FLASH
Shkruar nga Lara Loreti
Wissenschaftliche Studien zeigen, dass die Temperaturen während dieser Wellen vor 50 Jahren etwa 3,5 Grad niedriger gewesen wären. Anpassung allein genügt nicht; wir müssen die Ursachen bekämpfen und Entwicklungsländern helfen.
Wenn wir jetzt nicht handeln, um die Emissionen zu reduzieren, wird sich die Klimakrise verschärfen. Wir werden unseren Lebensstandard verlieren. Vor fünfzig Jahren wären Hitzewellen etwa 3,5 Grad kühler gewesen.
Heute sind sie eine direkte Folge der Klimakrise. Nach der tragischen Hitzewelle in Europa – mit über 1.300 Opfern – schlägt der bekannte Geologe und Klimaforscher Mario Tozzi in einem Interview mit La Stampa Alarm.
Die größte Gefahr geht von Hitzewellen aus, Perioden mit ungewöhnlich hohen Temperaturen, die keine Verschnaufpause zulassen. Meteorologisch gesehen ist zwischen Ende Juni und Anfang Juli eine Wetterverschlechterung zu erwarten, die die extreme Hitze vorübergehend unterbricht und einen Temperatursturz sowie Gewitter mit sich bringt, die in manchen Gebieten sogar heftig ausfallen und Hagel verursachen können, insbesondere in Norditalien. Diese Gewitter breiten sich anschließend in Richtung Mittel- und Süditalien aus.
In den ersten zehn Julitagen erreichen die Temperaturen fast das Niveau der Sommer der Vorjahre. Diese Kühle wird jedoch nur von kurzer Dauer sein. Meteorologen sagen voraus, dass der Rest der Saison von einem Wechsel aus neuen Hitzewellen und instabilen Fronten geprägt sein wird, begleitet von heftigen lokalen Gewittern.
Dieses atmosphärische Muster hat in den letzten Jahren den traditionellen, vom Azorenhoch dominierten Sommer abgelöst und führt dazu, dass sowohl Perioden intensiver Hitze als auch extreme Wetterereignisse häufiger auftreten.
Tozzi erklärt, dass meteorologische Vorhersagen zwar nicht allzu weit in die Zukunft reichen können, der Klimatrend aber bereits deutlich erkennbar und direkt mit der globalen Erwärmung verknüpft sei. Ein Phänomen, das bereits Menschenleben fordert und eingedämmt werden muss, um noch gravierendere Folgen zu vermeiden.
Werden die Hitzewellen, die Italien und Europa heimsuchen, einen neuen Klimatrend darstellen?
Untersuchungen von Wissenschaftlern des World Weather Attribution Center, die den Zusammenhang zwischen Klimawandel und Extremereignissen analysieren, zeigen, dass die Hitzewellen, die wir derzeit erleben, im Vergleich zur Vergangenheit genau wegen der globalen Erwärmung ungewöhnlich sind.
Wäre die gleiche Hitzewelle im Jahr 1976, also vor 50 Jahren, aufgetreten, wären die Temperaturen um etwa 3,5 Grad niedriger gewesen, da die globale Erwärmung damals noch nicht das heutige Niveau erreicht hatte.
Hitzewellen sind sowohl Folge als auch Ursache der Klimakrise und erzeugen so einen Teufelskreis. Die Wissenschaft warnt seit Langem davor, dass wir uns den biologischen Grenzen der Ökosysteme nähern, aber auch den Grenzen unserer Fähigkeit, mit solch hohen Temperaturen umzugehen.
Për njerëzit me një sistem imunitar më të brishtë, i nxehti ekstrem e përkeqëson gjendjen shëndetësore dhe sëmundjet ekzistuese, duke rritur edhe rrezikun e vdekshmërisë. Valët e të nxehtit janë një fenomen meteorologjik, por ato zhvillohen brenda një tendence klimatike që po çon drejt një ngrohjeje të vazhdueshme.
Pra duhet të presim që ngrohja globale të vazhdojë dhe pasojat të bëhen gjithnjë e më të rënda?
Nëse vazhdojmë të mos ndërmarrim asnjë veprim, është e vështirë të mendohet se situata do të përmirësohet. Mund të ketë vite të veçanta, por në përgjithësi prirja është drejt rritjes së mëtejshme të temperaturave dhe përkeqësimit të ndikimit mbi ekosistemet dhe speciet e gjalla. Do të humbasim mirëqenien aktuale dhe do të përballemi gjithnjë e më shpesh me situata të panjohura.
Edhe fakti që vera duket se po zgjatet, me një vapë shumë të madhe që në qershor, është pjesë e kësaj prirjeje?
Sigurisht. Dhe këtë verë po e përjetojmë drejtpërdrejt. Këtyre efekteve do t’u shtohet edhe fenomeni El Niño, i cili duket se vepron në të njëjtin drejtim me ngrohjen globale, duke i përforcuar pasojat.
Vera e nxehtë tërheq më shumë vëmendje, por duhet të shohim edhe muajt e tjerë të vitit: nëntori, janari dhe shkurti po bëhen gjithnjë e më të ngrohtë, duke ndryshuar mesataren klimatike. Kjo është një pasojë e ndryshimeve klimatike. Klima matet në terma afatgjatë.
Ju thatë se duhen ndërmarrë veprime. Çfarë do të thotë kjo konkretisht?
Do të thotë se duhet të veprojmë urgjentisht mbi shkaqet e ndryshimeve klimatike. Ky është hapi më i rëndësishëm. Ose luftojmë shkaqet, ose thjesht përshtatemi. Por nëse kufizohemi vetëm te përshtatja, rrezikojmë të përshtatemi me një realitet që ndërkohë vazhdon të përkeqësohet.
Për t’u mbrojtur nga stuhitë gjithnjë e më të fuqishme mund të ndërtojmë diga apo vepra të mëdha mbrojtëse kundër dallgëve 6-metërshe, por nëse nuk eliminojmë shkaqet, ato dallgë nesër mund të bëhen 8 metra.
E vetmja rrugë realiste, është të arrijmë në zero emetimet që vijnë nga djegia e lëndëve djegëse fosile, pra të ndalojmë përdorimin e qymyrit, naftës dhe gazit. Dhe nuk kemi më shumë kohë në dispozicion.
Është e vërtetë që Evropa ka ndërmarrë disa hapa, por ende nuk kemi arritur një marrëveshje ndërkombëtare ku të gjitha vendet të angazhohen seriozisht. Ne duhet të bëjmë pjesën tonë dhe njëkohësisht të ndihmojmë vendet në zhvillim, të cilat me të drejtë na kujtojnë se vendet e pasura janë zhvilluar duke ndjekur pikërisht modelin që sot u kërkohet atyre të mos e përsërisin.
Pa bashkëpunim global nuk mund të ketë sukses në këtë betejë.
Çfarë mund të bëhet për t’u përshtatur me ndryshimet klimatike?
Man sagt oft: so viele Bäume wie möglich pflanzen. Doch wir sprechen von Hunderten Millionen Bäumen. Bis diese nennenswerte Mengen Kohlendioxid aufnehmen können, dauert es etwa 30 Jahre. Das ist eine sinnvolle Maßnahme, um sich der neuen Realität anzupassen, aber sie reicht nicht aus. Wenn wir die Ursachen des Problems nicht angehen, werden wir immer zu spät dran sein. / Adaptiert aus „Pamphlet“ von „La Stampa“
Lini një Përgjigje