FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Nga një talent i jashtëzakonshëm në një ikonë globale, Neymar ka jetuar mes lavdisë, kritikave dhe pritshmërive të pafundme. Në moshën 34-vjeçare, sulmuesi brazilian kërkon ende kurorëzimin që i ka munguar në Kupën e Botës, në atë që mund të jetë shansi i tij i fundit për të hyrë përfundimisht në historinë e futbollit.
Ky duket të jetë fati i tij: të jetë futbollisti më i mirë brazilian i brezit të tij, madje edhe i brezit pasues, dhe njëkohësisht të bëhet objekt debati në çdo Kupë Bote.
Në Katar e quajtën simulues, në Rusi u eliminua nga Belgjika, ndërsa në Brazil kolumbiani Zúñiga i theu shtyllën kurrizore. Në gjysmëfinalen kundër Gjermanisë, David Luiz hyri në fushë duke ngritur lart fanellën me emrin e tij, sikur Neymar të kishte vdekur; gjermanët shënuan shtatë gola. Sigurisht që nuk ishte faji i tij. Por që nga ajo kohë, kur ishte vetëm 22 vjeç, Neymar da Silva Santos Júnior kërkon kurorëzimin e madh. Tani është 34 vjeç dhe ende nuk e ka arritur. Mbetet për t'u parë nëse këtë Botëror, nëse jo që sonte kundër Japonisë, do të ketë mundësinë e tij.
Le të kuptohemi: ai ka qenë një mit dhe për shumë njerëz vazhdon të jetë i tillë. I vetmi në epokën Messi-Ronaldo që ka krijuar publikun e vet, bazën e vet të tifozëve dhe 237 milionë ndjekës në Instagram. Ai u bë një fenomen pop, edhe përtej fushës së lojës. Thellësisht brazilian, është kampioni i vërtetë global.
Kur e sheh nga afër, Neymar duket joreal. Si i vizatuar. Si një personazh i një manga japoneze. Me lëkurë të errët, sy të çelët dhe tipare indigjene. Nuk është rastësi që u bë protagonist i një stripi komik dhe i një videoloje, ndërsa u martua me Brunën, aktore telenovelash, ku edhe vetë ai ka interpretuar disa herë rolin e... vetes. Edhe pse paraqitja e tij më e mirë jashtë futbollit mbetet ajo si murg në serialin "La Casa de Papel", të cilin e adhuron, pavarësisht se politikisht është deklaruar i djathtë dhe mbështetës i Jair Bolsonaro kundër Luiz Inácio Lula da Silva.
Në Amerikë ka mbërritur dukshëm jashtë forme. Ende i rënduar nga pasojat e një dëmtimi. Megjithatë, për Seleçaon jep gjithçka. Përveç vertebrave që sakrifikoi për kombëtaren, ka shënuar edhe 79 gola, më shumë se Pelé dhe më shumë se Ronaldo.
E kemi parë të qajë katër herë, gjithmonë me fanellën verdhejeshile. Në Fortaleza, në vitin 2014, kundër Meksikës, gjatë himnit kombëtar: "Ó Pátria amada, idolatrada, salve! Salve!", dhe lotët i rridhnin pa pushim. Qau sërish pas dëmtimit kundër Kolumbisë, në të njëjtin stadium. Më pas, pas penalltisë me të cilën i dha Brazilit medaljen e artë olimpike në vitin 2016 në Maracanã. Gjermanët e mundur u shtrinë të dërrmuar në fushë, derisa trajneri Horst Hrubesch, sulmuesi i Botërorit 1982, u tha: "Forca, ngrihuni, të shkojmë ta përgëzojmë Neymarin dhe të përshëndesim publikun." Të gjithë iu bindën.
Herën e fundit Neymar qau ishte mbrëmjen tjetër, kur doli nga fusha në ndeshjen kundër Skocisë. Më pas publikoi në rrjetet sociale të njëjtën frazë që Lewis Hamilton kishte shkruar pas rikthimit te fitorja në Formula 1 – dhe që vetë Hamilton e falënderoi menjëherë: "Remember who you are" ("Kujto kush je").
Carlo Ancelotti e aktivizoi kur rezultati ishte 3-0 dhe kishin mbetur edhe 15 minuta lojë, ndërsa djali i tij, Davide, tundte kokën. Neymar nuk bëri pothuajse asgjë, por brazilianët, që e adhurojnë, ishin gjithsesi të lumtur.
Në tribunë ishte e gjithë familja e zgjeruar: djali i tij 15-vjeçar David Lucca, që jeton me nënën Carolina, të dashurën e rinisë së Neymarit; bashkëshortja Bruna me vajzat e vogla Mavie dhe Mel. Midis lindjes së tyre erdhi në jetë edhe një vajzë tjetër, Helena, nga një marrëdhënie sekrete me modelen Amanda Kimberlly. Në atë kohë Bruna ishte shtatzënë me vajzën e dytë, por e fali dhe tani pret edhe një vajzë tjetër nga Neymar.
Jeta e tij sentimentale është, pra, e ndërlikuar. Megjithatë, Cintia Barlem, e konsideruar si "Diletta Leotta" e televizionit brazilian, ka rrëfyer: "Futbollistët zakonisht provojnë me mua pa asnjë ndrojtje. I vetmi që është sjellë gjithmonë si zotëri është Neymar."
Në fushë nuk e zgjidhi kurrë dilemën mes "Neymaradonës" dhe "Neymarketing", mes kampionit të vërtetë dhe fenomenit mediatik. Në fakt ka qenë të dyja. Një i madh, por edhe një talent i papërmbushur.
Jetën e tij e ka jetuar si spektakël. Idhulli i tij ishte Justin Bieber. Publikon në Instagram fotografi kur zgjohet, kur fle, kur drejton makinën dhe kur stërvitet. Nuk mungojnë mesazhet e dashurisë për nënën Nadine.
Ka pasur dhjetëra sponsorë, disa me kontrata ekskluzive. Ka pasur edhe një sozi, Victor Martins, i cili fitonte rreth 7 mijë euro në muaj duke marrë pjesë në festa i veshur si Neymar. Kishte edhe një parukier personal, Cosme Salles, i cili regjistroi si markë prerjen e flokëve "Neymar". Atëherë reagoi Pelé: "Mendoja se ishte trashëgimtari im, por gabova. Është gjithmonë përtokë! Mendon vetëm për modelin e flokëve!"
Ai ka edhe një fondacion që mban emrin e tij dhe ka dhuruar filtra për ujë të pijshëm në favelat e Rio de Janeiros dhe São Paulos. Ka një psikolog, truprojë personale, një reper – McCosme – që i ka kushtuar një këngë dhe një hallë me emrin Joana d'Arc, Jeanne d'Arc.
Kur luante te Barcelona, ftoi miqtë e fëmijërisë dhe publikoi një fotografi të bërë të gjithë bashkë në një avion të marrë me qira nga këngëtari Julio Iglesias.
Ishte vetëm katër muajsh kur i mbijetoi një aksidenti të rëndë automobilistik. Makina kishte mbetur në buzë të një gremine, dera ishte hapur, prindërit ishin të dëshpëruar. Foshnja kishte përfunduar nën makinë, e mbuluar me gjak, por pa asnjë dëmtim. Familja ia atribuoi shpëtimin ndërhyrjes hyjnore.
Ai ka frikë nga avionët dhe para çdo ngritjeje lutet. Protestant ungjillor, është i bindur se Zoti lexon në zemrën e tij dhe se ishte Ai që i tregoi fillimisht rrugën drejt Barcelonës, më pas Parisit, Arabisë Saudite dhe së fundi rikthimit në Brazil, te Santos. Megjithatë, njeriu që ka pasur gjithmonë fjalën e fundit në familje është babai.
Neymar Junior arriti ta "mundë" vetëm një herë. Gjatë Botërorit U-20 donte një Porsche Turbo. Babai i tha: "Nëse shënon dy gola në finale, do ta blej." Ai shënoi dy gola dhe doli nga fusha duke imituar me duar sikur po drejtonte makinën.
Nga afër shihet qartë tatuazhi në qafën e tij: "Tudo passa" – "Gjithçka kalon". Kalon edhe Botërori, kalon edhe futbolli.
Për Neymarin kjo mund të jetë mundësia e fundit e madhe. Ancelotti mund të presë; ai jo. Brazili deri tani nuk ka mahnitur. Japonia është një skuadër e fortë, e organizuar mirë, nga ato që për t'i mposhtur duhet të jesh më i mirë. Por Brazili, natyrisht, është. Dhe në një Kupë Bote, veçanërisht në një Botëror amerikan, Brazili mbetet mes favoritëve, thuajse me të drejtë hyjnore. /Corriere Della Sera
Lini një Përgjigje