FLASH
Shkruar nga Gjergj Zefi
La protesta pacifica non danneggia l'immagine dell'Albania. Al contrario, dimostra che in Albania ci sono ancora cittadini che si rifiutano di essere trattati come spettatori nel proprio paese...
Dal Guardian all'Associated Press, dal Business Post a Die Welt, i media internazionali scrivono di quella che ormai è nota come la "Rivoluzione dei Fenicotteri". Una rivolta nata per la tutela della natura, ma che si è rapidamente trasformata in un dibattito ben più ampio: a chi appartiene l'Albania, ai suoi cittadini o a una manciata di politici e investitori privilegiati?
Mentre il giornalismo internazionale cerca di capire perché gli albanesi siano scesi in piazza, una parte dei media albanesi sembra aver scelto una missione diversa: non indagare sul governo, ma sui manifestanti; non chiedere trasparenza su progetti, contratti e cambiamenti di status delle aree protette, ma elencare gli errori, le emozioni e gli slogan dei cittadini.
Questo è il paradosso albanese: il mondo vede una protesta civica; alcuni studi televisivi di Tirana vedono una preoccupazione per il governo.
Il quotidiano "Guardian" ha descritto il movimento come uno sforzo degli albanesi per proteggere non solo la natura, ma anche i propri diritti.
L'Associated Press ha riferito che la protesta contro un progetto turistico legato a Jared Kushner si è trasformata in un movimento più ampio contro la corruzione e la mancanza di trasparenza.
I media tedeschi e americani hanno affrontato il conflitto tra lo sviluppo del lusso, l'interesse pubblico e la tutela di un ecosistema fragile.
Quindi, il giornalismo si fa fuori dall'Albania: si verificano gli interessi economici, si esaminano le conseguenze ambientali, si interrogano gli investitori, si seguono le procedure e si ascoltano i manifestanti.
In Albania, in alcuni casi, diventa l'avvocato del governo.
Naturalmente, i media non sono obbligati a sostenere ogni protesta. Un giornalista non è un attivista con un microfono, né una protesta è automaticamente infallibile. I media devono denunciare la violenza, la manipolazione politica, le notizie false e qualsiasi violazione della legge, a prescindere dalla parte da cui provengono.
Ma esiste una netta distinzione tra critica professionale e propaganda.
Quando un organo di informazione non si chiede perché i cittadini protestano, ma solo chi si "nasconde dietro di loro"; quando non indaga sui processi decisionali pubblici, ma si concentra sulla diffamazione personale dei manifestanti; quando presenta ogni rivolta come una cospirazione straniera, una minaccia al turismo o un danno all'immagine del paese, allora quell'organo di informazione non sta informando. Sta disciplinando il pubblico in nome del potere.
The peaceful protest does not damage Albania's image. On the contrary, it proves that Albania still has citizens who refuse to be treated as spectators in their own country.
Imazhin e Shqipërisë e dëmtojnë kontratat e dyshimta, mungesa e transparencës, ligjet e ndryshuara për interesa të veçanta, kapja e institucioneve dhe ideja se çdo pasuri publike mund të negociohet larg syve të publikut.
Në një demokraci normale, gazetaria qëndron mes qytetarit dhe pushtetit, duke kontrolluar më të fortin. Në Shqipëri, shumë shpesh, ajo qëndron përkrah më të fortit dhe i kërkon llogari të dobëtit.
Kjo nuk është rastësi. Reporters Without Borders vlerëson se pavarësia e medias shqiptare kërcënohet nga ndërthurja e interesave politike dhe biznesit, ndërsa Media Ownership Monitor ka konstatuar se pronarë me lidhje politike kontrollojnë pothuajse të gjithë audiencën e tregut televiziv. Vetë organizatat ndërkombëtare flasin për përqendrim pronësie, presion ekonomik dhe vetëcensurë në redaksi.
Prandaj, kur disa gazetarë dalin kundër protestave qytetare, pyetja nuk është vetëm çfarë mendojnë ata. Pyetja është: interesin e kujt po mbrojnë?
A po mbrojnë të drejtën e publikut për t’u informuar, apo kontratat e pronarëve të mediave?
A po mbrojnë zhvillimin ekonomik, apo një model ku fitimi privat paraqitet si interes kombëtar?
A po kërkojnë qetësi publike, apo heshtje qytetare?
“Revolucioni i Flamingove” ka ekspozuar më shumë sesa një konflikt mbi një resort luksoz. Ai ka ekspozuar një sistem ku pushteti politik kërkon të vendosë çfarë quhet zhvillim, biznesi kërkon të vendosë çfarë quhet interes publik dhe media kërkon t’i bindë qytetarët se kundërshtimi është turp.
Por qytetarët nuk kanë detyrimin të jenë dekor në ceremonitë e investimeve strategjike. Ata kanë të drejtë të pyesin, të kundërshtojnë dhe të kërkojnë llogari.
As emri Trump, as kapitali i huaj, as premtimi për resorte me pesë yje nuk mund të vendosen mbi ligjin, mbi natyrën dhe mbi sovranitetin demokratik të një vendi. Investimet duhet të mirëpriten kur respektojnë rregullat, interesin publik dhe komunitetet vendase; jo kur privilegji i investitorit kërkon të zëvendësojë transparencën.
Edhe protestuesit duhet t’i nënshtrohen kritikës. Edhe organizatorët duhet të japin llogari. Edhe çdo incident duhet hetuar. Por standardi duhet të jetë i njëjtë për të gjithë.
Nuk mund të kërkosh biografinë e çdo qytetari që ngre një pankartë dhe të mos kërkosh dokumentet e atij që merr një territor.
Nuk mund të analizosh me orë një slogan të protestuesve dhe të kalosh me dy fjali mbi një projekt miliardash.
Nuk mund të kërkosh transparencë nga rruga dhe t’i falësh errësirën zyrës së kryeministrit.
Në botë ka media konservatore, liberale, proqeveritare dhe opozitare. Ka media që kritikojnë protestat, sidomos kur ato shoqërohen me dhunë ose manipulim. Por një media serioze nuk e trajton të drejtën për protestë si sëmundje kombëtare dhe qytetarin kritik si armik të zhvillimit.
Il giornalismo non ha il dovere di applaudire la protesta. Ha il dovere di riportarla, verificarla e indagarne le cause.
Quando rinuncia a questo dovere e si mette al servizio del governo, può continuare ad avere studi, telecamere, un logo e trasmissioni nazionali. Ma non è più il quarto potere.
Si tratta dell'ufficio stampa del primo governo.
E forse è per questo che i fenicotteri sono diventati un simbolo così potente. Non solo perché un habitat rischia di essere ricoperto di cemento, ma perché un'intera società rischia di essere avvolta dal silenzio.
Oggi il mondo ascolta la voce dei cittadini albanesi.
La vergogna non sta nel fatto che gli albanesi protestino.
La vergogna è che alcuni media albanesi affermano di non voler ascoltare./ Opuscolo
Bravo Bravo Bravo Pamfleti
BRAVO .PER ANALIZEN TE SITUATES SHQIPTARE .BRAVO PER DEMASKIMON E PUSHTETIT TE KORRUPTUARE QE KA KORRUPTUAR TE ASHTUQUAJTUR MEDIA KOMBETARE ..ATO KAN EMRIN MENDJA KOMBETARE E POR E TURPEROJN ATE EMER ..ATO JAN SERVILE DHE INTERESAXHESHKE KUNDRJET NJE PUSHTETI TE KORRUPTUARE ...NE SITUATA KRITIKE SIC NDODHET VENDI JONE QE ESHTE KAPUR PREJ FYTI NGA NJE QEVERI ANTIKOMBETARE ...DUKEN EDHE PATRIOTET DHE PUTHADORET ..BRAVO
Psh TC dhe dhe Klan janë më anti - popull të ndyra