Ramiz i porsa kthyer nga vila 31, informoi shokët e udhëheqjes se shoku Enver dje pasdite rreth orës 17-1730 kaloi një gjëndje spazme ose ishemie cenebrale që i ka paralizuar krahun dhe këmbën e djathtë, por pas ndërhyrjes së shpejt të mjekëve, sëmundja po dominohet.
Megjithatë, egziston akoma rreziku i përsëritjes së goditjes. Në fund rekomandoi që çështjen ta mbajnë shumë sekret” Nga ky moment, sipas Kroit, me një vendim të veçantë të sekretariatit të Komitetit Qëndror, është ngritur një grup mjekësh specialistë për tu marrë me kurimin e Enverit. Ndër ngjarjet para kësaj situate, në shënimet e Kroit, të tërheq vëmëndjen një reagim i panjohur i Hoxhës për piktorin e njohur Abdurrahim Buza, emri i të cilit është zbuluar rishtas në listën e Asamblesë tradhëtare.
Ramizi trondit Byronë Politike: Enveri shumë keq, çdo gjë mund të ndodh
“Gjëndja shëndetsore e shokut Enver është shumë e rëndë. Këmba e djathtë i ka ngrirë dhe i dridhet pandërpreje dora e goditur nga ishemia. Ditët e fundit është përkeqësuar më tepër dhe ka një dobësim të përgjithshëm që nuk e lejon të lëvizë për shkak të insuficensës kardiake që i ka sjellë edema pulmonare; mushkëritë i janë mbushur me ujë dhe ka vështirësi të mëdha në frymëmarrje. Jemi përpara situatave të vështira. Përsa i përket punëve të përditëshme, unë shkoj dhe e takoj herë pas here për ta mbajtur në dijeni të problemeve më të rëndësishme dhe për të marrë këshillat e tij. Materialet nuk ia dërgojmë më si më parë. Këtë rregull do të ndjekim edhe në të ardhmen, pse siç duket shoku Enver nuk do dalë më në zyrë” Kjo është një pjesë nga ligjërata e pazakonshme e Ramiz Alisë në mbledhjen e Byrosë Politike të 11 tetorit 1984, që Haxhi Kroi e ka rregjistruar në ligjëratë të drejtë në ditarin e tij.
Numri dy i regjmit, i afruar në këtë post pas vdekjes së Hysni Kapos, në këtë mbledhje, u ka bërë të ditur byroistëve se nga ky momnet e në vazhdim do të procedohej me një rregull të ri: Enveri do qëndrojë në shtëpi, Partinë do ta drejtonte ai! Në ditarin e Kroit sakaq zbulohen përpjekjet e jashtëzakonshme për të shpëtuar nga thonjtë e vdekjes me çdo kusht jetën e Hoxhës. “Fillimisht kërkuam të vijnë mjekë nga jashtë, shkruan sekretari i shefit të Partisë, po shoku Enver nuk pranoi.” Sipas kujtimeve të tij, dy mjekë shqiptarë shkuan në Parisë të konsultohen me specialsitët francezë, por nga konsulta me këta të fundit kishte rezultuar se ishemia cerebrale dhe tronditjet e tjera të shëndetit të Hoxhës, kishin ardhur nga dobësimi i muskujve të zemrës, madje edhe dridhja e dorës ndodhte për këtë shkak.
We will publish what happened next with Hoxha's health, which was struggling between life and death, in the coming days. The part of Haxhi Kroi's diary that refers to the period September-October 1984, speaks of a slight improvement in the health of the head of the Party, so much so that he can engage with some of the most important issues, always under the conditions of a regime at home. So, his secretary, in addition to suffering in the office, as he writes in the note dated September 11, 1984, found time and enjoyed a wonderful concert of the RTSH symphony orchestra, where he was surprised by the debut of the young violinist Tedi Papavrami , who "was warmly applauded by the audience for his virtuosity, dexterity of hands and sweetness of the bow". Only a few months later, this prominent artist traveled to France with Hoxha's blessing, but never returned. A story that is already known.../ Pamphlet
Lini një Përgjigje