FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Franselino Matuzalem has had tattoos on his skin his whole life. On his right hand is the one that gives a long pass with the Genoa jersey. On his left arm, the name of a friend of his who is no longer alive. 'Every now and then I see it to remind myself that without football my life would be in prison or in the grave like my friends I grew up with'. Matuzalem, now 45, currently lives in Monterosi, outside Rome, with his partner and 5 children and he now tells everything in an interview with the daily 'La Gazzetta Dello Sport'.
'Football saved my life'. Matuzalem, let's start here
' Until I was 15 I played on the streets in a poor neighborhood, full of unemployed people and criminals. Someone took another path, two others I was connected to were killed. Drug dealing. Sometimes I was among them too .'
And how did you escape?
'Thanks to Bahia. Without it I wouldn't be here. My father worked in a company, my mother was a housewife. I once ran away at 5am to play a tournament. When they found me, my father wanted to slap me, but I won the best player trophy. It was my salvation .'
How did you come to Europe?
' The first stage was Napoli, summer 1999. Filippo Fusco saw me play in the U-20 World Cup with Brazil. Ronaldinho was there juggling oranges. I was 19 years old. After a few games I asked when we would play against Juventus and Milan. He replied: 'Well, maybe next year'. We were in Serie B and I didn't even know . '
How was the impact with Italy?
' For a month I only consumed pizza and Coca Cola. I lived alone, I didn't know how to cook or even get the washing machine to work without destroying everything, but I had an angel; Valter Novellino. When I woke up, he would come and take me home: 'Brazilian, there's training'. He saw in me the organizer that I had inside. At Napoli I was like a god, how unfortunate for the relegation in the second year, after the promotion to Serie A. '
Is it true that Valter came to take you to prison?
' Yes, I was inside for a fight with some fans. I remained the same person, from Brazil to Serie D, where I ended my career as a footballer in 2018. In Monterosi I was sentenced to 3 months of disqualification …'
Sivilia told us: Matu was a bit Pirlo and a bit Gattuso
' The captain is my heart, these are monsters, but between winning a match and giving an assist, I choose the first for life. Now there are few players like me. I don't know how much I would be worth, but I would play for life. Today, true champions don't exist? Haaland? Jamal? I don't know if he would play with the Spain of phenomena.
Dikush ju ka përkufizuar ‘kasap’ për shkak të ndërhyrjeve të rënda. Kishin të drejtë?
‘Nuk kam bërë kurrë ndërhyrje për të dëmtuar, as ndaj Brokit dhe Krstiçiç, dy rrëshqitjet më të diskutuara. Me Kristian Brokin komunikojmë ende dhe njerëzit nuk e dinë. E mora në telefon pas asaj ndërhyrjeje në Xhenoa-Lacio më 2013 dhe këtu dikush flet kot në ajër’.
Baronio ju akuzoi se e bëtë me qëllim
‘Ishte një faull i rëndë, por jo i qëllimshëm. E vërteta është ndryshe; më 2009-2010 me Balardinin, Baronio luante vetëm sepse Ledesma ishte jashtë skuadre bashkë me Pandev. Unë dhe Liktshtajner shkuam te trajneri për t’i kërkuar që të kthente Kristian. Baronio e dinte mirë se nëse ai do të kthehej, nuk do të luante më dhe në fakt kështu ndodhi. Ishte ziliqar. Njerëzit më fyenin për shkak të tij, por pas atij faulli mora avionin me…Lacion’.
Aty ku për dikë ju ishit ‘Profesori’
‘Meritë e Rejas që shihte shumë tek unë. Ma tha pas asistit për Klosen në derbi, në minutën e fundit, në një ndeshje Lacio-Roma absurde. Çfarë kampioni Miro; pas stërvitjes i fuste topat në thes vetë, në Formelo. Kur mori numrin 11 në fanelë që në fillim ishte i imi, kërkoi ndjesë’.
Meqë ra fjala te kampionët; Baxhio te Breshia?
‘Pata fatin të shënoj 2 gola në ditën e lamtumirës së tij nga futbolli në “San Siro“. Më thoshte se kisha shumë talent, por që duhet të sillesha më mirë. Ia vura veshin shumë pak’.
Po për Guardiolën çfarë mund të na thuash?
‘Më 2003 luanim së bashku, por ai ishte më shumë i kënaqur se unë: Matu, është kënaqësi që të të shohësh të luash’. E donte stilin tim të rrugës. Një herë më tha se do të më merrte në Barcelonë për të qenë truproja e tij. Breshia e asaj kohe sot do të luante në Ligën e Kampioneve. Macone ishte si një baba’.
Tjetër kujtim; Klaudio Lotito
‘Hyra në 21:00 për të firmosur, dola në orën 03:00 të mëngjesit. E zinte gjumi, ishte i madh. Kur më nxori jashtë skuadre, ishte faji im, u ktheva vonë nga pushimet. Lacio ishte një pjesë e jetës dhe tifozët e kujtojnë akoma golin vendimtar në Superkupë ndaj Interit, me hundë, më 2009. Më i shëmtuari nga të gjithë’.
Ndonjë prapaskenë merkatoje për të zbuluar?
‘Isha pranë kalimit te Milani e sidomos te Roma. Takova Spalettin në hotel në kohët e Shakhtar Donjetsk. Atje pata trajnerin më të mirë; Luçesku’.
Ndonjë debat ke pasur?
‘Me Balardinin te Xhenoa. Më shihte si gjysmësulmues. Telefonova Preciosin dhe u ktheva organizator’.
Ndonjë keqardhje?
‘Që nuk kam luajtur kurrë një botëror me Brazilin’.
Një ves që nuk e ke lënë kurrë
‘Gjithnjë kam pirë duhan pas ndeshjeve’.
Për të ardhmen çfarë synon?
' I want to be a coach and teach technique to kids. There's no one doing that today .'
Lini një Përgjigje