FLASH
Shkruar nga Diplomatico | Pamfleti.net
Pas një fjalimi përçarës në Davos, Keir Starmer refuzon “Board of Peace” të Donald Trump, duke e lënë iniciativën pa peshën e aleatëve kryesorë dhe duke ekspozuar diplomacinë e shfaqjes...
Refuzimi i Keir Starmer për t’iu bashkuar “Board of Peace” të Donald Trump në Davos ishte më shumë se një gjest protokollar. Ishte një akt politik distancimi. Një “jo” e qartë ndaj një iniciative që nuk synon paqe, por kontroll; jo bashkëpunim, por nënshtrim diplomatik.
Në zemër të Evropës, Trump u përpoq të shesë një projekt personal si mision global, por u përball me realitetin: aleatët kryesorë nuk e blejnë më retorikën e tij.
E ashtuquajtura “Board of Peace” u paraqit si një forum i ri ndërkombëtar për zgjidhjen e konflikteve, por forma dhe momenti e tradhtuan qëllimin. Ajo u shpall nga një president që pak orë më parë kishte sulmuar Evropën, kishte vënë në dyshim NATO-n dhe kishte relativizuar sovranitetin e aleatëve. Pa konsultime reale, pa përfshirje të institucioneve ekzistuese dhe pa qartësi për rolin e aktorëve problematikë si Rusia, iniciativa dukej më shumë si një skenë për Trump sesa si një platformë për paqen.
Refuzimi i Starmer nuk ishte i vetmi, por ishte më domethënësi. Britania, një nga shtyllat tradicionale të rendit transatlantik, i dërgoi një sinjal të qartë Uashingtonit: paqja nuk ndërtohet me borde të improvizuara dhe ultimatume politike. Ajo ndërtohet me rregulla, institucione dhe besim, tri gjëra që Trump i ka sulmuar hapur nga podiumi i Davosit. Në këtë kuptim, “snubi” britanik ishte një akt mbrojtjeje të multilateralizmit, jo një kapriço politike.
Dështimi i “Board of Peace” ekspozoi edhe një problem më të madh: izolimin gradual të Trump brenda vetë kampit perëndimor. Ndërsa ai kërkon bindje personale dhe përfshirje ceremoniale, aleatët po zgjedhin distancën. Jo për shkak se nuk duan paqe, por sepse nuk pranojnë që paqja të përdoret si instrument presioni apo si dekor për një fjalim armiqësor.
Davos tregoi qartë se Trump nuk po ndërton ura, por po teston kufijtë e durimit evropian. Dhe refuzimi i Starmer ishte një përgjigje e ftohtë, por e qartë: Perëndimi mund të jetë i përçarë, por nuk është i gatshëm t’i dorëzojë parimet e tij një presidenti që kërkon duartrokitje, jo partnerë.
Në fund, “Board of Peace” mbeti ai që ishte që në fillim: një ide e madhe në letër, por e zbrazët në besueshmëri politike./Pamfleti
Britania, një nga shtyllat tradicionale të rendit transatlantik, i ka ngelur ora atij qe ka shkruar kete. po teston kufijtë e durimit evropian. dhe Europa ka vetem llafe dhe durimin e ka te pafund.
Pune e madhe se s'vete ti, ai ka ed ramen ne bordt.