FLASH
Shkruar nga Francis Moritz
L'inaspettata amicizia tra Israele e Albania e la partita degli Stati Uniti in Europa...
L'inaspettata amicizia tra Israele e Albania non è una rivelazione sensazionale, ma è la prova che Israele sta espandendo la sua portata diplomatica, includendo i paesi a maggioranza musulmana.
Dopo il riconoscimento del Somaliland, l'attenzione si è concentrata sull'Albania, un Paese musulmano ed europeo, con cui si sta delineando un rapporto privilegiato, che potrebbe evolversi in una partnership funzionale nel vecchio continente.
Il Primo Ministro albanese, Edi Rama, ha effettuato una visita ufficiale in Israele dal 25 al 27 gennaio 2026. La visita è durata due intere giornate lavorative ed è stata organizzata come una visita ufficiale con incontri ad alto livello e discorsi istituzionali.
Alcuni critici hanno accusato Rama di aver ignorato le sofferenze dei palestinesi durante la sua permanenza in Israele. Tuttavia, sia lui che il suo omologo israeliano, Benjamin Netanyahu, hanno sottolineato i benefici concreti dell'approfondimento delle relazioni bilaterali.
" Edi Rama è un grande amico del popolo ebraico, un grande amico dello Stato ebraico e, oserei dire, anche un amico personale ", ha dichiarato Netanyahu a Gerusalemme.
Rama ha tenuto un discorso alla Knesset, il parlamento israeliano, in cui ha condannato Hamas come forza oppressiva e ha ricordato la determinazione degli albanesi nel proteggere i cittadini ebrei durante la Seconda Guerra Mondiale. Ha ricevuto una standing ovation dai parlamentari presenti.
Tuttavia, le reazioni in Albania non sono state unanimemente positive. I critici hanno sostenuto che Rama abbia minimizzato le sofferenze dei palestinesi a Gaza non condannando direttamente le azioni delle forze israeliane. Pochi giorni prima della sua partenza, si è svolta a Tirana una protesta filo-palestinese, a dimostrazione del fatto che le dinamiche mediorientali continuano a influenzare il dibattito interno albanese.
La visita è stata guidata da diversi fattori interconnessi: il rafforzamento delle relazioni bilaterali tra Tirana e Gerusalemme, basate su una memoria storica di solidarietà; la partecipazione alla Conferenza internazionale sulla lotta all'antisemitismo, un'attività dal peso diplomatico e simbolico; la riaffermazione del sostegno dell'Albania a Israele in un contesto regionale teso, che include le minacce provenienti dall'Iran; l'ampliamento della cooperazione in materia di sicurezza, sicurezza informatica e investimenti bilaterali.
Prospettive dopo Monaco 2026 (13-16 febbraio)
Un ordine transatlantico nella riformattazione
Dopo la Conferenza sulla sicurezza di Monaco, ci si aspetta che emerga un elemento: il baricentro dell'Occidente si sta spostando verso una logica più orientata al potere, con gli Stati Uniti in un ruolo di primo piano, mentre l'Europa incontra difficoltà nel trasformare l'influenza normativa in peso strategico.
Në këtë kontekst, marrëdhënia Izrael–Shqipëri paraqitet më pak si kuriozitet diplomatik dhe më shumë si shembull i një partneriteti funksional.
1. Qasja amerikane pas Mynihut: Aleatë efektivë
Sipas këtij projeksioni, Uashingtoni mund të:
-Prioritizojë aleatët funksionalë mbi koalicionet normative;
-Delegojë më shumë përgjegjësi rajonale te partnerë të besueshëm;
-Tregojë tolerancë ndaj bashkëpunimeve dypalëshe diskrete.
-Në këtë kuadër, Izraeli mbetet aktor kyç, ndërsa Shqipëria shihet si partnere e besueshme: vend me shumicë myslimane, anëtare e NATO-s dhe pa barrë ideologjike ndaj Izraelit.
2. Strategjia izraelite: Diversifikim pa shpërndarje
Izraeli mund të ndjekë një strategji të dyfishtë:
-Thellim të koordinimit me SHBA-të;
-Zgjerim të partneriteteve dytësore me kosto të ulët politike.
-Shqipëria përmbush disa kritere të rëndësishme: stabilitet institucional, ekspozim të kufizuar ndaj presionit politik të brendshëm dhe vlerë simbolike si vend me shumicë myslimane që ka ambasadën në Jerusalem.
Fushat e mundshme të bashkëpunimit përfshijnë:
-Sigurinë kibernetike dhe mbrojtjen nga ndërhyrjet;
-Mbrojtjen e infrastrukturës kritike;
-Trajnime dhe teknologji për sigurinë e brendshme.
3. Pozicioni i Bashkimit Europian
BE-ja mund të ruajë retorikën normative, të shmangë përplasjen e hapur me Izraelin dhe të tolerojë bashkëpunime dypalëshe brenda kornizës së NATO-s.
Marrëdhënia Shqipëri–Izrael:
-Nuk bie ndesh formalisht me qëndrimet e BE-së;
-Nuk krijon precedent juridik të detyrueshëm;
-Operon brenda strukturave euro-atlantike ekzistuese.
4. Ballkani si hapësirë konkurruese
Mynihu 2026 pritet të konfirmojë se Ballkani mbetet zonë konkurrimi ndikimesh, përfshirë Rusinë, Turqinë dhe Kinën. Në këtë mjedis:
-Shqipëria mund të pozicionohet si shtet i qëndrueshëm i kampit euro-atlantik;
-Izraeli mund të gjejë një partner me ekspozim politik të kufizuar.
-Tirana mund të shndërrohet në një qendër diskrete bashkëpunimi në fushën e sigurisë, me Izraelin që ofron ekspertizë dhe kapacitete teknologjike.
5. Çfarë përfiton secila palë
Izraeli fiton:
-Një aleat të qartë me shumicë myslimane;
-Një partner në Ballkan me kthim të lartë strategjik;
-Një argument diplomatik kundër narrativave të izolimit.
Shqipëria fiton:
-Qasje në teknologji të avancuara sigurie;
-Rritje të kredibilitetit në Uashington;
-Pozicionim më të fortë në arkitekturën euro-atlantike.
Kufijtë e këtij zhvillimi
Ky projeksion mbetet i kufizuar nga disa faktorë:
-Nuk parashikohet aleancë formale;
-Shqipëria nuk pritet të rreshtohet automatikisht me çdo qëndrim izraelit;
-Të dyja palët do të ruajnë kujdes për të shmangur tensione të panevojshme me partnerë europianë.
-Bëhet fjalë për një inxhinieri strategjike pragmatike, jo për një deklarim ideologjik.
Përfundim
Në një mjedis ndërkombëtar ku peshë marrin aleancat funksionale, marrëdhënia Izrael–Shqipëri shfaqet si një partneritet i matur, asimetrik dhe potencialisht afatgjatë.
Nuk është një aleancë që kërkon vëmendje me zhurmë.
Proprio per questo motivo, potrebbe rivelarsi sostenibile. / Tratto da "Pamphlet" di " The Times of Israel "
Lini një Përgjigje