FLASH
Shkruar nga Ylli Pata
The fight against Edi Rama, for Sali Berisha, came naturally, but also based on the intrigues and intrigues of the palace. Rama entered the game not as a "kind boy" or "Chun Tirone", but as soon as he got to the podium he gave a shout that is still remembered today. "Oh doctor, yes we will win, oh doctor". That cry was really the signal for the entry of a heavy weight into the field, apart from Fatos Nanos, the president of the SP and Ilir Meta, the country's prime minister.
Nobody invented the wheel. It's just that the wheel is moving according to a well-known, well-known destination in our political landscape. Since Edi Rama entered politics as a protagonist, the big game of the main actors changed.
If the socialists directed their batteries against Sali Berisha, which continue even now, on the other hand, the fight has been a little more diversified. And this from the year 2000, when Edi Rama entered the scene, a player of the superior category who played for the three-place podium.
The fight against Edi Rama, for Sali Berisha, came naturally, but also based on the intrigues and intrigues of the palace. Rama entered the game not as a "kind boy" or "Chun Tirone", but as soon as he got to the podium he gave a shout that is still remembered to this day. "Oh doctor, yes we will win, oh doctor". That cry was really the signal for the entry of a heavy weight into the field, apart from Fatos Nanos, the president of the SP and Ilir Meta, the prime minister of the country.
Sali Berisha, on the other hand, had to fight three heavyweights. As a skillful player, the doctor, logically, could not open battle with all three at once. "Divide et Impera" was said for the first time by one of the greatest statesmen in world history, Philip, the father of Alexander of Macedonia. The maxim that Julius Caesar had one of the protocols of his policy, along with a late successor of his, Napoleon Bonaparte of France.
Of course, the doctor is not like Philip, not that he doesn't have a son like Alexander, who then killed him, but his student is not that bad. And in this case, Sali Berisha, faced with the narcissistic triumvirate of socialists who thought themselves bigger than Philip and Napoleon, chose a well-known tactic. "Approach and Leave", agreement and war until it splits three names, which alone did not have the heels to defeat.
And in a perfidious way, it should be said perfectly, Sali Berisha turned into a conductor and transmitter of a transversal collision of currents and streams of the majority. Holding one side, attacking the other, and vice versa, according to the conjuncture. But even more than that, by offering agreements to the conflicting parties of the socialist triumvirate, who, like Pompey, Caesar or Marco Licinio, were reddened with anger for each other.
Sali Berisha, sulmoi egër Fatos Nanon, për të bërë më pas një pakt me Pandeli Majkon e Ilir Metën, kur ata u zgjodhën në qeveri. Më pas bëri pakt me Ilir Metën, për të rrëzuar Kryeprokurorin e Republikës Arben Rakipin, çka ishte një nga zhvillimet më të rëndësishme që e kuotuan Sali Berishën si një lojtar rangu. I eksituar, doktori fliste me filosofi. Nxori shprehjen e famshme “aleancat fluide”, sa reporterët që frekuentonin selinë blu ishin aq entuziastë sa Berisha. Sa pjesa më e madhe e tyre ishin kthyer në një variant koresponent të Agron Llakajt, sa imitonin doktorin në tiket e tij ditore.
Por nuk mbaron me kaq, pasi hoqi Kryeprokurorin, Berisha bëri marrëveshje me Fatos Nanon për të zgjedhur Presidentin e Republikës, Alfred Moisiun. Marrëveshje që ishte një paketë politike, ku Nano i kërkoi Berishës të hiqte qafe Fatos Klosin dhe Edi Ramën, së bashku me substraktet politike të saj si Meidani, Gjinushi etj, etj.
Berisha e respektoi marrëveshjen “deri në detaj”. Kjo lëvizje e ktheu doktorin e rrënuar të 1997 plotësisht në politikën e lartë. Ai ishte jo vetëm referencë e politikës por edhe biznesit, që për të zgjidhur një hall i drejtoheshin doktorit, i cili në bazë të shantazhit e marrëveshjes e kthente në deal. E pas deal-it natyrisht që kishte gold.
Sali Berisha u kthye në vitin 2005, pikërisht se tregoi që ishte në gjendje për të qenë realisht “king makeri” politik i sherrit mes të majtës.
Ajo ishte një shkollë jo vetëm për Berishën, por të gjithë detashmentin e tij, si dhe personazhet e grupimeve të vogla politike, që lëviznin sipas konkujturës për të fituar pikë.
Rasti më i rëndësishëm është ai, “The Philosopher”: Nard Ndoka. i cili, me një dëshmi xheneriku në xhep arriti që të bëhet në vitin 2007-Ministër i Shëndetësisë i Republikës së Shqipërisë. Një histori tipike për librin Guiness. Vetëm, se kjo u realizua falë një marrëdhënie me Tom Doshin, i kërcënonte mazhorancën qeverisëse Sali Berishës.
Kjo lloj loje u kthye më pas në sport kombëtar. Sa partitë e vogla u kthyen në një lloj fenomeni, të cilën Berisha e përdori bukur në zgjedhjet e vitit 2009, sa u quajtën treni me shumë vagonë.
Por natyrisht ishte hera e fundit, e një performance vagonësh, pasi marrëveshja Berisha-Rama e vitit 2008 parashikoi një tharje të fushës nga “bukuroshët e fshatit”.
Nejse erdhëm në epokën “Rama”, një epokë që po zgjat pak si shumë, ku kryeministri i Shqipërisë është plakur më shumë në pushtet sesa në pritje të tij. Berisha e aleatët e tij, ku numrin një e zë shoku i vjetër Ilir Meta, kanë bërë shumë për të rrëzuar kundërshtarin e gjatë, po nuk ja kanë arritur. Çfarë nuk kanë bërë gjithë këto vite, por më kot.
Rama e ka seriozisht garimin për mandatin e katërt si kryeministër, që sondazhet ja japin krejt bujarisht. E në këtë lojë, Sali Berisha dhe Ilir Meta, si lojtarë më të fortë në lojën kundër, i janë kthyer marifetit të vjetër.
"Divida et Impera". Attack on people who are being projected into the future. Erion Veliaj is in a way like Edi Rama, despite the different size and location. He is serving his third term as mayor of Tirana, like Rama the same as prime minister.
Edi Rama can compete for the fourth, Veliaj can't, the law doesn't allow it. Chances are that he will enter the game as a high-level political player. The SP, of course, is considered a quagmire with at least two heads that has blocked the water, i.e. the career of all aspirants of a "new policy", even though they are children of old fathers. It's pointless to mention names.
The fight against Veliaj is a "back to the future", a journey in imaginary time, which this opposition cannot do in its vision and program.
However, the best way would be if this opposition took out a person or a team to challenge either Edi Rama or Erion Veliaj, in ideas, vision, mentality or even oratory. Because this happens in other countries, but not here, where everything is done to prevent this change from happening. And when they can't beat the opponent, they want to remove him with a "headshot". It has often happened, but can it happen today? How difficult!
Lini një Përgjigje