FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Strict Albanian anti-communists, among them Mit'hat Frashëri and Koço Kota, foresaw early on the danger of the Slavic-communist invasion, which came furiously to the Balkans and to Albania. According to Eugen Shehu's point of view, the events of the autumn of 1944 were such that with the fall of the Third Reich, the Albanian national liberation forces gained time and opportunity to fight their political opponents. Under these conditions, dozens of Albanians left their homeland.
Such was the fate of Nuçi Kotta, the son of former Prime Minister Koço Kota. He left for Italy, and from there he moved to France, where it is known that he had an easy time climbing the career ladder. No matter how skeptical in their predictions, Mithat Frashëri and Koço Kota, they had not foreseen the exodus of Cham Albanians that occurred in 1944-1945, as well as the persecutions organized by the Tirana regime in the following years, against Albanian nationalism and the elements that supported the return of King Zog.
Continued from the previous issue
Kostaq Kota: I don't know this. That's what the mayor, Agathokli Xhitoni, told me.
Koçi Xoxe: Fejzi Alizoti told us that Koço Kota was against the resistance!
Witnesses: Fejzi Alizoti is questioned as a witness and the opposite of Koçi Xoxe's statements is proven.
Then, the statements of Kostandin Mines and Frederik Nosi against Koço Kota are read.
Koçi Xoxe: Why are these people testifying, are they angry with you?!
Kostaq Kota: As I said, I have not signed any act of submission. If I were of that opinion, I would not seek to enter into an agreement for a movement here in Albania.
Koçi Xoxe: When and why did you come to Thessaloniki?
Kostaq Kota: After the capitulation of Italy, I came from Athens to Thessaloniki to enter Albania, because I had learned in the newspapers that Albania was independent...!
Koçi Xoxe: Were you appointed by the Party and the Government through Xhavit Leskovik as a delegate of Legality, in the military alliance with the Greek reaction?
Kostaq Kota: I heard about this letter here and I am very sorry. It is completely absurd to introduce myself for a military alliance with a letter from an unknown organization.
The Conviction, Imprisonment, and Death of Former Prime Minister Koço Kota After the court hearings ended, the Prosecution led by Koçi Xoxe requested the death penalty for former Prime Minister Koço Kota. But there was a problem.
The Special Court sentenced the former Prime Minister to 30 years in prison
Shtrohet pyetja: Përse nuk e pranoi Gjykata kërkesën e Prokurorisë? Përgjigja është: Sepse nga materialet e zhvillimit të gjyqit, nuk ka prova që ta dënonin, jo 30 vjet, por për asnjë ditë. Andon Sheti e shoqëroi ish-kryeministrin në dhomën nr. 7 të burgut të Burrelit. Më pas e futën në qelinë pa numër. Sipas Avni Bejkovës, një vuajtës në burgun e Burrelit, rrëfimi i të cilit u botua në Gazetën “Shqip”, bëhemi me dije sa më poshtë:
“Për herë të parë Koço Kotën e kam njohur aty nga fundi i vitit 1946 në burgun e Burrelit, ku isha dërguar për të vuajtur dënimin me 25 vjet. Që në fillim të vajtjes tonë atje, ne e kuptuam qëllimin, se përse na kishin çuar aty dhe secilit iu mbush mendja se nuk do të dilte më i gjallë që andej. Aty më mirë se kudo tjetër, mishërohej dhe gjente zbatim thënia e Dantes: ‘Ti njeri që futesh këtu, lëre jashtë çdo shpresë, se një ditë mund të dalësh i gjallë që këtej’.
Sidoqoftë, shpresa shuhet e fundit. Edhe në ato kushte kisha dëshirë dhe kuriozitet të njihja disa nga ish-politikanët e lartë të kohës së monarkisë dhe periudhës së Luftës, për të cilët kishim dëgjuar dhe lexuar nëpër gazeta. Në këto rrethana pata rastin të njihja nga afër dhe Koço Kotën, i cili ishte një njeri shumë serioz, fliste shumë pak dhe kishte një shoqëri të kufizuar. Koço kishte miqësi dhe rinte më shumë me Qemal Vrionin, Mihal Bellkamenin dhe major Atif Golen, të cilët ishin shumë të zgjuar dhe seriozë”.
Në burgun e Burrelit gjithçka ishte në kufijtë e të paimagjinueshmes. Sipas Avni Bejkovës, rasti i Koço Kotës dhe tre shokëve të tij, Vrionit, Bellkamenit e Goljes, është i veçantë për nga mënyrat shtazarake dhe çnjerëzore që u përdorën për vdekjen e tyre. Ndërsa shihnin sa krenarisht sillej në birucat e errëta, atdhetari korçar Dr. Koço Kota, emri i të cilit i bënte nder kombit të vet, segmentet kriminale antishqiptare sllavo-komuniste, parapëlqyen vdekjen e tij të mynxyrshme.
E lanë ditë të tëra pa bukë e ujë. I jepnin kripë, e godisnin me ç’të mundnin deri edhe me bajonetë dhe thirrjet e tij ishin dëshpëruese. Të burgosurit kanë treguar se dëgjonin për orë të tëra fjalën bukë, bukë, bukë, deri sa kjo erdhi duke u zbehur. Nga torturat e rrahjes, urisë dhe etjes, iu bë abses në disa pjesë të trupit. Mishi në trup nisi të plasaritej nga kjo situatë dhe më pas zëri i tij nuk po dëgjohej fare. Gardianët në vend që ta ndihmonin dhe mjekonin e çanin me bajonetë në mish në ato vende ku ishte plasaritur, deri sa erdhi dhe vdekja e tij përfundimtare.
Vdekja në burgun që firmosi vetë që të ndërtohej
Duke iu referuar librit “Ëndrrat e Mërgimit” të shkrimtarit Albert Zholi, historia e Koços, ndoshta të kujton atë të mitologjisë. Firma e tij për fillimin e ndërtimit të burgut, as që mund të mendohej se firmoste edhe për vendin e vdekjes së vet. Ish-kryeministri Koço Kota, u varros në oborrin e burgut në atë që quhet e “famshmja qershi”. Bazuar në dokumentet zyrtare, Certifikata e vdekjes lëshuar nga Zyra e Gjendjes Civile e Korçës, Kostaq (Koço) Kotta, vdiq në Burrel më 1 shtator 1947, në orën 5: 00 të mëngjesit.
Administrata e burgut të Burrelit, e detyruar nga ministri i Brendshëm Koçi Xoxe, në proces-verbalin e vdekjes ka shkruar: “…vdekje aksidentale…”. Segmentet antishqiptare, serbo-komuniste dhe koçixoxiste, sajuan lloj-lloj histori denigruese rreth jetës dhe vdekjes së patriotit dhe burrit të shquar të shtetit shqiptar, ish-kryeministrit dhe ish-krye-parlamentarit Koço Kota.
Dënimi i Koçi Xoxes: Provë e gjyqit farsë ndaj ish-kryeministrit Kota
Vdekja tragjike e ish-kryeministrit Koço Kota, ishte një ogur i keq në themelet e shtetit të ri komunist. Zbulimi i tradhtarëve, dënimet e kundërshtarëve dhe vrasjet politike, nuk do të kishin të reshtur. Procesi më i bujshëm brenda “klanit komunist”, ishte kundër njeriut më të afërt të Enver Hoxhës, agjentit jugosllav Koçi Xoxe.
Sipas Kastriot Dervishit, më 10 janar 1949, për të vënë në vend direktivat e Stalinit, u ngrit komisioni hetimor kundër “banditit pa princip Koçi Xoxe” dhe “grupit të tij”. Komisioni, në të vërtetë do të nxirrte çështje që kishin qenë praktikë e përgjithshme pune në vitet 1944-1948.
Për ironi të fatit, shqiptaro-maqedonasi Koçi Xoxe, kishte përballë një prokuror, bashkë me të cilin kishin çuar drejt vdekjes në “Gjyqin Special” plot 17 veta, ndërsa kishin burgosur e lënduar rreth 43 të tjerë. Komisioni i Posaçëm Hetimor midis të tjerave, e akuzoi Koçi Xoxen, se kishte shkelur nenin 63 të Statutit të RPSH-së, kishte urdhëruar dhe kryer:
1. Arrestime të paligjshme në masë,
Tortura,
Vrasje dhe internime,
Kishte ndërmarrë veprime të paligjshme që kishin çuar në “vetëvrasjen e Nako Spirut”,
Kishte shfrytëzuar pozitat e tij në parti e në shtet dhe kishte përvetësuar të hollat nga arka e MPB.Procesi Gjyqësor kundër Koçi Xoxes filloi më 10 maj 1949 në Tiranë
Qindra emra njerëzish u përmendën gjatë seancave të pyetjes, për nxjerrjen në pah të veprimeve kriminale të kryera nga Koçi Xoxe. Një rast i rëndë ishte ai i vdekjes së avokatit Myzafer Pipa, pas torturave me hekur të skuqur, të ngulur deri në kockë, gjë që kishte shkaktuar pas shumë vuajtjesh edhe humbjen tragjike të jetës së tij, të cilën Sigurimi e kishte manipuluar duke e paraqitur si; “vrasje për shkak arratisjeje”.
Another serious case was that of the death of former Prime Minister Koço Kota. Before the investigative commission, cases of the gradual reduction of food by the Sigurimi, which had led to the death of many prisoners, including former Prime Minister Kostaq Kotta in Burrel, were also mentioned.
Koci Xoxe and others claimed, during interrogation, that the Sigurimi had used numerous means of torture against various citizens, in each case having the support and backing of the Politburo, which made the decisions on such cases.
Xoxe emphasized that the organization of the Sigurimi was done by Yugoslav officers of the OZNA. On June 4, 1949, prosecutor Bedri Spahiu requested the death penalty for Koçi Xoxe. On June 10, 1949, the Criminal Judicial Council of the Supreme Court gave its decision: Koçi Xoxe - death by firing squad.
On June 11, 1949, at midnight, the execution of the "bandit Koçi Xoxe" took place. With the shooting of the bandit Xoxe, a thread of Yugoslav intelligence had been eliminated. In fact, the Slavic-communist danger to Albania, warned by the royal prime minister Dr. Koço Kota, had already taken catastrophic proportions./ Memorie.al
Lini një Përgjigje