FLASH
Shkruar nga Pamfleti
In the letter, he mentions the US withdrawal from international agreements, military actions during negotiations, and raises allegations about Israel's influence on US policies towards Iran and the region...
Iranian President Masoud Pezeshkian has published a letter to the public of the United States of America, inviting American citizens to "look beyond the disinformation machine" and reconsider their perception of Iran.
In the published text, Pezeshkian states that Iran has never pursued the path of aggression or expansion in modern history and has not started any war. He emphasizes that his country has acted only in self-defense.
The Iranian president argues in the letter that the depiction of Iran as a threat is not based on historical or real facts. According to him, this approach is related to the political and economic interests of the great powers, which aim to justify their military presence and control over strategic markets. He added that the United States has concentrated large military capabilities around Iran and that recent military operations show, in his opinion, the threatening nature of this presence.
“ To the people of the United States of America and all those who, amidst a wave of distortions and fabricated narratives, continue to seek the truth and aspire to a better life: Iran, by its very name, character, and identity, is one of the oldest uninterrupted civilizations in human history. Despite its historical and geographical advantages at various times, Iran has never chosen, in its modern history, the path of aggression, expansion, colonialism, or domination. Even after facing constant occupation, invasion, and pressure from global powers, and despite having military superiority over many of its neighbors, Iran has never started a war. However, it has repulsed with determination and courage those who have attacked it. The Iranian people do not harbor hostility toward other nations, including the people of America, Europe, or neighboring countries ,” Pezeshkian wrote in the letter.
Pezeshkian further stated that sanctions, war, and military interventions have had a direct impact on the lives of Iranian citizens, affecting the economy, healthcare, and infrastructure.
In the most direct part of the letter, the Iranian president raises questions about the interests that, according to him, American policy is serving in the conflicts with Iran. In the letter, he mentions the US withdrawal from international agreements, military actions during negotiations, and raises allegations about Israel's influence on American policies towards Iran and the region.
“ Is it not also true that America has entered into this aggression as a proxy for Israel, influenced and manipulated by that regime? Is it not true that Israel, by fabricating an Iranian threat, seeks to divert global attention from its crimes against the Palestinians? Is it not clear that Israel now intends to fight Iran to the last American soldier and the last American taxpayer dollar, shifting the burden of its illusions onto Iran, the region, and the United States itself in pursuit of illegitimate interests? ” he further added in the letter.
At the end of the letter, he describes the global situation as a “crossroads,” where the choice between confrontation and engagement, he says, will determine the future of generations. The letter concludes with a reference to Iran’s history, emphasizing that the country has survived in the face of aggressors for centuries and continues to exist as a stable state.
“ Today, the world stands at a crossroads. Continuing on the path of confrontation is more costly and futile than ever before. The choice between confrontation and engagement is real and consequential; its outcome will shape the future for generations to come. Throughout its millennia of proud history, Iran has outlasted many aggressors. What remains of them are names tarnished in history, while Iran continues to stand, steadfast, dignified, and proud ,” the letter concludes.
To the people of the United States of America pic.twitter.com/3uAL4FZgY7
— Masoud Pezeshkian (@drpezeshkian) April 1, 2026
The full letter from the President of Iran, Masoud Pezeshkian:
In the name of God, the Merciful, the Merciful
To the people of the United States of America and all those who, amidst a wave of distortions and fabricated narratives, continue to seek the truth and aspire to a better life:
Iran, by its very name, character and identity, is one of the oldest continuous civilizations in human history. Despite its historical and geographical advantages at various times, Iran has never chosen, in its modern history, the path of aggression, expansion, colonialism or domination. Even after facing constant occupation, invasion and pressure from global powers, and despite having military superiority over many of its neighbors, Iran has never started a war. However, it has repulsed those who have attacked it with determination and courage.
Populli iranian nuk ushqen armiqësi ndaj kombeve të tjera, përfshirë popullin e Amerikës, Evropës apo vendeve fqinje. Edhe përballë ndërhyrjeve dhe presioneve të përsëritura të huaja përgjatë historisë së tij krenare, iranianët kanë bërë vazhdimisht një dallim të qartë midis qeverive dhe popujve që ato qeverisin. Ky është një parim i rrënjosur thellë në kulturën iraniane dhe në ndërgjegjen kolektive, jo një qëndrim politik i përkohshëm.
Për këtë arsye, paraqitja e Iranit si kërcënim nuk përputhet as me realitetin historik dhe as me faktet e vëzhgueshme të ditëve të sotme. Një perceptim i tillë është produkt i tekave politike dhe ekonomike të të fuqishmëve, nevoja për të fabrikuar një armik për të justifikuar presionin, për të ruajtur dominimin ushtarak, për të mbajtur industrinë e armëve dhe për të kontrolluar tregjet strategjike. Në një mjedis të tillë, nëse një kërcënim nuk ekziston, ai shpiket.
Brenda këtij kuadri, Shtetet e Bashkuara kanë përqendruar numrin më të madh të forcave, bazave dhe kapaciteteve të tyre ushtarake rreth Iranit, një vend që, të paktën që nga themelimi i vetë Shteteve të Bashkuara, nuk ka nisur kurrë një luftë. Agresionet e fundit amerikane të nisura nga këto baza kanë treguar se sa kërcënuese është realisht një prani e tillë ushtarake. Natyrisht, asnjë vend që përballet me kushte të tilla nuk do të heqë dorë nga forcimi i kapaciteteve të tij mbrojtëse. Ajo që Irani ka bërë, dhe vazhdon të bëjë, është një përgjigje e matur, e mbështetur në vetëmbrojtje legjitime, dhe në asnjë mënyrë një nisje lufte apo agresioni.
Marrëdhëniet midis Iranit dhe Shteteve të Bashkuara nuk kanë qenë fillimisht armiqësore, dhe ndërveprimet e hershme midis popullit iranian dhe atij amerikan nuk janë shoqëruar me armiqësi apo konflikt. Megjithatë, pika e kthesës ishte grushti i shtetit i vitit 1953, një ndërhyrje e paligjshme amerikane që synonte të pengonte nacionalizimin e burimeve të vetë Iranit. Ky grusht shteti ndërpreu procesin demokratik të Iranit, riktheu diktaturën dhe mbolli një mosbesim të thellë te iranianët ndaj politikave të SHBA-së. Ky mosbesim u thellua më tej me mbështetjen e Amerikës për regjimin e Shahut, mbështetjen e Sadam Huseinit gjatë luftës së imponuar të viteve 1980, vendosjen e sanksioneve më të gjata dhe më gjithëpërfshirëse në historinë moderne, si dhe, në fund, agresionin ushtarak të paprovokuar, dy herë, në mes të negociatave, kundër Iranit.
Megjithatë, të gjitha këto presione nuk kanë arritur ta dobësojnë Iranin. Përkundrazi, vendi është forcuar në shumë fusha: normat e alfabetizimit janë trefishuar; arsimi i lartë është zgjeruar ndjeshëm; janë arritur përparime të rëndësishme në teknologjinë moderne; shërbimet shëndetësore janë përmirësuar; dhe infrastruktura është zhvilluar me një ritëm dhe në një shkallë të pakrahasueshme me të kaluarën. Këto janë realitete të matshme dhe të vëzhgueshme që qëndrojnë të pavarura nga narrativat e fabrikuara.
Në të njëjtën kohë, ndikimi shkatërrues dhe çnjerëzor i sanksioneve, luftës dhe agresionit mbi jetën e popullit të qëndrueshëm iranian nuk duhet nënvlerësuar. Vazhdimi i agresionit ushtarak dhe bombardimet e fundit ndikojnë thellësisht në jetët, qëndrimet dhe perspektivat e njerëzve. Kjo pasqyron një të vërtetë themelore njerëzore: kur lufta shkakton dëme të pariparueshme në jetë, shtëpi, qytete dhe të ardhme, njerëzit nuk mbeten indiferentë ndaj atyre që mbajnë përgjegjësi.
Kjo ngre një pyetje thelbësore: cilat interesa të popullit amerikan po i shërben realisht kjo luftë? A ekzistonte ndonjë kërcënim objektiv nga Irani për të justifikuar një sjellje të tillë? A shërben masakra e fëmijëve të pafajshëm, shkatërrimi i objekteve farmaceutike për trajtimin e kancerit, apo mburrja për bombardimin e një vendi “deri në epokën e gurit” për ndonjë qëllim tjetër veçse për të dëmtuar më tej pozicionin global të Shteteve të Bashkuara?
Irani ndoqi negociatat, arriti një marrëveshje dhe përmbushi të gjitha angazhimet e tij. Vendimi për t’u tërhequr nga ajo marrëveshje, për të përshkallëzuar drejt përballjes dhe për të ndërmarrë dy akte agresioni në mes të negociatave ishin zgjedhje shkatërruese të bëra nga qeveria e SHBA-së, zgjedhje që i shërbyen iluzioneve të një agresori të huaj.
Sulmet ndaj infrastrukturës jetike të Iranit, përfshirë objektet energjetike dhe industriale, godasin drejtpërdrejt popullin iranian. Përtej faktit që përbëjnë krim lufte, veprime të tilla sjellin pasoja që shtrihen përtej kufijve të Iranit. Ato gjenerojnë paqëndrueshmëri, rrisin kostot njerëzore dhe ekonomike dhe përjetësojnë cikle tensioni, duke mbjellë farat e një armiqësie që do të zgjasë për vite. Kjo nuk është shfaqje force; është shenjë e një hutimi strategjik dhe e paaftësisë për të arritur një zgjidhje të qëndrueshme.
A nuk është gjithashtu e vërtetë se Amerika ka hyrë në këtë agresion si një përfaqësuese e Izraelit, e ndikuar dhe e manipuluar nga ai regjim? A nuk është e vërtetë se Izraeli, duke fabrikuar një kërcënim iranian, kërkon të largojë vëmendjen globale nga krimet e tij ndaj palestinezëve? A nuk është e qartë se Izraeli synon tani të luftojë Iranin deri te ushtari i fundit amerikan dhe dollari i fundit i taksapaguesit amerikan, duke zhvendosur barrën e iluzioneve të tij mbi Iranin, rajonin dhe vetë Shtetet e Bashkuara në ndjekje të interesave të paligjshme?
A është “America First” vërtet ndër prioritetet e qeverisë së SHBA-së sot?
Ju ftoj të shikoni përtej makinerisë së dezinformimit, një pjesë përbërëse e këtij agresioni, dhe në vend të kësaj të flisni me ata që kanë vizituar Iranin. Vëzhgoni shumë emigrantë të suksesshëm iranianë, të arsimuar në Iran, të cilët sot japin mësim dhe kryejnë kërkime në universitetet më prestigjioze të botës, apo kontribuojnë në kompanitë më të avancuara të teknologjisë në Perëndim. A përputhen këto realitete me shtrembërimet që ju tregohen për Iranin dhe popullin e tij?
Today, the world stands at a crossroads. Continuing on the path of confrontation is more costly and futile than ever before. The choice between confrontation and engagement is real and consequential; its outcome will shape the future for generations to come.
Throughout its millennia of proud history, Iran has outlasted many aggressors. What remains of them are names tarnished in history, while Iran continues to stand, steadfast, dignified, and proud.
Lini një Përgjigje