FLASH
Shkruar nga PamfletiIzraeli, përfituesi i miliarda dollarëve ndihmë vjetore amerikane e festoi hapur sulmin. Madje, edhe rivali i përbetuar i kryeministrit Binyamin Netanyahu, udhëheqësi i opozitës Yair Lapid, e uroi publikisht “Forcën Ajrore, IDF, Shin Bet dhe të gjitha forcat e sigurisë për një operacion të jashtëzakonshëm për të zmbrapsur armiqtë tanë”.
Këshilli i Sigurimit të Kombeve të Bashkuara dënoi sulmet e fundit kundër kryeqytetit të Katarit Doha, por nuk e përmendi Izraelin në deklaratën e miratuar nga 15 anëtarët.
Izraeli synoi të vriste liderët politik të Hamasit në sulmin e së martës, duke përshkallëzuar operacionin ushtarak. Shtetet e Bashkuara që zakonisht shërbejnë si mburojë e Izraelit në OKB, e mbështetën deklaratën e Këshillit të Sigurisë që mund të miratohet vetëm me konsensus, çfarë reflekton pakënaqësinë e Trumpit me sulmin.
“Bombardimet e njëanshme brenda Katarit, një shtet sovran që punon fort dhe me guxim për të ndërmjetësuar paqen, krah SHBA, nuk çon përpara interesat e Izraelit apo Amerikës. Thënë kjo, është e papërshtatshme për çdo shtet anëtar të përdorë këtë për të vënë në dyshim angazhimin e Izraelit për të kthyer pengjet në shtëpi”, tha ambasadorja e SHBA në OKB, Dorothy Shea.
Presidenti i Shteteve të Bashkuara, Donald Trump, zakonisht një nga mbështetësit më të zëshëm të Izraelit, tha se ishte "shumë i pakënaqur për çdo aspekt" të sulmit.
Kryeministri i Katarit, Sheikh Mohammed bin Abdulrahmanal-Thani akuzoi Izraelin se po përpiqet të minojë përpjekjet për t’i dhënë fund luftës në Gaza, por u zotua të vijojë përpjekjen për ndërmjetësim.
“Sulmi ndaj territoreve tona kur ne ishim të zënë me negociata zbuloi qëllimet e Izraelit. Ai po përpiqet të minojë çdo perspektivë për paqen. Po përpiqet të shtoje vuajtjet e popullit palestinez. Tregon gjithashtu se ekstremistët që udhëheqin Izraelin sot, nuk pyesin për pengjet”, tha ai.
Ambasadori izraelit në OKB, Danny Danon përsëriti qëndrimin se nuk do të ketë asnjë strehë të sigurt për terroristët, kudo qofshin; në Gaza, Teheran apo Doha.
Izraeli, përfituesi i miliarda dollarëve ndihmë vjetore amerikane e festoi hapur sulmin. Madje, edhe rivali i përbetuar i kryeministrit Binyamin Netanyahu, udhëheqësi i opozitës Yair Lapid, e uroi publikisht “Forcën Ajrore, IDF, Shin Bet dhe të gjitha forcat e sigurisë për një operacion të jashtëzakonshëm për të zmbrapsur armiqtë tanë”.
Ndërkohë që Izraeli sillet lirshëm nëpër rajon, duke bombarduar vendet e tjera sipas dëshirës, ndikimi i Amerikës është zbehur. Që nga pushtimi i Irakut, besueshmëria e saj nuk ka qenë kurrë kaq e ulët. Elementi më shqetësues i sulmit në Doha ishte objektivi i tij. Qëllimi i Izraelit ishte të vriste negociatorët që po takoheshin për të diskutuar propozimin e vetë Amerikës për armëpushim. Duke vepruar kështu, jo vetëm që sabotuan bisedimet për armëpushim, por edhe njollosën fjalën e Amerikës.
Fatkeqësisht, ka një precedent për sulmin e Izraelit. Në Jerusalem, 77 vjet më parë, një ndërmjetës paqeje i Kombeve të Bashkuara, diplomati suedez Folke Bernadotte, u vra nga ekstremistë hebrenj që vepronin nën autoritetin e Yitzhak Shamir-it, ndër të tjerë. Shamir më vonë do të bëhej kryeministër i Izraelit, duke emëruar Netanyahu-n si zëdhënës të tij. Edhe pse dhuna kundër të dërguarve të paqes nuk është e re, ajo është gjithmonë gërryese.
Ndërkohë, palestinezët kanë parë se si SHBA-ja e ka mbrojtur vazhdimisht Izraelin nga llogaridhënia. Administrata të njëpasnjëshme amerikane, ajo e Joe Biden po aq sa ajo e Donald Trump, e kanë mbuluar Izraelin për bombardimin e spitaleve dhe shënjestrimin e gazetarëve dhe punonjësve të ndihmës në Gazë. Ata kanë kthyer kokën në anën tjetër ndërsa Izraeli ka shkelur armëpushimet dhe ka rrethuar enklavën. Madje, ata kanë ndëshkuar palestinezët duke mbyllur misionin e tyre diplomatik në Uashington dhe duke u mohuar vizat zyrtarëve palestinezë që ishin ftuar në Asamblenë e Përgjithshme të OKB-së në Nju-Jork.
Propozimi amerikan për armëpushim, i cili tani është hedhur poshtë, ishte i anshëm në favor të Izraelit. Ai parashikonte lirimin e të gjithë pengjeve izraelitë të mbetur, në këmbim të garancisë amerikane se do të ushtronte presion mbi Izraelin për t’u tërhequr nga Gaza dhe për ta përfunduar luftën. Qartazi, Izraeli kishte diçka tjetër në mendje. Kur vret negociatorët, ti shkatërron të vetmen rrugë të mundshme për të kthyer njerëzit e tu të gjallë.
Izraeli, përfituesi i miliarda dollarëve ndihmë vjetore amerikane e festoi hapur sulmin. Madje, edhe rivali i përbetuar i kryeministrit Binyamin Netanyahu, udhëheqësi i opozitës Yair Lapid, e uroi publikisht “Forcën Ajrore, IDF, Shin Bet dhe të gjitha forcat e sigurisë për një operacion të jashtëzakonshëm për të zmbrapsur armiqtë tanë”.
Ndërkohë që Izraeli sillet lirshëm nëpër rajon, duke bombarduar vendet e tjera sipas dëshirës, ndikimi i Amerikës është zbehur. Që nga pushtimi i Irakut, besueshmëria e saj nuk ka qenë kurrë kaq e ulët. Elementi më shqetësues i sulmit në Doha ishte objektivi i tij. Qëllimi i Izraelit ishte të vriste negociatorët që po takoheshin për të diskutuar propozimin e vetë Amerikës për armëpushim. Duke vepruar kështu, jo vetëm që sabotuan bisedimet për armëpushim, por edhe njollosën fjalën e Amerikës.
Fatkeqësisht, ka një precedent për sulmin e Izraelit. Në Jerusalem, 77 vjet më parë, një ndërmjetës paqeje i Kombeve të Bashkuara, diplomati suedez Folke Bernadotte, u vra nga ekstremistë hebrenj që vepronin nën autoritetin e Yitzhak Shamir-it, ndër të tjerë. Shamir më vonë do të bëhej kryeministër i Izraelit, duke emëruar Netanyahu-n si zëdhënës të tij. Edhe pse dhuna kundër të dërguarve të paqes nuk është e re, ajo është gjithmonë gërryese.
Ndërkohë, palestinezët kanë parë se si SHBA-ja e ka mbrojtur vazhdimisht Izraelin nga llogaridhënia. Administrata të njëpasnjëshme amerikane, ajo e Joe Biden po aq sa ajo e Donald Trump, e kanë mbuluar Izraelin për bombardimin e spitaleve dhe shënjestrimin e gazetarëve dhe punonjësve të ndihmës në Gazë. Ata kanë kthyer kokën në anën tjetër ndërsa Izraeli ka shkelur armëpushimet dhe ka rrethuar enklavën. Madje, ata kanë ndëshkuar palestinezët duke mbyllur misionin e tyre diplomatik në Uashington dhe duke u mohuar vizat zyrtarëve palestinezë që ishin ftuar në Asamblenë e Përgjithshme të OKB-së në Nju-Jork.
Propozimi amerikan për armëpushim, i cili tani është hedhur poshtë, ishte i anshëm në favor të Izraelit. Ai parashikonte lirimin e të gjithë pengjeve izraelitë të mbetur, në këmbim të garancisë amerikane se do të ushtronte presion mbi Izraelin për t’u tërhequr nga Gaza dhe për ta përfunduar luftën. Qartazi, Izraeli kishte diçka tjetër në mendje. Kur vret negociatorët, ti shkatërron të vetmen rrugë të mundshme për të kthyer njerëzit e tu të gjallë.
Lini një Përgjigje