FLASH
Shkruar nga Pamfleti
The absence of supreme leader Ayatollah Ali Khamenei from the public eye during the Israel-Iran war could be a defining moment for his leadership and the future of the Islamic Republic.
While Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu was constantly in the public eye, making daily statements and showing determination - Khamenei, Iran's commander-in-chief, was almost completely unseen by the public, having released only two video messages during the conflict. One of them was reportedly recorded in a bunker.
As the third video message emerged after the ceasefire, debate over the impact of his behavior during the war has deepened among both experts and the Iranian public.
He hid to survive.
Khamenei's disappearance from the public scene is not simply related to his leadership style. It has been directly prompted by reports that he was at the top of Israel's list for elimination.
Israeli Defense Minister Israel Katz has publicly confirmed that Israel actively sought to assassinate the Iranian supreme leader during the conflict, but could not kill him because he was "hidden too deep underground," which meant that Israel "did not have the operational capability" to carry out an assassination attempt on him.
The threat was so serious that Khamenei reportedly suspended all electronic communications and relied only on his most trusted aides. The New York Times reported that he had even designated who would take over his post in the event of his assassination.
Leadership under attack?
This level of threat and the way Khamenei responded significantly impacted the perception of his leadership.
“Ayatollah Khamenei was responsible for both bringing this disaster upon his regime and saving it in a moment of danger,” Ali Vaez, director of the Iran program at the International Crisis Group, told Radio Free Europe.
The initial Israeli strike eliminated a number of Iranian military commanders and exposed “serious structural weaknesses within Iran’s leadership and security apparatus,” Vaez said.
These obstacles, reinforced by the damage to Iran's missile arsenal, nuclear program, and regional allies, have thrown the Islamic Republic's strategic doctrine into chaos.
“While Khamenei survived the conflict, both physically and politically, his legacy is devastating for the state,” Vaez argued.
However, some see nuance in how Khamenei handled the crisis.
Raz Zimmt, drejtor për Iranin në Boshtin Shiit në Institutin për Studime të Sigurisë Kombëtare, me seli në Tel Aviv (INSS), vuri në pah se pavarësisht tronditjes fillestare dhe humbjes të komandantëve të lartë, Khamanei arriti që shpejt të emëronte pasardhësit – një arritje organizative që “nuk është aspak e lehtë”, veçmas duke pasur parasysh shkallën e këtyre humbjeve.
“Pavarësisht befasisë, pavarësisht tronditjes, që sigurisht rriti paranojën e tij, mendoj se ai në fakt ai arriti të emërojë pasardhës në më pak se 24 orë”, tha Zimmt për Radion Evropa e Lirë.
Sipas tij, kjo aftësi për të ruajtur kontrollin përballë kaosit, e ka mbrojtur përkohësisht Khamenein që autoriteti i tij të mos sfidohet në mënyrë të drejtpërdrejtë.
“Do të jetë edhe më e vështirë të vihet në dyshim autoriteti i tij në të ardhmen e afërt, kryesisht për shkak se ai është i rrethuar me komandantë që kanë më pak përvojë”.
Forcimi i rolit të Gardës Revolucionare
Megjithatë, ky episod ka forcuar më shumë rolin e Korpusit të Gardës Revolucionare Islamike.
Vaez theksoi se “çdo tronditje që i është shkaktuar Republikës Islamike nga jashtë... historikisht ka kontribuar në zgjerimin e rolit të Gardës Revolucionare brenda sistemit”.
Garda Revolucionare ka dalë nga kjo krizë si shtylla kurrizore e establishmentit politik, duke mbushur shpejt boshllëqet në komandë dhe duke e pozicionuar veten si institucion i pazëvendësueshëm për mbijetesën e Iranit.
Zimmt u pajtua, duke argumentuar se “nuk shoh asnjë tjetër që mund ta zëvendësojë Gardën Revolucionare si elementin kryesor brenda elitës iraniane që mund të ofrojë siguri dhe të mbështesë ekzistencën e regjimit”.
Megjithatë, kostot strategjike të luftës me gjasë do të ngrenë pyetje të vështira në muajt e ardhshëm të cilat kanë të bëjnë “me shqetësimet për paaftësinë e Iranit për të ruajtur aftësinë parandaluese përballë Izraelit dhe SHBA-së”.
Por, ai shtoi se “mendoj që për aq kohë sa [Khamenei] është aty, dhe për aq kohë sa nuk ka arsye që ai të pensionet, Garda Revolucionare do ta mbështesë atë... dhe pastaj do të përgatitet për ditën kur të vijë pasardhësi i tij”.
Ndryshimi i balancës së pushtetit
Të dy ekspertët ranë dakord se edhe pse një grusht shteti ka pak të ngjarë të ndodhë në terma afatshkurtër, ndikimi i Gardës Revolucionare pritet të rritet gjithnjë e më shumë, veçmas pasi mosha e shtyrë e Khameneit ngre pikëpyetje për pasardhësin e tij.
Vaez paralajmëroi se Garda Revolucionare “po afrohet ngadalë drejt shqyrtimit të udhëheqjes fetare më shumë si një barrë sesa si një aset”.
Ndërkaq, Zimmt u shpreh se nuk sheh asnjë sinjal për një ndryshim të afërt të drejtimit strategjik të Iranit, as nën Khamenein dhe as nën pasardhësin e tij, diçka, që sipas tij, i përshtatet shumë mirë Gardës Revolucionare.
So, while there are unlikely to be any immediate challenges to Khamenei's rule, the Revolutionary Guard's central role has only grown due to the war with Israel, which has prompted questions and power struggles that will shape the future of the Islamic Republic./REL
Lini një Përgjigje