FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Ismail Qemali, with his hand raised the Independence Flag, embroidered with gold thread. So, Ismail Qemali raised the flag embroidered with circles with leaves from Marigoja, on which the flag was written and the slogan: 'Long live Albania'. This flag symbolizes the unity of the Albanian people wherever they live as a single nation among the Balkans.
This Flag was later burned by the Greeks. With this national act, the complete Independence of Ethnic Albania was declared. After this act, the Chairman of the Provisional Government of Vlora, on November 29, 1912, sent a telegram to the consuls of Vlora, the first telegram he announced to the consul of Austria-Hungary, then to Italy, France, Germany and Russia, through to whom he announced the declaration of Albania's Independence and requested their official recognition.
HISTORY AND ORIGIN OF THE NATIONAL FLAG RAISED IN VLORA ON NOVEMBER 28, 1912
The name of Rexhep Mitrovica was erased from the most important events of 1908-1912. Based on the documents, Rexhep Mitrovica was unanimously elected by the Assembly of Vlora, member of the Senate and assistant Minister of World Affairs, even though he was only 24 years old.
It did not suit the communist regime that he appeared as the protagonist of the Congress of Manastir, the Assembly of Vlora, the National Assembly, during the Second World War, announced on October 16, 1943, where Rexhep Mitrovica was declared a High Member of the Regency, consisting of by Mehdi Frashëri, Fuat Dibra, Father Anton Harapi and Lef Nosi and, on November 5, 1943, the Regency appointed the government with Prime Minister Rexhep Mitrovica, who was also entrusted with the task of Minister of Popular Culture.
While in the spring of 1944, Rexhep Mitrovica was also appointed Chairman of the Second League of Prizren, after Bedri Pejan. While, after he was healthy, he soon withdrew and instead; the polyglot and ideologue of the Second League of Prizren, Xhafer Deva, came to him. That is why this patriot with his national works, such as Rexhep Mitrovica, hindered so much the communist policy and the dictatorship of Enver Hoxha.
THE NATIONAL ASSEMBLY BEGAN WORK ON NOVEMBER 28, 1912
On November 28, 1912, in the house of Xhemil bey Vlora, the National Assembly began its work. "The assembly started work on November 28, Thursday, at 4 o'clock in the afternoon". On the 15th of the third autumn. It was Thursday at 4 o'clock in the afternoon, Tellalli had called that at this time, Albania will be established on its own.
All the delegates had gathered at the house of Xhemil bey Vlora, in a large living room of his house, where in the main report, held by Ismail Qemali, he described the defeat of Turkey and the woes of Albania, about the great danger that the Motherland is in. ours, he said there is no other way out, except to raise the flag of Albania and delay self-government.
“Rroftë Shqipëria jonë”, thërritën të gjithë. “Rroftë Flamuri i Shqipërisë”. Salloni i madh i shtëpisë ishte plot me njerëz, çardaku poshtë plot, kopshti plot, të gjitha rrugët mbushur me njerëz”.
Ismail Qemali e mbylli referatin kryesor para kuvendarëve me këto fjalë: “Tanimë s’na ka mbetur tjetër rrugë shpëtimi, veçse ndarja e Shqipërisë nga Turqia”, dhe propozoi që: Shqipëria të shpallë Pavarësinë dhe të formohet Qeveria e Përkohshme dhe të emërohet Pleqësia (Senati).
Propozimet miratohen njëzëri nga Kuvendi. Ismail Qemali i cili tani më mbante postin e Kryetarit të Kuvendit, njëherit u propozua edhe si mandatar për organizimin e Qeverisë së Përkohshme dhe të Pleqësisë (Senatit).
Pasi mandatet e tyre, duhej verifikuar nga Kuvendi. Pas miratimit të pikave të parapara, nga ana e Kuvendit, Ismail Qemali propozoi që: “Shqipëria të shpallet shtet më vete, e lirë dhe e pavarur”.
Siç thamë më lartë, me propozimin e Rexhep Mitrovicës, Kuvendi njëzëri pranoi Ismail Qemalin edhe mandatar për propozimin e Qeverisë së Përkohshme të Shqipërisë Etnike, ku bënin pjesë katër vilajetet: I Shkodrës, Janinës, Kosovës dhe i Manastirit.
FJALIMI I ISMAIL QEMALIT SI KRYEMINISTËR I PARË I SHQIPËRISË ETNIKE
Ismail Qemali, pasi e mori edhe mandatin nga Kuvendi për të shpallur Qeverinë e Përkohshme, foli përsëri shkurt mbi të kaluarën historike të popullit shqiptar nën sundimin turk, dhe mbi luftën heroike të popullit shqiptar, për të fituar të drejtat e tyre, për të jetuar të lirë dhe sovran në tokën e tyre.
Ai, po ashtu në ekspozenë e tij, vuri në dukje rrethanat e krijuara në Shqipëri nga zhvillimi i Luftës së Parë Ballkanike. Ai tha se; “E vetmja rrugë e shpëtimit, është ndarja nga Perandoria Osmane”.
Masat e para që mori, ishin ato që të shpallej Shqipëria më vete, me një Qeveri të Përkohshme, të zgjidhej një Pleqësi (Senat), për të kontrolluar punët e qeverisë. Senati përbëhej prej 18 anëtarëve, ndërsa për Kryetar, u zgjodh Myftiu i Dibrës, Vehbi Agolli.
Pika e tretë ishte shumë e rëndësishme për ato çaste historike, që konsistonte me formimin e një Komisioni për të mbrojtur çështjen shqiptare, para Fuqive të Mëdha. Propozimet e Kryetarit, u aprovuan njëzëri, me duartrokitje të zjarrta.
Delegatët, në fund, nënshkruan dokumentin historik, Deklaratën e Pavarësisë në gjuhën turqishte, ku thuhej: “Shqipëria me sot të bëhet në vete, e lirë e mosvarme”. Kuvendi mbaroi punën, aty kah ora pesë e gjysmë pasdite.
Pastaj, të gjithë së bashku që ishin të pranishëm dhe kuvendarët me Ismail Qemalin, u drejtuan drejt ballkonit të godinës, për ta ngritur Flamurin kombëtar të Skënderbeut, ku në pritje të këtij akti, jashtë ndërtesës, ishin tubuar me mijëra qytetarë që përcillnin ngjarjen me këngë e valle, ku pritnin me padurim aktin madhor të Pavarësisë.
Ismail Qemali e mori flamurin prej Naços, i cili e mbante në duart e veta, si Kryetar i Komisionit për ngritjen e flamurit, por sot kësaj dite, enigmë mbetet lashtësia dhe origjina e këtij flamuri, që e çoi lartë Ismail Qemali.
SA DELEGATË KANË MARRË PJESË NË KUVENDIN KOMBËTAR TË VLORËS?
Në ora pesë e gjysmë pasdite, firmoset Akti i Shpalljes së Pavarësisë nga 37 delegatë, sa ishin të pranishëm në sallë, Ismail Qemal, Nikollë Kaçorri, Abdul Aziz Vehbi Dibra, Dudë Karbunara, Elmas Boço, Vehbi Harxhi, Qazim Kokoshi, Jani Minga, Rexhep Mitrovica, Aristidh Rruçi, Abdi Toptani, Abas Dilaver Çelkupa, Mit’hat Frashëri, Shefqet Daiu, Zihni Abas Kanina, Xhelal Koprencka, Hajredin Cakrani, Qemal Elbasani (Karaosmani), Iljas Vrioni, Salih Gjuka, Dhimitër Berati, Dhimitër Emanuel Mborja, Dimitri Zografi, Murat Toptani, Pandeli Cale, Luigj Gurakuqi, Bedri Pejani, Spiro Ilo, Thanas Floqi, Lef Nosi, Dr. H. Myrteza, Nuri Sojliu, Mustafa Asim Kruja, M. Ferid Voskopola, Ymer Deliallisi, Xhemal Deliallisi, Nebi Sefa Lushnja, Zuhdi Ohri. Ndërsa 2 emra janë të palexueshëm…”!
Edhe 26 delegatë të tjerë, erdhën gjatë ditëve në vijim. Gjatë mbajtjes së Kuvendit, një komision i zgjedhur vajti dhe nguli flamurin e Shqipërisë, nëpër tërë zyrat publike, ku një ditë më parë valonte ai turk. Njerëzia që shkonin përpara flamurit, nxirrnin kapelat e bardha dhe kush e kush, ta puthte më parë.
Pikturat e Sulltanit dhe të oficerëve të Turqisë, i nxorën nga tërë lokalet publike, i grisën dhe i shkelën me këmbë. Mbishkrimet e beledies, të postës, të telegrafit dhe gjetkë, të shkruara me shkronja arabo-turke, i hodhën poshtë dhe i pështynë.
Manifestime të nxehta, u bënë nëpër konsullatat e Austrisë, Italisë dhe të Rusisë, të cilët na u përgjigjën “me dashuri”. Të nesërmen priteshin të vijnë gjenerali Isa Boletini, Riza bej Jakova, Mehmet Pashë Derralla e, disa delegatë të tjerë të Kosovës, me 400 trima pas.
Megjithëse që atë ditë binte shi, po një shumicë e madhe kishë dalë përpara me flamurin tonë në dorë, kur u afruan të tre bajraktarët e Kosovës, zbritën nga kuajt dhe u gjunjëzuan para flamurit kombëtar me lot në sy e, puthën me një ngushëllim të thellë, për vuajtjet dhe trimëritë që kishte treguar populli shqiptar, kudo që jetonte. (V. Xh).
KUSH ISHIN DELEGATËT NGA KOSOVA DHE VILAJETI I MANASTIRIT?
Nga Kosova dhe trevat lindore, Aktin e Pavarësisë e nënshkruan këta delegatë, nga Struga e Ohri: Nuri Sojliu, Zuhdi Ohri, Xhemal Beu dhe doktori M. Murteza, i nënshkruar menjëherë pas Lef Nosit. Në të gjitha publikimet e gjertanishme, shënohet si Dr. H. Myrteza.
Por duhet theksuar se nga Struga, kanë marrë pjesë emra të mëdhenj të Lëvizjes Kombëtare Shqiptare, si: Hamdi bej Ohri, Murat Barutçiu e, Dervish Hima. Po ashtu, duhet përmendur edhe Bejzat Saliun nga Ohri, i cili sipas pohimeve, ka qenë telegrafist në Vlorë (detyrë që e ka ushtruar edhe në Ohër).
Po ashtu, pjesëmarrës në shpalljen e Pavarësisë në Vlorë, ka qenë edhe redaktori i gazetës “Shkupi”, një atdhetar i palodhshëm i çështjes kombëtare, Jashar Erebara nga Dibra, i cili dha një kontribut të vlefshëm, në jehonën e shpalljes së pavarësisë së Shqipërisë.
THE LIST OF INVITES TO THE ACT OF INDEPENDENCE HAD 78 NAMES OF DELEGATES FROM ALL ETHNIC TERRITORIES OF ALBANIA, WHO SIGNED THE DOCUMENT OF INDEPENDENCE OF ALBANIA:
Vlora: Ismail Qemali, Zihni Abaz Kanina, Aristidh Ruçi, Qazim Kokoshi, Jani Minga, Eqerem Bej Vlora;
Berat: Sami bey Vrioni, Ilias bey Vrioni, Taq Tutulani, Baba Dud Karbunara;
Scrapper: Jelal bey Koprencka; Hajredin bey Cakrani;
Lushnjë: Qemal bey Mullai, Ferit bey Vokopola, Nebi Efendi Sefa;
Durrës: Abaz Efendi Çelkupa, Mustafa Agë Hanxhiu, Jahja Ballhysa, Dom Nikollë Kaçorri;
Tirana: Abdi Bey Toptani, Murat Bey Toptani;
Shijak: Jelal bey Deliallisi, Ymer bey Deliallisi, Ibrahim Efendiu;
Kruja: Mustafa Merlika-Kruja;
Elbasan: Lef Nosi, Shefqet bey Daiu, Qemal bey Karaosmani, Dervish bey Bicaku;
Peqin: Mahmud Efendi Kaziu;
Gramsh-Tomorrica: Ismail Qemali Gramshi (not Ismail bey Vlora);
Gjirokastra: Azis Efendi Gjirokastra, Elmaz Boçe, Veli Harxhi, Myfid Bej Libohova, Petro Poga, Jani Papadhopulli;
Via: Veli bey Khelcyra, Syrja bey Vlora;
Tepelen: Feim bey Mezhgorani;
Ioannina: Kristo Meksi, Aristidh Ruçi;
Chamber: Veli Gërra, Jakup Veseli, Rexhep Demi, Azis Tahir Ajdonati;
Delvina: Avni Bey Delvina;
Korça: Pandeli Cale, Thanas Floqi, Spiro Ilo,
Pogradec: Hajdar Blloshmi,
Shkodër: Luigj Gurakuqi,
Mate: Ahmet bey Zogu (later Zogu I), Riza bey Zogolli, Kurt Agë Kadiu,
Dibër: Mufti Vehbi Dibra, Sherif Langu, mufti in Dibër and Ramiz Daci,
Kosovo; Gjakovë and Plavë-Guci: Rexhep bey Mitrovica, Bedri bey Ipeku, Salih Gjuka, Mid′hat bey Frashëri, Mehmet pashë Derralla, Isa Boletini, Riza bey Gjakova, Hajdin bey Draga, Dervish bey Ipeku, Zenel bey Begolli and Qerim Begolli.
From the Eastern territories (present-day Macedonia); Ohrid and Struga: Zyhdi bey Ohrid, Dr. H. Myrtezai, Nuri Sojlliu, Hamdi bey Ohri, Mustafa Baruti and Dervish Hima from Ohri,
The following delegates were elected from the Colony of Albanians in Bucharest: Mr. Pandeli Evangjeli, Dimitri Ilua, Dimitri Zografi, D. Emanoil and DH. Berati./Memorie.al
Lini një Përgjigje