FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Who was Lazarus the Apostle?
Born in the village of Ziçisht – Bilisht, in May 1915, the son of Fotinija and Dhimitri. He completed his primary school in Ziçisht. In 1927–1930, he worked at the “CEKREZI” Printing House – Tirana. In 1930, he received a scholarship at the American Technical School in Tirana. In 1937, he went to the USA and enrolled at the University of “ILLINOIS”, in the Department of Political and Social Sciences. He graduated in June 1941. Until January 1942, unemployed. On 5.1.1942, until June 1943, he worked as secretary of the “Free Albania” Association and director of the “LIRIA” newspaper in New York. In June 1943, at the invitation of Mr. Francis Calleny, he went to Washington, to the OSS
From September 1943, until 21.10.1943, he went to serve in Cairo, near the OSS and at the end of October in Bari, Italy, in the service of the OSS, as deputy to Major Coon, until Harry Fultzi arrived. He was stationed in the “Azzon” villa as responsible, not only for materials and equipment, but also for the membership of Albanians and as a lecture instructor. At the end of October 1944, he left for Albania, with the Albanian Mission near the General Command of the National Liberation Army.
A classmate of Mehmet Shehu at the Fultz Technical School in Albania, he emigrated to America in 1937. In 1943, he joined the OSS where he earned the nickname “Larry Post.” “Larry Post,” a soldier in the American secret service, with the salary of a major, was Llazar Papapostoli from Ziçishti, Korça, whose life would take a different turn once he decided to return to Albania in 1944.
Only two years later, at a time when the world was engulfed in the Cold War, he was arrested by the communist regime of Enver Hoxha and isolated, sentenced to ten years in prison, living alone in a cell, threatened and raped, and exiled! It is said that only Mehmet Shehu maintained direct contact with him until the end of 1974, when he died under mysterious circumstances, while his death was officially announced as a stroke.
Who was the legal soldier of the American Secret Service, how did his journey begin when he immigrated to the USA, why did he return to Albania, why did he isolate himself and what was said in his letter found in Mehmet Shehu's safe, on the day he died? The only ones who can tell about the life of Larry Post (Llazar Papapostoli) today are his family members, his son Rudolf, his wife Liza and her brother, Llambro Labo, the person who stayed with him in prison and became the reason for the marriage of "Larry Post", a few months after his release from prison.
The mysterious life of this man in the most important period (1946-1958), between Intelligence, Albanian Counterintelligence and foreign services, mainly American, Italian and Greek. A time that coincides with the establishment of espionage centers in Puglia, Italy, on the Greek border; in Ioannina, Thessaloniki, Follorraine, where individuals or groups of espionage were prepared, directed and directed by the American and English secret services, against the countries of the East, involved in the Cold War, in which Albania was also involved...!
What happened to "Larry Post"?
No one knew who was in cell number 1 in Tirana's prison, at "Brraka". He was isolated so as not to have contact with anyone, the moment Koçi Xoxe fell and Mehmet Shehu came to power. "Larry Post' had become a mysterious character for all of us in prison. The old convicts remembered that Koçi Xoxe tortured him in the cell, tying him to a skewer, so that the whip would catch all parts of his body".
Llambro Labo thus begins to tell about his acquaintance with "Larry Post", who after ten years would also become the husband of his sister Jolanda Labo (Liza), the granddaughter of Odise Kasnec and Nase Labo.
The American secret service man, 31 years old, was arrested in 1946 and sentenced to ten years in prison, accused according to investigative file no. 1081/3 at the Ministry of Interior; "for participation in the fascist terrorist organization of the Monarchist group, which sought to overthrow the Government, as a liaison of foreign reaction to the detriment of the high interests of the Fatherland, for participation in all meetings and decisions issued by this organization for assassinations against the leaders of the government and the people and sabotage to the detriment of reconstruction".
The night before, while staying in Tirana, Llary Post received a message from Fultz: "You haven't left yet, what are you doing?". "I decided to leave quickly and enter some alleys to get to 'Elbasan Street', where they had ambushed me. 'Zizi' with armed forces was waiting for me", - "Larry" told Labos. This was the moment when people would start talking about the American man with the nickname "Larry Post", a moment that coincides with the period of the rupture of relations between the American embassy and the government of that time, which came after the Nazi-fascists fled.
"Larry Post's" secret testimony given to investigators about his activities in America
"In June 1943, I was called to Washington by Mr. Francis Collney to meet with him in Washington, while I was in New York as director of the newspaper 'LIRIA'. The meeting took place the next day in the office of Mr. Collney, who introduced himself as the American government representative who was preparing some Albanians to enter Albania to organize the resistance. For this, they would conduct some special courses.
Kërkoi aprovimin tim. Unë pranova dhe premtova të jem në dispozicion të tyre. Më kërkoi ndonjë shqiptar tjetër, unë rekomandova Spiro Thanasin dhe Dhimitër Trebickën: Z. Frenise më dha disa formularë me të gjitha gjeneralitetet e hollësishëm në tri kopje. Pas disa ditësh thirrem në telefon nga Uashingtoni, për t’u takuar me Majorin Coon, komandant i O.S.S–it për Shqipërinë.
Coon, profesori i natropologjisë në Universitetin e Harvardit, afërsisht 50 vjeç, kishte qenë më parë në Shqipërinë e Veriut. Coon na trajtoi hollësisht misionin e vështirë në Shqipëri dhe detyrën që na dilte për përgatitjen fizike dhe kurse speciale. Për përgatitje fizike më dërguan në zonën A, jashtë Uashingtonit.
Na kërkoi Coon, i cili nga ana e tij me prezantoi me Kapter Hans Taft, që do të punonte me ne. Na dërguan në Zonën B, një tjetër kamp në afërsi të Uashingtonit. Në këtë kamp konspiracioni në të gjitha drejtimet ishte më i fortë. Këtu mora emrin Llary Post.
Ishim afërsisht 60 vetë. Iu nënshtruam leksioneve.
Propaganda me Prof. Essere Shine, Shefren dhe një spanjoll, Topografinë me Prof. Forest dhe përgatitjen me armë me anglezin Major Fainlan. Pas tri javë kurs shkuam në Uashington, ku ndenjëm pesë ditë. Pastaj më çuan dy javë në një fermë afër Uashingtonit, ku vetëm përsërisnim leksionet. Çdo javë takoja Dr. Coon dhe Taftin në Uashington për shpjegime.
Pas dy javësh qëndrimi në fermë më çuan në një qytet të vogël afër Baltimores. Ndenja pesë ditë dhe u njoha me armatimin dhe municionin e të gjitha shteteve. Kthehem në Uashington dhe përgatita dokumentet dhe pasaportën etj.) për t’u nisur në Shqipëri. I pari u nis Coon dhe Taft, më vonë Angela Mitro etj. Unë u nisa me aeroplan për Skoci-Kajro. Jam nisur më 27.09.1943 me itinerarin Skoci-Aeroport Kazablanka-Algjeri-Kajro.
Në Kajro ndenjëm tri javë në zyrën e O.S.S, por nuk u takova me Coon dhe Taft. Më prezantuan në O.S.S me Komandantin për Shqipërinë, Toger Wells, djali i zv. presidentit Sumnur Wells. U njoha dhe me Major Mc One, i cili ishte kapo i SI, për Shqipërinë. Kthehet Coon dhe Taft dhe u nisëm në Bari, ku ngritëm zyrën e S.B.S. Për në Bari ndoqëm itinerarin Kajro- Tunizi-Algjeri-Bari.
Unë dhe Kapter Taft, me ndihmën e zotit Mc BANI, duhet të viheshim në kontakt me shqiptarët. U vendosëm në Vila AZZORE, Via Re David dhe Vila ROSE në Carbunare, ku zhvilloheshin kurse me shqiptarë të tjerë. Kurset përfunduan në mars 1944. Profesorë ishin Cook, Fulc, Angelo Prifti etj. Dëshiroja të vija në Shqipëri me mision, por më mohohej me pretekste të ndryshme. Më thonin do të shkosh vetëm si shqiptar.
Kërkova dorëheqjen dhe me falenderime për shërbimin në SHBA-ës e firmosur nga Edwart Green. U vendos të nisem. Direktiva e Fultz-it ishte, që unë të prezantohesha në Misionin Amerikan në Shqipëri dhe të isha në punë me Tomin (Thoma STEFANI). Në fund të tetor 1944, u nisëm nga Bari-Kakome dhe pastaj me një tjetër motoskaf arritëm në Sarandë, ku qëndruam një natë. Vazhduam Delvinë-Gjirokastër-Këlcyrë-Berat. Në Berat u paraqita në komandën e Përgjithshme të Lëvizjes. Më pritën mirë.
Më prezantuan me Myslym Pezën, Haxhi Lleshin, Isuf Kambon, Gaqo Progrin, Sejfulla Malëshovën, Ymer Dishnicën. Para se të prezantohesha me ta, i dorëzova Tomit një zarf të mbyllur të Fultz-it. Tomi, pasi studioi direktivat e Fultz-it, me porositi të qëndroja disa ditë me personalitetet e Lëvizjes, për të përfituar ndonjë vend pune, pasi ishte prag çlirimi. Komanda shqiptare më dërgoi në Tiranë.
Arrita dy ditë para çlirimit të qytetit. U paraqita te Mehmet Shehu dhe Dali Ndreu, të cilët me dërguan në Brigadën e IV-ët. Në maj 1945 erdhi Fultzi dhe shkova e takova në Mision. Meqë kisha afërsisht 10 muaj pa punë dhe po komprometohesha, Fultzi më gjeti një vend në UNRRA dhe për të më humbur gjurmët, më çoi në Durrës. Nga 02.12.1945, deri sa filluan arrestimet, kam takuar Fultzin dy herë. Ai më thoshte: “Ende nuk të kanë arrestuar, duhet të largohesh fshehtas me ndonjë anije të UNRRA-s”! Tentova të ikja, por ishte e pamundur!
Pse u mbajt i izoluar “Larry Post”, çfarë ndodhi me të pas arrestimit?!
Në Itali, si i dërguar i amerikanëve për të marrë pjesë në Shtabin e Mesdheut, si përfaqësues kryesor i Aleatëve, gjë e cila nuk u krye, ndërsa anglezët preferuan Rundolf Çurçillin, të birin e Çurçillit, “Larry Post” vihet në kontakt me kryetarin e misionit jugosllav, kolonel Velebit.
Aty hyn në lidhje me udhëheqës të Luftës Antifashiste Nacional-Çlirimtare, takohet me misionarët e parë të U.N.Ç.SH (Ushtria Nacional-Çlirimtare Shqiptare), Halim Budo dhe me një tjetër person me emrin Sala. Vjen në Shqipëri i shoqëruar nga delegacioni i Gruas Antifashiste Jugosllave, drejtuar nga Ollga Kavaçiç.
Pritet në Berat nga Velim Stojniç, kryetar i misionit jugosllav në Shqipëri. Në këtë qytet takohet me të gjithë udhëheqësit, përveç Koçi Xoxes. Enver Hoxha e dërgon në Tiranë, për të parë luftën çlirimtare të kryeqytetit. Ky do të ishte momenti që për “Larry Post”, sjell kohën e rënies së tij.
Për të fillon survejimi, izolimi. Dërgohet në Brigadën e IV-ët Sulmuese, ku tentohet një eliminim i tij, sipas dëshmisë së lënë në hetuesi. Pas çlirimit punon për UNRRA-n, ku dhe kontribuon për arratisjen e shqiptarëve drejt Italisë nëpërmjet Durrësit, si i vetmi person që kishte mundësi për të hipur në anije. Arrestohet në dhjetor të 1946.
“Në qelinë nr, 1, ai torturohej dhe nga Koçi Xoxe i kërkohej se çfarë ‘Larry Post’ i kishte afruar Enver Hoxhës. “Asgjë nuk i kam thënë dhe asgjë nuk më ka kërkuar, vetëm i kam dhuruar një orë nga Amerika”, – tregon Llambro Labo, bisedën e bërë me “Larri Post”. Labo vazhdon të tregojë se ardhja e Mehmet Shehut në vend të Koçi Xoxes, do të ofronte një tjetër mënyrë dënimi për “Larry Post”.
Deri në datën që ai doli nga burgu, pikërisht më 23.1.1956, “Llarry Post” nuk u takua nga askush, përveç motrës së tij, martuar në Tiranë, Nastasia Duma dhe ndonjë titullari. “Kur u hapën portat dhe Larry Post del nga qelia, mbante kokën lart dhe shikonte anash i tronditur”, – dëshmon Labo.
Kur kishin patur mundësi të komunikonin, para se ai të izolohej, Llambro i kishte dhënë leje Llarry-t, të shkonte në shtëpinë e tij për vizitë, pasi të dilte nga burgu. Ky ishte momenti kur majori i shërbimeve sekrete, njihet me motrën e Labos, Jolandën, të cilën e thërrisnin Liza. Vendosë të shkojë në vendlindje, në Ziçisht të Korçës.
Por, sipas dosjes hetimore nr.1081/3, mbasi u lirua, “meqenëse përsëri zhvillonte veprimtari armiqësore dhe meqë kishte shfaqur tendenca për arratisje, pasi fshati i tij ishte afër me kufirin grek, Komisioni i Internim- Dëbimeve, me vendim nr.5, datë 16.7.1956, vendosi internimin e tij në Shtyllas të Fierit, për pesë vjet kohë. Afati i internimit i filloi më datë 16 korrik 1965 dhe i mbaroi më datë 16 korrik, në 1961. Kjo masë dënimi iu përsërit”.
Paralelisht vendoset dëbimi për familjen e Jolandës si familje reaksionare, ku në burg po vuanin dënimin vëllai dhe babai i saj. Ato largohen për të gjetur strehë në Kavajë. Liza shkon për të takuar të vëllain Llabron, në Zadrimë të Lezhës, atje ku të burgosurit ishin dërguar për të hapur kanalin e madh të fushës, dhe i thotë se; “kam vendosur të fejohem me Larry-n”.
“Prej këtu filloi jeta bashkëshortore e ‘Larry Post’ me motrën time Lizën, ku lindën dhe fëmijët, Greiss dhe Rudolf. Ata u vendosën në kampin e të internuarve në fermën ‘Çlirimi’ në Fier. I vetmi njeri që mbante kontakte me të, isha unë. Mësova se i vetmi që mbante kontakte dhe i vinte shpesh në kamp, ishin njerëzit e Mehmet Shehut”, – kujton Llambro. Një ditë, kur në kopshtin e fidanishteve, ku i vetmi që punonte pa patur lidhje me askënd tjetër, përveçse familjes së tij, te “Larry” zbret Mehmet Shehu. Kur dikush nga rojet e kap Rudolfin me dy krahët “Llary Post” i thotë: “Ai është djali im”.
Për Llambron mbetet mister ajo çka Mehmeti i kërkonte kunatit të tij, ndërkohë që atij i jepej e drejtë për të lëvizur vetëm me leje në Lushnjë dhe në Berat. “Kur isha në një ditë në takim, ashtu siç u takonim, ku ‘Llarry’ shpeshherë nuk fliste aspak, ishte me ne dhe Remzi Ndreu. Ai më thotë: Ç’thoni për bashkimin me Jugosllavinë? Nuk është zgjidhje për Shqipërinë kjo, i them unë në moment.
He nodded in approval and no more words were spoken. At that time, in the "Transatlantik", it was said that a meeting had taken place between Mehmet Shehu, Tito, Fulzi and Randolf Çurçilli. They were asking for something from Llarry", - says Llambro. He remembers well the day when Llazar Papostoli managed to get a permit to go to Berat, supposedly to see his eyes.
When he returned, he told me: “I met the Doctor (Ymer Dishnica), nothing more”. Lazar had severed relations, he had told me this himself. “Llambro,” he told me, “they have cut off my ties with everyone, I cannot even write a letter to Enver Hoxha,” says Llambro. “Larry Post” after all those years of prison and exile, had written a letter to Enver Hoxha and asked him to pray for the children. The response to the letter came from the Ministry of the Interior.
"You will receive an answer from Mehmet Shehu," it said. According to Llambro, at this time "Llarry Post" had lost hope. One day he left the camp to buy something in Pojan, Fier. In the evening, he had told Drita Kosturi, who promised that they would go together. In the morning, Kosturi refused, making up an excuse. "The road led down from the stream," Llambro recalls. 'Llarry' was seen turning onto that road, entering the bend, but not coming out again. Two days later, he was found and taken to the hospital, where he was said to have died of a heart attack."
"A year earlier," Llambro recalls, "'Llarry Post' had told him that one day while he was drinking coffee in the camp bar, they had given him a cigarette, he had not been able to inhale it even three times, while he had suffered a stroke and had fallen. The doctor told him that he had suffered a heart attack...! This was the end for the mysterious man Llazar Papapostoli, or otherwise known as "Larry Post", whose pseudonym would be mentioned by Enver Hoxha in his works "Titists", "The Danger of the Anglo-Americans", etc., but without anyone talking about him for long...! /Memorie.al
Continues next issue
Lini një Përgjigje