FLASH
Shkruar nga Paolo Rossetti
Israele sta spingendo la regione verso un'inevitabile escalation, eliminando ogni possibilità di dialogo e arrivando persino a colpire le centrali energetiche. Gli Stati Uniti esitano, mentre i Paesi arabi rimangono incerti e un compromesso sembra politicamente impossibile. La crisi rischia di trasformarsi in uno scontro con conseguenze globali...
Non c'è alternativa alla guerra. Iran, Stati Uniti e Israele non possono fare concessioni perché rischierebbero di pagare un prezzo politico altissimo per un accordo di pace o almeno per un cessate il fuoco.
Purtroppo, quindi, lo scenario più probabile è un'escalation, verso la quale Israele sembra dirigersi. Netanyahu, afferma Nicola Pedde, direttore generale dell'IGS (Istituto di Studi Globali), continua a colpire i leader del regime iraniano per eliminare la parte più orientata al dialogo, consolidando il potere dei Pasdaran e procedendo poi verso uno scontro totale con loro.
Ora Israele attacca anche gli impianti petroliferi iraniani, sfruttando le insicurezze dell'amministrazione statunitense e cercando di costringerla ad allinearsi alla sua linea. Israele continua a perseguire un cambio di regime o lo smembramento dell'Iran. Il problema, però, è che questo approccio ha consolidato un governo molto più aggressivo e intransigente nei suoi confronti rispetto al precedente.
Israele ha recentemente assassinato il ministro dell'Intelligence Ismail Khatib e attaccato i giacimenti di gas di South Pars. Netanyahu vuole intensificare la guerra, ma dove lo porterà?
Attraverso azioni specificamente dirette contro i leader del regime iraniano, Netanyahu mira a eliminare quella parte della Repubblica islamica che potrebbe fungere da elemento di dialogo. Riducendo la cerchia dei civili e degli esponenti di prima generazione del regime, Netanyahu sta consolidando sempre più il potere assoluto delle Guardie Rivoluzionarie all'interno della struttura di potere.
Questo riduce significativamente lo spazio per i negoziati. Si tratta di una strategia volta a condurre a uno scontro totale. Israele sta anche attaccando impianti energetici, al punto che l'Iran ora minaccia ritorsioni contro impianti petrolchimici in Arabia Saudita e negli Emirati Arabi Uniti, e ha attaccato il più grande impianto di gas in Qatar. Questo comportamento rappresenta un'escalation di cui nessuno sa dove potrebbe condurre...
Quanto è pericolosa una simile prospettiva?
Paradossalmente, le strategie iraniana e israeliana si rispecchiano a vicenda, perché esiste una minaccia esistenziale ma non c'è un Piano B, una soluzione alternativa al conflitto. Si tratta essenzialmente di due strategie che coincidono nelle opzioni. E quella americana, invece, si discosta da questa sincronizzazione.
Israele sta sfruttando l'insicurezza americana per costringere gli Stati Uniti a dare seguito ai suoi piani?
Sigurisht që po. Një pjesë e MAGA-s e sheh këtë zhvillim si fitoren e Rubios ndaj J.D. Vance, pra të linjës neokonservatore. Kjo është një kthesë që po tradhton angazhimin elektoral të Trump, duke e çuar drejt një menaxhimi të konfliktit që nuk i përqendron përpjekjet në kontinentin amerikan, në reduktimin e angazhimit në Lindjen e Mesme, Afrikë, dhe sidomos nuk e përjashton kategorikisht hyrjen në dinamikën e një konflikti më të zgjeruar.
Këto ditë Netanyahu i ka ftuar përsëri iranianët të rebelohen. A dëshiron ai ende rrëzimin e regjimit?
Po, ky është objektivi. Dhe nëse nuk është e mundur, mjafton edhe një kolaps institucional. Mjafton që të mos ekzistojë më Republika Islamike. Në njëfarë kuptimi edhe për amerikanët është kështu, por jo me koston e zhytjes së vendit në kaos, duke krijuar një situatë që mund të ketë ndikim global në tregje.
Në Riad është thirrur një mbledhje e ministrave të Jashtëm të vendeve arabe dhe islamike. A janë ata shumë të shqetësuar për trajektoren e konfliktit? Do të ushtrojnë presion ndaj Izraelit dhe SHBA-së?
Problemi i vërtetë është se ato nuk kanë asnjë ide se si do të evoluojë konflikti.
Kanë shmangur ndërhyrjen sepse mendojnë, të paktën për momentin, se është më e përshtatshme të mbajnë një profil të ulët, për të shmangur skenarin ku Irani e rrit koston e konfliktit përmes sulmeve ndaj impianteve të naftës.
Pozicioni i tyre është i ndryshëm nga ai i Izraelit dhe SHBA-së, sepse nuk kanë simpati për Republikën Islamike, ashtu si nuk kishin as për Shahun dikur. Ato nuk do të kishin asnjë interes të favorizonin një tranzicion që do ta forconte Iranin në një rol filo-perëndimor, duke e bërë një shtyllë të marrëdhënieve ndërkombëtare rajonale siç ishte para vitit 1979.
Por ende nuk kanë identifikuar ndonjë strategji të zbatueshme për të kufizuar rreziqet në një periudhë afatshkurtër.
A ka një strategji daljeje për SHBA nga kjo luftë apo do të duhet të bien dakord me Netanyahun siç deklaroi Trump në fillim?
E them sinqerisht, se do të habitesha të shihja Netanyahun të pranonte një zgjidhje kompromisi. Politikisht edhe për të do të ishte e vështirë të menaxhonte një rezultat të ndërmjetëm të këtij konflikti, pra mungesën e ndryshimit të regjimit, një Iran që jo vetëm mbijeton, por e bën këtë me një strukturë edhe më radikale se ajo e mëparshme. Ai që ka pushtetin është ajatollahu Mojtaba Khamenei, i cili ka pozicione shumë të ndryshme nga krerët teokratikë që kanë qeverisur deri para pak javësh. Me një kompromis, regjimi iranian, sado i mundur ushtarakisht në terren, do ta kishte fituar politikisht betejën, sepse do të kishte legjitimuar veten në këtë formë të re.
Pra, askush nuk di të gjejë një rrugëdalje të kënaqshme?
Il costo politico sta aumentando per tutti, e questo rende molto difficile qualsiasi ipotesi di compromesso sul conflitto. Nessuno può uscirne indenne a livello nazionale.
Per l'Iran, perdere la guerra significherebbe la delegittimazione definitiva e affrontare una forte fase di proteste popolari, che potrebbero sfociare in un movimento rivoluzionario. Per gli Stati Uniti, potrebbe significare una crisi senza precedenti nell'amministrazione, a pochi mesi dalle elezioni di medio termine e con bassi dati non solo sul gradimento del presidente, ma anche sui tassi di occupazione negli Stati Uniti.
Per Israele, invece, accettare un compromesso in una guerra che avrebbe dovuto rappresentare la soluzione definitiva alla minaccia iraniana significherebbe legittimare un governo e una generazione di governanti più pericolosi dei precedenti.
Nel frattempo, Israele è costretto a subire i danni causati dai missili iraniani. Perché? Forse i suoi sistemi di difesa non sono così impenetrabili come si dice?
Nonostante la censura delle informazioni, è chiaro che gli iraniani hanno adottato una strategia di gestione del proprio arsenale che, pur subendo durissimi colpi, consente loro di reagire e causare danni nella regione e in Israele.
Al momento, l'obiettivo principale dell'Iran è il Golfo Persico. È lì che sta producendo i danni e gli effetti più significativi, sia in termini di influenza sui mercati internazionali che sulla politica estera. / Opuscolo adattato da "Il Sussidiario"
Sipas D.Trump, SHBA filloi sulmet ndaj Iranit sepse: Irani po afrohej drejt armëve bërthamore dhr ishte kërcënim për SHBA dhe aleatët. Negociatat dështuan. Prandaj vendosi për sulm ushtarak. Pyetja që lind është: Pse D.Trump (që ka bërë në 1987 librin "Art of the Deal", Arti i marrëveshjes), nuk arriti të gjejë marrëveshje me Iranin? Të bësh një libër të tillë i bie të jesh super i aftë të bësh të pamundurën të mundur, sidomos përmes politikës së negocimit? Në qershor 2025, SHBA (nën Donald Trump) kreu një operacion të madh ushtarak. Trump deklaroi se: objektivat u “shkatërruan plotësisht” dhe se qëllimi ishte të ndalohej programi bërthamor i Iranit. U goditën 3 objekte kryesore bërthamore: Fordow Uranium Enrichment Plant, Natanz Nuclear Facility, Isfahan Nuclear Technology Center. Pyetja është: A ka mundësi që nuk i kanë shkatërruar objektivat atje? Se ka ka zëra që thonë se Irani e kishte zhvendosur para sulmit uraniumin e pasuruar. Mos është kjo arsyeja që SHBA goditi prapë Iranin? Apo e gjitha është një zhvendosje vëmendje nga dosjet Epstein ku Trump përmendej shumë herë? Apo Izraeli ka materiale kompromentuese për Trump te dosjet Epstein, dhe e detyroi të përfshinte SHBA në luftë me Iranin?