FLASH
Shkruar nga Pamfleti
In den europäischen Hauptstädten gibt es unterschiedliche Ansichten darüber, wie der Europäische Auswärtige Dienst (EAD) reformiert werden sollte und welche Rolle er spielen sollte. Frankreich hat jedoch die Initiative ergriffen, diese Debatte anzustoßen.
Die beiden mächtigsten Länder der Europäischen Union wollen die Außenpolitik des Staatenbundes reformieren. Doch sie sind sich uneins darüber, wie dies geschehen soll. Laut drei Beamten, die mit Politico sprachen, drängt Frankreich auf eine stärkere Rolle für die EU-Außenbeauftragte, derzeit Kaja Kallas. Deutschlands Position ist hingegen deutlich unklarer, doch einige deutsche Beamte haben den gegenteiligen Vorschlag ins Spiel gebracht: ihre Befugnisse zu beschneiden und sie an die Europäische Kommission zu übertragen.
Die Debatte zwischen Paris, Berlin und Brüssel spiegelt die Herausforderungen, Dilemmata und Unsicherheiten wider, mit denen der 2011 gegründete Europäische Auswärtige Dienst (EAD) konfrontiert ist. Regierungen und hochrangige EU-Beamte sind sich einig, dass sich etwas ändern muss. Unklar bleibt jedoch, was genau sich ändern soll.
Dieser Artikel setzt Politicos Artikelserie zu einer der größten Herausforderungen der Europäischen Union fort – der Anpassung des Europäischen Auswärtigen Dienstes an die globale Fragmentierung – und untersucht, warum den Regierungen, die den Schlüssel zur Reform in Händen halten, weiterhin eine gemeinsame Vision für die zukünftige Ausrichtung der Institution fehlt. Angesichts der anhaltenden institutionellen Rivalität zwischen dem Europäischen Auswärtigen Dienst und der Europäischen Kommission in Brüssel sowie des Ausscheidens mehrerer Schlüsselbeamter ringen die europäischen Hauptstädte um die Entwicklung einer langfristigen Strategie.
„ Zunächst muss geklärt werden, wer wofür verantwortlich ist “, sagte Josep Borrell, der unmittelbare Vorgänger von Kaja Kallas als Hohe Vertreterin für Außen- und Sicherheitspolitik, gegenüber Politico und fügte hinzu: „Um auf der internationalen Bühne entschlossener agieren zu können, muss die Europäische Union Klarheit über die Rollen ihrer Institutionen haben, denn wenn nicht bekannt ist, wer wofür verantwortlich ist, kann von der EU kein entschlossenes Handeln erwartet werden.“
In einem Punkt herrscht nahezu Einigkeit: Reformen sind dringend notwendig. Die USA und China setzen zunehmend alle ihnen zur Verfügung stehenden Mittel ein, um ihre Interessen zu schützen – von Handels- und Industriepolitik bis hin zu Technologie. Gleichzeitig bleibt die Art und Weise, wie die Europäische Union Politik gestaltet und umsetzt, fragmentiert.
Während der EAD für die Außen- und Sicherheitspolitik zuständig ist, werden viele der politischen Instrumente und finanziellen Ressourcen, die die EU benötigt, um internationalen Einfluss auszuüben, von der Europäischen Kommission kontrolliert.
Obwohl größere Veränderungen weiterhin hauptsächlich in informellen Gesprächen außerhalb offizieller Treffen diskutiert werden, ist es insbesondere für Frankreich an der Zeit, diese Debatte offen zu führen.
Franca e ka përcaktuar tashmë qasjen që preferon. Sipas tre zyrtarëve dhe një dokumenti francez të siguruar nga Politico, Parisi dëshiron të zgjerojë kompetencat e drejtuesit të Shërbimit Evropian për Veprim të Jashtëm (EEAS).
Në këtë drejtim ndihmon edhe fakti që Kaja Kallas, ish-kryeministre e Estonisë, i përket familjes politike centriste Renew Europe, e njëjta familje politike ku bën pjesë edhe presidenti francez Emmanuel Macron. Franca e mbështeti fuqishëm emërimin e saj në këtë detyrë në vitin 2024.
Mbështetja franceze është ndërtuar gradualisht. Kur ministri i Jashtëm Jean-Noël Barrot iu drejtua konferencës vjetore të ambasadorëve të EEAS në muajin mars, ai shprehu publikisht mbështetjen për Kallas. Sipas një zyrtari të BE-së dhe një zyrtari francez, ai e përsëriti këtë qëndrim edhe gjatë takimit me të në Paris më 12 qershor.
"Franca është në favor të forcimit të EEAS dhe qëndrimi i ministrit nuk ka ndryshuar që kur ai kundërshtoi dobësimin e këtij institucioni në konferencën e ambasadorëve," tha një tjetër zyrtar francez.
Megjithatë, mbetet ende e paqartë se çfarë do të thotë kjo konkretisht në praktikë dhe nëse kryeqytetet e tjera të rëndësishme, veçanërisht Berlini, do ta mbështesin përfundimisht këtë propozim.
Kur u krijua EEAS, Franca , e vetmja anëtare e Bashkimit Evropian që, pas largimit të Mbretërisë së Bashkuar, gëzon një vend të përhershëm në Këshillin e Sigurimit të OKB-së dhe zotëron armë bërthamore, investoi shumë në ndërtimin e këtij institucioni. Ajo dërgoi Pierre Vimont, ish-ambasador në Uashington dhe diplomat me përvojë në çështjet evropiane, për të shërbyer si sekretar i përgjithshëm i EEAS. (Ky diplomat shërbeu edhe si frymëzim për një personazh të njohur në një film vizatimor dhe një film artistik.)
Në shenjë se Parisi vazhdon ta konsiderojë EEAS një institucion strategjik, Franca njoftoi javën e kaluar se David Cvach, një tjetër diplomat me peshë në Ministrinë e Jashtme franceze, do të emërohet zëvendëssekretar i përgjithshëm përgjegjës për mbrojtjen. Cvach aktualisht është ambasador i Francës në NATO dhe më parë ka drejtuar çështjet evropiane në Ministrinë e Jashtme franceze, si edhe ka qenë këshilltar i presidentit francez.
Ky emërim i lejon Parisit të ruajë një pozicion kyç brenda EEAS, ndërsa njëkohësisht synon të forcojë bashkëpunimin ndërmjet NATO-s dhe Bashkimit Evropian.
Megjithatë, autoritetet franceze janë të ndara lidhur me ritmin e reformave. Qeveria e Macron dëshiron të konsolidojë institucionet evropiane përpara zgjedhjeve presidenciale të vitit 2027, të cilat, sipas sondazheve, mund të sjellin në pushtet euroskeptikët Jordan Bardella ose Marine Le Pen. Dokumenti francez parashikon që procesi i reformës të përfundojë përpara këtyre zgjedhjeve.
Nga ana tjetër, Parisi është i kujdesshëm që të mos destabilizojë krahun diplomatik të Bashkimit Evropian në një periudhë të pasigurt ndërkombëtare, ku vazhdojnë lufta në Ukrainë dhe tensionet në ngushticën e Hormuzit, tha një zyrtar francez i njohur me diskutimet konfidenciale.
Sinjale kontradiktore nga Gjermania
Ajo që kërkon Gjermania është shumë më pak e qartë, kryesisht për shkak të natyrës së qeverisë së saj, një koalicion mes demokristianëve të qendrës së djathtë të kancelarit Friedrich Merz dhe socialdemokratëve të qendrës së majtë.
"Nuk ekziston një vizion i vetëm i Berlinit për politikën e jashtme", tha për Politico eurodeputetja e të Gjelbërve, Hannah Neumann, anëtare e Komisionit për Punët e Jashtme në Parlamentin Evropian.
"Edhe unë marr sinjale të ndryshme nga Berlini, në varësi të kujt i drejtohem," shtoi ajo. Partia e saj ndodhet aktualisht në opozitë në Gjermani.
Ajo që duket e sigurt është se Gjermania dëshiron ndryshime strukturore për ta bërë më efektive politikën e jashtme të Bashkimit Evropian. Sipas dy diplomatëve të BE-së nga vende të tjera, të cilët kanë zhvilluar bisedime me homologët gjermanë, Berlini po shqyrton mundësinë e rritjes së kompetencave të Komisionit Evropian. Kjo tregon një dallim të qartë, megjithëse jo të theksuar, nga qasja franceze.
Diplomatët kërkuan të mbeten anonimë për të folur lirshëm mbi diskutimet konfidenciale. Një zëdhënës i qeverisë gjermane në Bruksel refuzoi të komentojë.
"Përgjegjësitë për politikën e jashtme dhe të sigurisë në Bruksel duhet të përcaktohen qartë dhe të bashkërendohen", deklaroi ministri i Jashtëm gjerman Johann Wadephul në muajin maj, gjatë Konferencës Adenauer, duke shtuar se "Shërbimi Evropian për Veprim të Jashtëm duhet të integrohet ngushtë me Komisionin Evropian për ta arritur këtë objektiv," shtoi ai.
Në të njëjtin fjalim, Wadephul kërkoi gjithashtu që vendimet për politikën e jashtme të merren më shpejt, përmes votimit me shumicë të cilësuar dhe jo me unanimitet. Ai pranoi se më pak se gjysma e 27 shteteve anëtare e mbështesin këtë ide, por u zotua se Gjermania do të vazhdojë të bindë edhe vendet skeptike.
Ndërsa kryeqytete të mëdha si Parisi dhe Berlini kanë nisur ta trajtojnë seriozisht çështjen e reformimit të arkitekturës diplomatike të Bashkimit Evropian, në shumicën e vendeve të tjera diskutimet vazhdojnë të zhvillohen vetëm në mënyrë joformale, në margjinat e takimeve të ministrave të Jashtëm dhe drejtorëve politikë, thanë tre diplomatë për Politico.
Tre modele reformimi
Që ndryshimet të hyjnë në fuqi, ato duhet të miratohen nga liderët e Bashkimit Evropian. Kjo pritet të ndodhë pasi vetë Kaja Kallas të paraqesë një propozim zyrtar, në një proces që diplomatët shpresojnë të përfundojë para zgjedhjeve presidenciale në Francë në vitin 2027.
Ministrat e Jashtëm të BE-së do ta nisin diskutimin zyrtar për këtë çështje në fillim të shtatorit, gjatë takimit në qytetin Wicklow në bregun lindor të Irlandës.
Dokumenti francez i diskutimit, të cilin zyrtarët dhe diplomatët e përshkruajnë si një tekst paraprak që synon vetëm të paraqesë skenarët e mundshëm, argumenton se instrumentet e politikës së jashtme të Bashkimit Evropian "nuk përdoren domosdoshmërisht në mënyrën më optimale" dhe propozon forcimin e rolit të Këshillit të Bashkimit Evropian, institucioni që përfaqëson shtetet anëtare, në drejtimin e tyre.
Dokumenti dyfaqësh, për të cilin raportoi fillimisht Financial Times, paraqet tre modele të mundshme: rritjen e kompetencave të Komisionit Evropian; afrimin e EEAS me Këshillin e BE-së; forcimin njëkohësisht të të dy institucioneve.
Sipas opsionit të tretë, që konsiderohet zgjedhja e preferuar e Francës nga diplomatët dhe analistët, Kaja Kallas do të fitonte kompetenca shumë më të gjera brenda Komisionit Evropian.
Ajo do të emërohej zëvendëspresidentja e parë ekzekutive e Komisionit, me autoritet mbi komisionerët dhe drejtoritë e përgjithshme që mbulojnë fusha si politika e jashtme, tregtia dhe zhvillimi.
Sipas dokumentit, një model i tillë mund të ishte gjithashtu i pranueshëm edhe për Komisionin Evropian, megjithëse kjo nuk do të ishte e lehtë për shkak të marrëdhënieve të vështira që, sipas raportimit të Politico, ekzistojnë mes Kaja Kallas dhe presidentes së Komisionit Evropian, Ursula von der Leyen.
Sipas Guillaume Duval, ish-shkrues i fjalimeve të Josep Borrell dhe aktualisht studiues në Institutin Jacques Delors në Paris, Franca nuk synon t'i japë më shumë pushtet presidentes së Komisionit Evropian, Ursula von der Leyen.
"Franca dëshiron një strukturë të qartë hierarkike brenda Komisionit Evropian," tha Duval për Politico.
Sipas tij, objektivi kryesor i Parisit është krijimi i një zëvendëspresidenti shumë të fuqishëm për politikën e jashtme dhe sigurinë brenda Komisionit.
"Do të kishte kuptim që EEAS të bëhej një nga drejtoritë e përgjithshme të Komisionit Evropian, por jo të drejtohej nga presidentja e Komisionit. Ai duhet të drejtohet nga Përfaqësuesi i Lartë në cilësinë e zëvendëspresidentit të Komisionit dhe njëkohësisht anëtar i Këshillit," tha ai.
Aktualisht, Kaja Kallas mban dy funksione: ajo është një nga zëvendëspresidentet e Komisionit Evropian dhe njëkohësisht kryeson mbledhjet e ministrave të Jashtëm dhe të Mbrojtjes të Bashkimit Evropian.
Megjithatë, sipas Duval, në praktikë Përfaqësuesi i Lartë nuk ka autoritet real mbi komisionerët e tjerë. Ai solli si shembull mandatin e Josep Borrell. Gjatë asaj periudhe, ish-komisioneri për Zgjerimin, Olivér Várhelyi, mori drejtimin e politikës së Komisionit ndaj Izraelit. "Ai bëri atë që dëshironte pa u koordinuar me Borrellin," tha Duval. Kur Borrell kundërshtoi këtë qasje, sipas Duval, Várhelyi kishte mbështetjen e presidentes Ursula von der Leyen.
Një zëdhënës i Komisionit Evropian refuzoi të komentojë këto pretendime.
Paratë flasin
Ndërkohë, disa ndryshime në mënyrën se si funksionon politika e jashtme e Bashkimit Evropian kanë ndodhur gradualisht, pa reforma formale.
Prej vitesh Ursula von der Leyen ka mbështetur idenë e një "Komisioni gjeopolitik", ndërsa kompromisi institucional i arritur gjatë krijimit të EEAS në vitin 2010 po vihet gjithnjë e më shumë në provë.
Gjatë pandemisë së COVID-19, von der Leyen tregoi se Komisioni mund të zgjerojë rolin e tij duke koordinuar blerjen e përbashkët të vaksinave për vendet anëtare.
Një mënyrë për t'i dhënë Komisionit edhe më shumë rol në politikën e jashtme do të ishte vazhdimi i kësaj prirjeje. Kjo mund të arrihej edhe përmes kontrollit mbi fondet.
Megjithëse EEAS është përgjegjës për pjesën më të madhe të politikës së jashtme dhe të sigurisë së Bashkimit Evropian, pjesa më e madhe e financimeve administrohet nga institucione të tjera.
Buxheti i EEAS, rreth 900 milionë euro, përdoret kryesisht për shpenzime administrative, si personeli, ndërtesat dhe delegacionet e Bashkimit Evropian në botë.
Ndërkohë, programet e zhvillimit disponojnë rreth 11 miliardë euro, por këto fonde administrohen në fund nga Komisioni Evropian.
Edhe drejtuesit kanë ndikuar në debat
Diplomatët theksojnë se problemet e strukturës së EEAS nuk lidhen vetëm me organizimin institucional, por edhe me mënyrën se si drejtuesit e tij kanë ushtruar detyrën.
Katër politikanët që kanë mbajtur postin e Përfaqësuesit të Lartë që nga krijimi i EEAS, Catherine Ashton nga Mbretëria e Bashkuar, Federica Mogherini nga Italia, Josep Borrell nga Spanja dhe Kaja Kallas nga Estonia, janë përballur të gjithë me kritika gjatë mandateve të tyre.
Sipas disa diplomatëve, disa deklarata të Kaja Kallas e kanë vështirësuar për qeveritë evropiane mbështetjen e një zgjerimi të kompetencave të saj.
Ata përmendin, ndër të tjera, deklaratën e saj se "botës së lirë i duhet një udhëheqës i ri", duke iu referuar presidentit amerikan Donald Trump.
Zyrtarë të tjerë mendojnë se Kallas ende e trajton detyrën si një kryeministre kombëtare, pa u përshtatur plotësisht me kufizimet institucionale të Brukselit.
„Der Wechsel von einer führenden Position in einer nationalen Regierung zu einem der Vizepräsidenten der Europäischen Kommission ist nicht unbedingt ein einfacher Übergang“, sagte Ian Bond, stellvertretender Direktor des Center for European Reform, einer Denkfabrik mit Sitz in London, Brüssel und Berlin. /Adaptiert aus einer Broschüre /
Lini një Përgjigje