
A mund ta kapërcejë Evropa sfidën e mbështetjes së Ukrainës dhe të sigurojë të ardhmen e saj? Hapi i parë për të mbështetur premtimin me rezultate reale do të jetë njohja e kërcënimit…
Deklarata e Samitit të Hagës tingëllon premtuese: aleatët e NATO-s angazhohen për të rritur shpenzimet e mbrojtjes në 5% të PBB-së dhe vazhdojnë të mbështesin Ukrainën.
Megjithatë, veprimi është thelbësor për të realizuar këto premtime si për sigurinë e NATO-s ashtu edhe për mbrojtjen e Ukrainës.
Presidenti i SHBA-së, Donald Trump, ishte nxitësi kryesor në rritjen e shpenzimeve të mbrojtjes të aleatëve të NATO-s në 5% të PBB-së. Kërkesa e tij për kontribute të barabarta nga aleatët i shtyu vendet evropiane më shumë sesa kërcënimi i Rusisë apo varësia ushtarake e Evropës nga SHBA-ja.
Rritja në 5%, nga të cilat 3.5% të ndara për shpenzime ushtarake dhe 1.5% për investime mbështetëse në mbrojtje, të tilla si infrastruktura, duhet të përmbushet në vitin 2035.
Megjithatë, historia zbulon vështirësitë e NATO-s për të përmbushur angazhimet. Në Samitin e Uellsit të vitit 2014, aleatët u zotuan të rrisnin shpenzimet e mbrojtjes në 2% të PBB-së brenda një dekade.
Megjithatë, deri në vitin 2024, jo të gjithë anëtarët e kishin arritur këtë objektiv.
Evropa duhet të forcojë aftësitë e saj mbrojtëse për të vepruar në mënyrë të pavarur, duke forcuar kështu ndikimin e saj gjeopolitik dhe duke iu kundërvënë kërcënimeve kibernetike dhe konvencionale ruse.
Vendet që kufizohen me Rusinë, si Polonia, Finlanda dhe shtetet baltike, ndajnë pjesë të konsiderueshme të buxheteve të tyre për mbrojtje për shkak të kërcënimit të menjëhershëm rus. Megjithatë, vendet më larg Rusisë, si Belgjika dhe Spanja , ndiejnë më pak urgjencë për të investuar në mbrojtje, megjithëse rritja e buxheteve të tyre është thelbësore për forcimin e sigurisë kolektive të Evropës.
Deklarata e Samitit të Hagës riafirmon angazhimin e Aleatëve të NATO-s për të mbështetur mbrojtjen e Ukrainës. Kombet evropiane e kanë tejkaluar SHBA-në në ndihmën totale për Ukrainën, megjithëse SHBA-ja kryeson në ndihmën ushtarake.
Sfidat e prodhimit vazhdojnë: në vitin 2023, Evropa premtoi një milion predha artilerie për Ukrainën brenda 12 muajve, por nuk arriti ta bëjë këtë.
Marrëveshjet e prodhimit të përbashkët midis Ukrainës dhe vendeve evropiane janë zhvillime pozitive.
Një marrëveshje e kohëve të fundit midis qeverisë holandeze dhe kompanive ukrainase për të prodhuar 600,000 dronë për Ukrainën e ilustron këtë, duke rritur kontributin e Evropës në mbrojtjen e Kievit.
Koha është kritike për luftën e Ukrainës kundër Rusisë. Evropa duhet të veprojë shpejt për të rritur mbështetjen dhe për të zhvilluar kapacitetin e saj të prodhimit ushtarak, duke zvogëluar varësinë nga SHBA-të dhe duke u përgatitur për reduktime të mundshme të ndihmës amerikane.
Aleatët e NATO-s përballen me sfida të shumta në përmbushjen e angazhimeve të tyre.
Paqëndrueshmëria politike prish qeveritë kombëtare, me shumë koalicione që po shemben.
Një luftë tregtare ndërkombëtare e afërt mund të pengojë përpjekjet për të arritur objektivin e shpenzimeve të mbrojtjes prej 5% të PBB-së.
Vonesat burokratike të BE-së pengojnë më tej veprimin e shpejtë dhe rritjen e prodhimit ushtarak. Për më tepër, disa udhëheqës dhe votues i japin përparësi shqetësimeve të brendshme afatshkurtra mbi lirinë dhe sigurinë afatgjatë.
Për Ukrainën, çdo moment është jetik, ndërsa Evropa duhet të ndjekë pavarësinë strategjike për të forcuar mbrojtjen e saj kolektive dhe marrëdhëniet e saj me SHBA-në. /Përshtati Pamfleti nga Kyiv Post/
Lini një Përgjigje