FLASH
Shkruar nga Michael Simmons
Zbritje të shumta për përfituesit e ndihmës sociale nxisin debat mbi drejtësinë dhe qëndrueshmërinë e sistemit
Gjatë festave të Pashkëve në Westminster u vendosën reklama për Kullën e Londrës me sloganin: “Vendi i përkryer për telashxhinjtë, rezervoni tani. Anëtarët hyjnë falas”. Në praktikë, pothuajse falas hyjnë edhe përfituesit e Universal Credit (UC).
Pushimet mund të jenë të kushtueshme për familjet që punojnë, por për ata që përfitojnë ndihmë sociale janë shumë më të përballueshme. Një vizitë familjare në Kullën e Londrës kushton 111 paund, ndërsa për një familje ku një prind merr UC aplikohet një ulje prej 107 paundësh, duke e çuar çmimin në vetëm 4 paund. Në kafenenë e kompleksit, ata përfitojnë edhe ushqim me gjysmë çmimi.
E njëjta situatë shfaqet edhe në atraksione të tjera: hyrja në Kopshtin Zoologjik të Londrës ulet nga 108 në 26 paund për familjet me UC. Zbritje të mëdha ofrohen edhe për HMS Belfast, Katedralen e Shën Palit, Westminster Abbey, Cutty Sark, Kew Gardens dhe institucione të tjera kulturore.
Kjo krijon një realitet të ri ku përfituesit e ndihmës sociale gëzojnë lehtësi të shumta, ndërsa pjesa tjetër e shoqërisë i financon ato përmes çmimeve më të larta dhe taksave.
Qeveria aktuale laburiste, ndonëse deklaron se mbështet një shoqëri të bazuar në kontribut, në praktikë po favorizon përfituesit e ndihmës sociale. Në kushtet e inflacionit dhe rrezikut të recesionit, mbështetja financiare po orientohet kryesisht drejt tyre përmes një qasjeje të synuar.
Sistemi i përfitimeve përdoret gjithnjë e më shumë si kanal për shpërndarjen e ndihmës publike. Zbritjet përfshijnë jo vetëm hyrje në atraksione, por edhe tarifa të reduktuara për internetin, transportin, energjinë dhe shërbime të tjera. Një raport i think-tank-ut Onward vlerëson se këto përfitime të fshehura arrijnë në rreth 10 miliardë paund në vit.
Ndërkohë, pagesa bazë e Universal Credit është rritur me 6.2%, më shumë se rritja mesatare e pagave prej 4.1%. Qeveria ka garantuar që kjo ndihmë të rritet mbi nivelin e inflacionit për tre vitet e ardhshme.
Origjina e kësaj politike lidhet me programin “Help for Households” të qeverisë konservatore, i cili nxiti zbritje të gjera dhe tarifa sociale për përfituesit. Këto masa, sipas tij, janë forcuar nga qeveritë pasuese.
Një kritikë tjetër lidhet me ndikimin në inflacion. Sipas një zyrtari të lartë të Thesarit, mbështetja e gjerë për familjet dhe bizneset gjatë krizës energjetike lejoi që shpenzimet të mos reduktoheshin, duke kontribuar në rritjen e përgjithshme të çmimeve.
Megjithëse pagesat bazë të ndihmës sociale në Britani janë më të ulëta krahasuar me vende si Gjermania apo Franca, sistemi bëhet më bujar për shkak të kombinimit të përfitimeve të ndryshme. Në vende si Danimarka, ndihma është më e lartë, por shoqërohet me kërkesa më të forta për rikthim në punë dhe kufizime kohore.
Në Britani, përkundrazi, përfitimet shpesh rriten me kalimin e kohës, sidomos përmes shtesave shëndetësore, duke dobësuar nxitjen për punësim. Shumë përfitues kanë vite të tëra jashtë tregut të punës, ndërsa norma e papunësisë qëndron mbi atë të disa vendeve europiane.
Sipas të dhënave të Centre for Social Justice, një familje me tre fëmijë që përfiton ndihma të ndryshme mund të marrë deri në 46,000 paund në vit, ndërsa një familje që punon me pagë minimale fiton rreth 28,000 paund pas taksave. Për të arritur të njëjtin nivel të ardhurash, një familje punëtore do të duhej të kishte të ardhura shumë më të larta para taksave.
Kombinimi i përfitimeve të shumta dhe mungesa e stimujve për punë po krijon një sistem të vështirë për t’u mbajtur në afat të gjatë, me gjithnjë e më pak kontribuues që mbështesin një numër në rritje përfituesish. /Përshtatur nga The Spectator/
Lini një Përgjigje