FLASH
Shkruar nga PamfletiPlani i Trumpit i përgjigjet prioriteteve kryesore të publikut izraelit. Por propozimi gjithashtu i ofron Hamasit mundësinë për të arritur një nga “Graal-et” e tij të shenjta, përveç nëse Netanyahu arrin t’i detyrojë ata të refuzojnë.
Plani për t'i dhënë fund menjëherë luftës në Gaza, i paraqitur nga Presidenti i SHBA-së, Donald Trump, të hënën, përfshin shumë klauzola të paqarta që mund të interpretohen në mënyra të shumta.
Për shembull, ai përshkruan një tërheqje graduale të IDF-së nga pjesë të Rripit të Gazës që aktualisht mbahen nga Izraeli, bazuar në parametra të papërcaktuar dhe një afat kohor të paqartë. Ai gjithashtu kërkon një nivel të caktuar përfshirjeje nga Autoriteti Palestinez në qeverinë e ardhshme të Gazës, por vetëm pasi Autoriteti Palestinez të kalojë nëpër reforma të gjera të cilat mund të jenë vite larg.
Ky plan ka vetëm dy pjesë shumë të qarta. E para është lirimi i menjëhershëm i të gjithë 48 pengjeve të mbajtura nga Hamasi në Gaza, 20 prej të cilëve besohet se janë gjallë. E dyta është lirimi paralel i 250 palestinezëve që vuajnë dënime me burgim të përjetshëm për terrorizëm në Izrael, përveç 1,700 të burgosurve ose të paraburgosurve të tjerë palestinezë që mbahen në burgjet izraelite.
Klauzola e parë është përparësia më e rëndësishme për publikun izraelit dhe fokusi i një fushate masive presioni publik. E dyta është fitorja më e madhe që Hamasi mund të tregojë në planin e Trump dhe arsyeja kryesore pse, nga perspektiva e Hamasit, ata duhet t'i thonë po.
Aktualisht ka pak më pak se 300 palestinezë të dënuar me burgim të përjetshëm në burgjet izraelite. Shumë prej tyre u dënuan për vrasje, disa për akte të shumëfishta vrasjeje. Ata janë simbole për të dyja palët e konfliktit izraelito-palestinez. Simbole të terrorizmit dhe të keqes nga pikëpamja izraelite, simbole të luftës dhe rezistencës kombëtare për shumicën e palestinezëve.
Udhëheqësi i vdekur i Hamasit, Yahya Sinwar, truri i masakrës së 7 tetorit, ishte vetë në një moment i burgosur në sistemin e burgjeve të Izraelit dhe u lirua si pjesë e marrëveshjes së shkëmbimit të pengjeve dhe të burgosurve të Shalit në vitin 2011. Pasi doli nga burgu, Sinwar premtoi të mos i linte pas "vëllezërit" e tij që mbaheshin ende pas hekurave. Lirimi i tyre ishte një nga motivimet e tij kryesore për 7 tetorin.
Gjatë negociatave për një marrëveshje për fundin e luftës, të dërguarit e Netanyahut u përpoqën, me sa mundën, të ulnin numrin e "të burgosurve të përjetshëm" që Izraeli do të duhej të lironte si pjesë të një marrëveshjeje. Izraeli nuk ishte i etur të lironte të burgosurit në përgjithësi, por për Hamasin, Graali i Shenjtë ishin gjithmonë terroristët me dënime të gjata që supozohej të vdisnin në burg, jo ata që ishin të planifikuar të liroheshin pesë ose dhjetë vjet më vonë. Sigurisht, për çdo qeveri izraelite, dhe veçanërisht për një qeveri të ekstremit të djathtë si ajo e udhëhequr nga Netanyahu, këta janë të burgosurit më të vështirë për t'u liruar.
Hamasi nuk fitoi shumë në planin e Trumpit, i cili përfshin shumë boshllëqe ligjore që mund të përdoren nga Netanyahu për të sabotuar një marrëveshje. Por ato pjesë të marrëveshjes u "ëmbëlsuan" për organizatën terroriste nga një arritje e madhe në frontin e të burgosurve. Nëse e pranon marrëveshjen, ata do të lirojnë 250 prej atyre të burgosurve, së bashku me 1,700 palestinezë të arrestuar nga Izraeli gjatë luftës. Të dy numrat kanë rëndësi për Hamasin, por ai më i vogli duket më i madh.
Fitimi i lirimit të tyre i lejon grupit, aq të goditur dhe të dobësuar sa është pas dy vitesh lufte, t'u dërgojë një mesazh mbështetësve të tij në Gaza, në Bregun Perëndimor dhe gjetkë, se Hamasi nuk do të lërë pas asnjë terrorist. Dhe se me kalimin e kohës, ata do të gjejnë një mënyrë për të siguruar lirimin e më shumë njerëzve të tyre.
Hamasi ndoshta do të negociojë ashpër mbi pjesët e tjera të planit, veçanërisht demilitarizimin e tyre dhe afatin kohor për tërheqjen e Izraelit. Por nëse e refuzon marrëveshjen, mund të mos ketë kurrë një mundësi tjetër për të liruar ata 250 të burgosur, shumë prej të cilëve kanë kaluar vite të tëra pas hekurave. Vetëm kjo mund ta bindë Hamasin që përfundimisht ta pranojë marrëveshjen, pavarësisht mangësive të tjera të saj.
Megjithatë, asgjë nuk është ende një marrëveshje e kryer. Netanyahu po e paraqet marrëveshjen në terma politikë që synojnë qartë ta shtyjnë Hamasin të thotë jo. E tëra çfarë duhet të bëni është të ndiqni zëdhënësit e tij në median izraelite, nga Amit Segal i Channel 12 deri te orkestra simfonike pro-Bibi në Channel 14, për të kuptuar strategjinë: Të poshtërohet Hamasi deri në refuzimin e marrëveshjes. Kushdo që kujdeset për pengjet dhe popullsinë civile në Gaza duhet të shpresojë se kjo strategji nuk do të ketë sukses./ The Haaretz
Lini një Përgjigje