FLASH
Shkruar nga Lucas Agustín 
The use of teenagers as contract killers dates back to the 1980s, promoted by the Medellin cartel and its leader Pablo Escobar. This practice returned a few days ago with the assassination of Colombian presidential candidate Miguel Uribe Turbay...
A 14-year-old Colombian teenager showed off his deadly skills a few days ago. He shot several times at senator and presidential candidate Miguel Uribe Turbay during a rally he was holding in Bogota.
The politician was seriously injured, while the assailant was wounded in the leg a few minutes later and was arrested. "I'm sorry, I did it for money, for my family!" he said.
he to police agents. His very young age, and desperate promises to find out who ordered the attack, caused much debate in the country.
In fact, there was nothing new. On March 22, 1990, a 15-year-old shot and killed presidential candidate Bernardo Jaramillo. A few years earlier, on April 30, 1984, an 18-year-old participated in the assassination of the Minister of Justice, Rodrigo Lara.
The tragedy of child killers has been repeated time and again in Colombia for decades. While Uribe Turbay is still fighting for his life, authorities have revealed some details about the teenager who shot him. He lived with his aunt in Villas de Alcalá, a poor neighborhood in the western part of Bogota.
His mother is dead, and his father has left Colombia. According to reports from professionals who knew him when he participated in a government social program, he had a “totally conflicted” personality. No one doubts that he is not the main perpetrator of the attack.
Meanwhile, the organizers took advantage of his financial needs, and then abandoned him to his fate. Authorities fear that these criminals will try to kill him to prevent him from revealing information. Historian Petrit Baquero, an expert on drug trafficking and criminal businesses, points out that these dynamics originated in the city of Medellín in the 1980s.
"Children have always participated in wars in Colombia, but the history of what we know as hitmen in an urban context began with Pablo Escobar, the head of the Medellín Cartel. He was the one who hired the youth gangs that existed in the city as hitmen," he says in a telephone interview.
The teenagers, who up until that point had committed occasional robberies and had fought with members of other gangs, began to participate in larger criminal operations. “From that moment on, the gangs became specialized crime bureaus,” Baquero emphasizes.
Varfëria në komunat e Medellínit, dhe shtimi i trafikut të kokainës, ishin një kombinim shpërthyes. Deri atëherë, të rinjtë shihnin pak mundësi për të ecur përpara dhe për të mbështetur familjet e tyre.
“Escobar përfitoi nga dëshira e tyre e çmendur për të pasur diçka, për të qenë dikushi. Ata iu bashkuan këtyre organizatave për të marrë një motoçikletë, një palë atlete, një frigorifer dhe për t’ia dhënë nënës së tyre”- thekson historiani. Po ashtu, bandat u dhanë atyre një ndjenjë përkatësie dhe statusi.
Adoleshentët ndiheshin të fuqizuar duke përdorur armë, dhe në disa raste perceptoheshin si më tërheqës për gratë. Vrasja e Ministrit të Drejtësisë Rodrigo Lara në vitin 1984 shënoi një pikë kthese. Sepse ishte sulmi i parë i profilit të lartë i Kartelit Medellín dhe u interpretua si një deklaratë lufte kundër shtetit.
Autorët e krimit ishin Iván Darío Guisado dhe Byron de Jesús Velásquez. Ky i fundit, i njohur ne nofkën “Quesito”, sapo kishte mbushur 18 vjeç dhe drejtonte motoçikletën nga e cila qëlloi shoku i tij. Në dallim nga Guisado, ai i mbijetoi sulmit dhe u kap gjallë.
Mediat thanë se kishte pasur një rol dytësor, pra si “bashkëpunëtor” i vrasësit kryesor. Baquero thekson se Quesito kishte dikur njëfarë rëndësie në Kartelin Medellín. Ai punoi drejtpërdrejt për John Jairo Arias, i njohur ndryshe si “Pinina”, një kriminel që e filloi karrierën e tij në moshën 12 vjeç, dhe që u bë vrasësi kryesor i Escobarit.
Kjo i dha atij një status të lartë brenda kartelit, pavarësisht moshës së tij të re. “Ai ishte me përvojë, dhe dominonte edhe në burg”- shprehet historiani. Quesito u lirua nga burgu në vitin 1995 pasi qëndroi për pak më shumë se një dekadë. Ai shmangu mediat dhe mbajti një profil të ulët.
Tani, sipas Baquero, ai drejton kompani private transporti dhe organizon ture turistike rreth Medellín. Një rast tjetër, është ai i vrasësit me pagesë 15-vjeçar që qëlloi për vdekje politikanin e majtë Bernardo Jaramillo në vitin 1990. Në atë kohë, Escobar nuk ishte më i vetmi kriminel që punësonte adoleshentë nga lagjet e varfra të Medellín për të vrarë kundërshtarët e tij.
Paraushtarakët nga Forcat e Bashkuara të Vetëmbrojtjes së Kolumbisë (AUC) e stërvitën Andrés Arturo Gutiérrez, për të lëshuar një breshëri plumbash mbi kandidatin presidencial të partisë Unioni Patriotik. Pas krimit të kryer në aeroportin e Bogotës, adoleshenti u kap dhe u dërgua në një qendër paraburgimi për të mitur.
Jeta e Gutiérrez ngjalli interes në median e asaj kohe. Një histori e botuar nga gazeta “El Tiempo” më 25 mars 1990, tregon se si ai përfundoi vetëm vitin e dytë të shkollës së mesme dhe më pas filloi të punonte. Ishe shitës frutash, roje parkimi dhe punëtor në një fabrikë shkumësash.
“Ai ia jepte nënës së tij gjithçka që fitonte”- thuhet në artikull. Megjithatë, paratë nuk mjaftonin për të mbuluar qiranë dhe ushqimet, dhe ata duhej ta linin peng biçikletën. Sipas familjes së tij, një burrë iu afrua djalit disa javë para vrasjes së Jaramillos dhe “e ndryshoi”. Nëna e tij deklaroi se deri në atë moment, adoleshenti kishte qenë një i ri i pafajshëm.
“Një mëngjes, pak më shumë se një muaj më parë, ai pa një pëllumb në një pemë guava në oborr dhe e qëlloi. Kur pëllumbi ra në tokë, ai u shqetësua dhe vrapoi ta merrte. Kur e pa se kishte ngordhur, nisi të qante”- vijonte artikulli.
Adoleshenti kaloi një vit në një qendër paraburgimi për të mitur në Bogotá, ku përfundoi vitin e tretë të shkollës së mesme dhe ku u vlerësua për sjelljen e tij të mirë. Ai u lirua në nëntorin e vitit 1991. Disa javë më vonë, në janar, u gjet i vdekur pranë babait të tij në bagazhin e një makine të braktisur në Medellín.
Një prift që e njihte tha për gazetën “El Tiempo”, se që kur ishte liruar, djali kishte jetuar me frikë. “Ai e dinte rrezikun, ndaj ne po diskutonim sesi ta mbanim larg Medellínit. Fatkeqësisht, ky mbeti një projekt”- deklaroi ai.
Arlex López, një aktivist i njohur nga Komuna Verilindore e Medellín dhe koordinator i Korporatës Convivamos, thotë në një bisedë telefonike se shumë pak gjëra kanë ndryshuar në 3 dekadat e fundit. Edhe pse deri të shtunën e kaluar nuk kishte pasur më sulme ndaj kandidatëve presidencialë, vrasësit e mitur vazhduan të merrnin pjesë në krime më pak të dukshme.
López thotë se është e zakonshme që ata të marrin pjesë në zhvatjet, rrëmbimet dhe vrasjet e urdhëruara nga bandat e tyre, trashëgimtarët e Kartelit Medellín, paraushtarakët, milicitë urbane dhe aktorë të tjerë kriminalë. “Fëmijët dhe nipërit e mbesat e kriminelëve të viteve 1980 dhe 1990, e kanë vazhduar aktivitetin”- shpjegon ai.
Aktivisti thekson se pabarazitë sociale, që çuan në shtimin e fëmijëve vrasës me pagesë në vitet 1980-1990, vazhdojnë ende sot. Adoleshentët po kërkojnë mënyra për të ndihmuar familjet e tyre. “Mamaja ime më dha gjithçka. E pse të mos i jap edhe unë gjithçka?”- reflektojnë ata, edhe nëse kjo u kushton jetën.
Prandaj u bashkohen bandave, të cilat bëhen për ta një familje e re. Ata përpiqen t’i bëjnë përshtypje bosëve, të cilët i nderojnë si modele. Ata e shohin të qenit vrasës me pagesë si një mundësi për të treguar vlerën e tyre dhe për t'u ngritur në hierarki.
“A mund ta imagjinoni nëse ai do të ketë sukses me atentatin? Çfarë do të mendojë familja e tij mafioze? Ata do ta admirojnë. Këto janë teste irracionale, por fëmijët duan t'i kapërcejnë ato dhe të bëhen një lloj Vito Corleone. Nëse vdesin, të paktën bandat u premtojnë se do të kujdesen për familjet e tyre. Nëse dikush rrezikoi jetën e tij për organizatën, sakrifica vlerësohet”- thekson më tej López.
Meanwhile, crime bosses continue to recruit children because, in the judicial sense, teenagers have an advantage when committing a crime, being punished with reduced sentences in specialized centers. Bosses see contract killings as a way for young people to grow up in the criminal world, within the prevailing logic of proving their courage and loyalty.
But Max Yuri Gil, director of the Institute of Political Studies at Antioch University, disagrees. He believes that in reality, crime bosses have no interest in young people. For them, the main incentive is that teenagers are “a cheap and easily replaceable labor force.
"They don't care if they are killed, disappeared or injured. They see them as sacrificial lives. Young people are the last link in the chain," he says. He emphasizes that all the criminal protagonists involved in the conflicts have recruited teenagers as hired killers.
"Also, children accept orders more easily, even the most terrible ones. Bosses assign them the dirtiest jobs: terrorist acts, or even dismembering corpses and cutting off heads," Gil concludes./ Pamphlet from "El Pais"
Lini një Përgjigje