FLASH
Shkruar nga Enver RobelliPer il solo fatto che il candidato entra a far parte della contrattazione politica degli ambienti di partito, non può essere un rappresentante dell'unità del popolo, come afferma la Costituzione. Per fare questo, è necessaria la maturità politica. Non è eccessivo chiederla a più di 25 anni dalla guerra. L'euforia della vittoria svanisce rapidamente. E il bello della democrazia è che le elezioni si tengono ogni quattro anni. A volte anche più spesso.
Le elezioni si sono concluse. Fortunatamente senza incidenti. In modo ordinato e democratico. La maggior parte dei leader dei partiti ha rilasciato le sue prime dichiarazioni. Sono stati per lo più cauti. Ora tutti sono responsabili anche delle azioni nei prossimi giorni e settimane.
Gli ultimi 10 mesi passeranno alla storia come un periodo inglorioso nella vita politica del Kosovo. Tutti dovrebbero trarre lezioni importanti da questo periodo. La polarizzazione estrema e tossica degli ultimi anni è stata senza precedenti. Molti oggi hanno ricevuto il conto dai cittadini del Kosovo. Spero che tutti tornino al loro ruolo al servizio del Paese.
La credibilità si ottiene solo preservando e proteggendo i valori democratici fondamentali e la buona governance, che devono tradursi in uguaglianza, solidarietà, sostenibilità economica, sociale ed ecologica.
La fase in cui si punta il dito contro gli altri e si evitano le responsabilità con scuse banali deve finire. Il partito vincitore alle elezioni porta con sé sia l'onere che la responsabilità maggiore per il buon andamento degli affari di Stato. Progresso e successo si ottengono solo con una squadra alla quale il partito stesso e il futuro primo ministro esigono responsabilità. Senza una squadra capace di gestire gli affari di Stato e senza dirigenti che non abbiano paura di descrivere e risolvere i problemi a causa di calcoli elettorali, il Paese rischia di stagnare. Non l'arroganza, ma la modestia dovrebbe essere il principio guida.
Le elezioni sono una celebrazione della democrazia, ma i problemi sono qui, acuti e irrisolti.
Nel campo dell'istruzione, il Kosovo è all'ultimo o al penultimo posto in Europa.
L'inquinamento ambientale è allarmante.
La sporcizia nelle città, nei villaggi e nei fiumi è scioccante.
Il sistema sanitario è ancora un disastro e presenta numerose lacune, per cui ogni anno migliaia di cittadini del Kosovo spendono milioni di euro in ospedali di altri Paesi per curarsi.
In termini di povertà, il Kosovo occupa una posizione vergognosa in Europa.
L'urbanistica non merita certo questo nome, di conseguenza il caos nello spazio pubblico è notevole.
È urgentemente necessario un ampio dibattito sociale sulle sfide del settore energetico. Gestire la situazione attuale avrebbe conseguenze fatali.
L'amministrazione deve essere professionalizzata per fornire servizi ai cittadini.
La giustizia deve essere riformata, professionalizzata e resa il più possibile indipendente.
Qeveria e ardhshme duhet ta marrë seriozisht komunikimin me opinionin publik. Nuk zhvillohet komunikimi vetëm nëpërmjet mediave sociale. Ky lloj komunikimi kryesisht është propagandë. Në shtetet serioze qeveria i del përballë mediave profesionale dhe qytetarëve dhe përgjigjet në çdo pyetje, së paku njëherë në javë.
Në politikën e jashtme duhet një qasje e re, aktive dhe duke pasur gjithnjë parasysh rëndësinë e ruajtjes së raporteve të mira me shtetet që janë bashkëthemeluese të shtetësisë së Kosovës. Kjo nuk bëhet pa investim në lobim. Bota që e ka çliruar Kosovën më 1999 nuk ekziston më. Andaj nuk duhet jetuar në përralla.
Duhet të gjendet një model tjetër për përfaqësimin e diasporës, ta zëmë me 3 deri 6 deputetë, të cilët do të përfaqësonin interesat legjitime të saj. (Të shikohet pak nga Kroacia, për shembull). Polarizimi i mëtejshëm dhe hedhja e benzinës në zjarr me deklarata plot helm do të ngjallin edhe më shumë mllef dhe shkaktojnë tensione brenda një kombi, gjysma e të cilit jeton jashtë Kosovës.
Forcimi i kapaciteteve mbrojtëse të Kosovës është i rëndësishëm, por nuk duhet të përdoret si propagandë inflacionare dhe si maskë për të fshehur mospunën dhe paaftësinë në fusha të tjera jetike për qytetarët e Kosovës - e jetike është edhe ndërtimi i një ure brenda një afati të arsyeshëm ose mirëmbajtja e autostradës dhe shumë e shumë punë të tjera që presin të kryhen.
Nuk mund të ketë investime në një vend ku ministrat sillen si babadimra që shpërndajnë para. (Nuk janë të tyret, të qytetarëve).
Qeveria largpamëse i harxhon paratë e buxhetit. I harxhon duke kryer punë të mira, duke bërë investime, duke u marrë me ndërtime të infrastrukturës dhe digjitalizim të administratës. Qeveritë nuk zgjidhen për të kursyer para. Kjo është punë e atyre që merrem me mbarëvajtjen e amvisërisë në shtëpi private.
Duhet të rimendohet dhe në bashkëpunim me BE-në dhe faktorë të tjerë të modernizohet komplet sistemi i prokurimeve publike, i cili është burim korrupsioni po aq sa edhe çerdhe e paaftësisë dhe dembelisë.
Kosova nuk ka kohë për kriza të reja.
Kosova ka nevojë urgjente për pushtetarë të përgjegjshëm. Kjo mund të arrihet vetëm në normalizim të raporteve me opozitën (pa marrë parasysh kush do të jetë në opozitë). Në çështjet e rëndësisë kombëtare do të duhej të ketë pajtim ndërpartiak. Këtu duhet të hyjë edhe çështja e dialogut me Serbinë. Sepse kjo çështje nuk i përket vetëm qeverisë. Pas çdo vendimi, duken pasojat. E, pasojat janë për të gjithë. Kush thirret nonstop në popull, duhet ta dëshmojë këtë duke komunikuar e bashkëpunuar edhe me opozitën - ajo është një pjesë shumë e rëndësishme e popullit dhe duhet trajtuar me respekt nëse opozita sillet brenda kornizave normale të politikës. Kjo vlen, natyrisht, edhe për atë parti a koalicion që do të qeverisë. Akuzat se kush i shërben më shumë Beogradit, të shoqëruara edhe nga klithmat e ndonjë huligani publik, e bëjnë të pamundur çdo konsenzus dhe ndërtim të besimit të ndërsjellë.
Tutti i partiti politici dovrebbero considerare e concordare che il presidente debba essere eletto direttamente dai cittadini aventi diritto di voto, al fine di evitare elezioni parlamentari anticipate dovute a disaccordi sul candidato. Proprio per il fatto che il candidato diventa parte della contrattazione politica delle fazioni di partito, non può essere un rappresentante dell'unità del popolo, come afferma la Costituzione. Per fare ciò, è necessaria maturità politica. Non è eccessivo chiederlo a più di 25 anni dalla guerra.
L'euforia della vittoria finisce presto.
E il bello della democrazia è che le elezioni si tengono ogni quattro anni. A volte anche più spesso.
Lini një Përgjigje