FLASH
Shkruar nga Riccardo Renzi
Ndërsa vazhdon rruga drejt Bashkimit Evropian, Shqipëria po forcon aleancat e saj strategjike me SHBA-në, NATO-n dhe Turqinë. Por besueshmëria e saj evropiane do të matet gjithnjë e më shumë me transparencën, ligjshmërinë dhe qëndrueshmërinë e projekteve të mëdha zhvillimore.
Për të kuptuar vërtet pozicionin e Shqipërisë në skenarin e ri evropian, është e nevojshme të tejkalohet një lexim thjeshtësues, i bazuar vetëm në anëtarësimin në Bashkimin Evropian. Tirana nuk është më thjesht një vend kandidat që pret vendimin e Brukselit.
Ajo është shndërruar në një aktore rajonale që shfrytëzon pozicionin e saj gjeografik dhe politik për të fuqizuar njëkohësisht disa lidhje strategjike. Nga njëra anë, rrugëtimi evropian vazhdon të shënojë progres të rëndësishëm.
Nga ana tjetër, qeveria shqiptare po intensifikon marrëdhëniet me Shtetet e Bashkuara, NATO-n, Turqinë dhe investitorët ndërkombëtarë, duke ndërtuar një rrjet sigurie politike, ekonomike dhe ushtarake që zvogëlon rrezikun e varësisë ekskluzive nga afatet e zgjerimit evropian.
Prandaj, evolucioni i dosjes shqiptare përfaqëson një gur prove jo vetëm për Tiranën, por edhe për besueshmërinë gjeopolitike të Bashkimit Evropian. Në planin formal, rruga drejt anëtarësimit po ecën përpara.
Gjatë viteve të fundit, Shqipëria ka përshpejtuar përafrimin me standardet komunitare, duke hapur gradualisht kapitujt negociues dhe duke ecur përpara në dosjet më delikate që lidhen me shtetin e së drejtës, administratën publike dhe luftën kundër korrupsionit.
Këto janë rezultate të rëndësishme që konfirmojnë se perspektiva evropiane mbetet referenca kryesore institucionale e vendit. Megjithatë, në Ballkanin Perëndimor mbetet një perceptim i përhapur: hyrja në Bashkim nuk varet ekskluzivisht nga meritat e kandidatëve. Vetot kombëtare, ekuilibrat politikë të brendshëm të BE-së dhe prioritetet e reja strategjike mund të ngadalësojnë procese që teknikisht duken të pjekura.
Është pikërisht kjo pasiguri, ajo që e shtyn Tiranën të diversifikojë marrëdhëniet e saj ndërkombëtare. Realiteti ekonomik vazhdon të jetë thellësisht evropian. Tregu komunitar thith pjesën dërrmuese të eksporteve shqiptare dhe përfaqëson partnerin kryesor tregtar të vendit.
Italia mbetet një partner thelbësor, si investitor, ashtu edhe si destinacion natyral i prodhimeve shqiptare. Ky fakt e bën pak të besueshme çdo hipotezë për një largim ekonomik nga Evropa.
Ndryshe paraqitet situata në planin e sigurisë. Këtu duket vendimtar roli i Shteteve të Bashkuara. Shqipëria e konsideron Uashingtonin si garantuesin kryesor të stabilitetit rajonal dhe të sigurisë në Ballkan.
Anëtarësimi në NATO, i përforcuar vitet e fundit nga një bashkëpunim ushtarak gjithnjë e më intensiv, ka konsoliduar pozicionin e Tiranës si një partner i besueshëm i Aleancës Atlantike në rajonin e Adriatikut.
Modernizimi i infrastrukturës ushtarake dhe përdorimi në rritje i territorit shqiptar brenda pozicionimit strategjik të NATO-s tregojnë një transformim të thellë. Pra, Shqipëria nuk është më thjesht një përfituese e sigurisë, por një kontribuese aktive në sigurinë euro-atlantike.
Në këtë kuadër duhet parë edhe roli i Turqisë, e cila vazhdon të ushtrojë një ndikim të rëndësishëm përmes investimeve, bashkëpunimit ushtarak, marrëdhënieve kulturore dhe nismave të fuqisë së butë.
Ankaraja nuk përfaqëson një alternativë ndaj Evropës, por një element shtesë të një strategjie të jashtme gjithnjë e më pragmatike. Pika kyçe lidhet me përputhshmërinë midis kësaj hapjeje shumëpalëshe dhe standardeve të kërkuara nga Bashkimi Evropian.
Disa projekte të mëdha të zhvillimit turistik dhe të pasurive të paluajtshme përgjatë bregdetit të Adriatikut kanë ndezur debatin mbi mbrojtjen e mjedisit, transparencën administrative dhe respektimin e rregullave.
Pikërisht këtu do të luhet një pjesë e rëndësishme e besueshmërisë evropiane të vendit.
Shqipëria mund t’i shndërrojë investimet ndërkombëtare në një levë modernizimi, por vetëm nëse arrin të dëshmojë se rritja ekonomike, ligjshmëria dhe qëndrueshmëria nuk janë objektiva të papajtueshëm.
Në të kundërt, rreziku nuk do të ishte një shkëputje me Brukselin, por një divergjencë progresive midis angazhimeve të marra në negociata dhe praktikave reale të qeverisjes.
Prandaj, pyetja e vërtetë nuk është nëse Tirana po zgjedh midis Evropës dhe Shteteve të Bashkuara. Përgjigjja është qartësisht negative. Shqipëria mbetet vendosmërisht perëndimore, evropiane dhe atlantike.
Çështja ka të bëjë më tepër me aftësinë e Bashkimit Evropian për të mbetur pika qendrore e referencës në një rajon ku konkurrenca gjeopolitike është rikthyer me forcë. Nëse Brukseli do të dijë të ofrojë një rrugëtim anëtarësimi të besueshëm dhe të parashikueshëm, integrimi shqiptar do të përfaqësojë një sukses për të gjithë projektin evropian.
Nëse përkundrazi, do të mbizotërojnë vonesat dhe paqartësitë, Tirana do të vazhdojë të kërkojë diku tjetër ato garanci politike dhe strategjike që çdo shtet, veçanërisht në një zonë të brishtë si Ballkani, i konsideron thelbësore për të ardhmen e tij./Pamfleti nga “Opinione.it
Nuk ka nevoje per shume filozofi situata aktuale ne Shqiperi, Edi Rama, duke patur parasysh abuzivizmin ne 13 vite qeverisje, pelengoi Kushnerin dhe Ivanken neper dete duke ju ofruar "te bejne investime ne Sazan dhe Zvernec " , me pretendimin qe ata ti japin mbeshtetje politike permes Trampit dhe levave te tjera amerikane qe Rames te mos i rrezikohet karrikja. Specifike eshte qe per kete investim te premtuar nuk ka transparence. Pretendohet qe do angazhohen per kete qellim edhe pjese te zonave te mbrojtura duke shfrytezuar nje ligj te miratuar ne vitin 2024. Menyra si po e trajton kete investim te paralajmeruar , Edi Rama duket se po tenton te keqperdori emrin e Tramp dhe Kushnerit me Ivankes, per te mbrojtur veten nga rebelimi shqiptareve. Ky investim, ne se do jete konform ligjeve te shendosha kombetare e nderkombetare, mund te realizohej edhe nga nje kryeminister tjeter, qe nuk do kerkonte mbeshtetje politike amerikane. Por insistimi Rames dhe mungesa e transparences ngrene dyshime te medha. Ai vetem artikulon se ky investim do ishte bekim per Shqiperine????? Por referuar ligjit oer investitoret strategjik, leshimet qe u behe, si dhe ato qe vete Rama nuk i thote, ben ekspertet te arrijne ne konkluzionin se investimi alla Rama, nuk do kishte i teresa as per ekononomine, as per popullin e as per pensionistet sic i genjen nje fare Taulant Balla, Do kishte i teres Rama, Kushner dhe te tjere qe jane pas tij. Kjo ka thelluar dhe ndasite ne opinion. Pra, nje investim i tille me transparence dhe rregulla e ligje do ishte i pranishem per kedo ne shwiperi.