FLASH
Shkruar nga Skënder Minxhozi
The unification of decisions related to pre-trial detention measures is a positive corrective aspect of today's Albanian justice. But this first step requires a serious and decisive look at the entire panorama created after the implementation of the justice reform.
As expected, the joint panels unanimously voted for the commendable initiative of the head of the Supreme Court, Sokol Sadushi, to unify judicial decisions related to pre-trial detention measures. A belated but extremely necessary step, given the scandalous situation of overcrowding of our prisons with unconvicted persons.
A step also that evokes the urgent needs of change and correction that justice in Albania faces today. A country where the reform of a decade ago has already highlighted all its advantages and defects, large and small, where vetting results in having filtered out even people who should never have taken the scepter of the new justice system, and where the mountain of untried files is getting higher and higher while the opposite was promised. It is also the moment when Albanian society is heading towards joining the European Union and where justice, not punishment, is the fundamental principle of a modern democracy.
Among these, special justice is the most observed, talked about and discussed. Not because justice that falls outside this framework does not deserve attention, but because the new justice system was supposed to be that environment immunized from the negative phenomena of the long-standing system where justice was bought with money and where no politician or powerful person was hit or, on the other hand, was not treated with standards and rights.
The unification of decisions related to pre-trial detention measures is a positive corrective aspect of today's Albanian justice. But this first step requires that the entire panorama created after the entry into force of the justice reform be viewed with seriousness and determination. A panorama in which, among all other aspects, the figure of the all-powerful prosecutor armed to the teeth with unappealable power and competences stands out like a high mountain. It is the new sheriff in town who is showing that he has no care for rights and freedoms, especially when the reform allows him to do something like this.
Reforma në drejtësi ka vënë karron para kuajve kur i ka vënë një kobure të madhe në brez prokurorisë speciale, me të cilën ajo ka të gjithë mundësinë e kësaj bote të terrorizojë cilëndo gjykatë duke e hetuar dhe futur nën përgjim, sapo krijon edhe dyshimin më të vogël që kjo e fundit nuk po jep vendimin që dëshëron në proceset në vijim ku është palë. I kanë dhënë armën pa i dhënë manualin e duhur të përdorimit, por duke i thënë thjeshtë qëllo mbi këdo të të mbushet mendja. Jo më kot edhe ish-kreu i SPAK pati atë moment frojdian para disa kohësh kur tha para një mikrofoni se afërmendsh gjykatat vendosin atë që duam ne!
Kjo prishje skandaloze ekuilibrash e kompetencash brenda një procesi penal ka shbërë vetë procesin penal. Sot NUK KA proces të drejtë dhe të paanshëm gjykimi në drejtësinë speciale, sot ka një proces frike dhe nënshtrimi të GJKKO ndaj SPAK dhe kjo frikë duket se po shtrihet në çdo pore të sistemit të ri të drejtësisë.
Duket si një paradoks por nuk është i tillë fakti që në syrin e ciklonit përfundojnë proceset e nisura ndaj zyrtarëve të lartë të vendit, ish-presidentë, krerë bashkiakë apo ministra e deputetë. Përtej aludimeve se kjo bëhet për t’i mbrojtur ata nga hetimet, e vërteta e madhe të cilën s’e hedh dot poshtë askush është e ndarë në dy shtresëzime: e para, cilido meriton proces të drejtë hetimi e gjykimi dhe e dyta, nëse këta persona me shumë fuqi e pushtet trajtohen kësisoj, çfarë ndodh me shqiptarin e thjeshtë që nuk ka nga pas as parti, as para e as media që ta mbrojnë dhe që përdoret si mish për top për statistikat e gjyqtarëve e prokurorëve të cilët dalin e rrahin gjoksin “e shihni sa kemi futur në burgje??!
Kjo varësi dhe frikë ekstreme e gjyqtarit special ndaj prokurorit special ka krijuar situata që as në drejtësinë e komunizmit nuk ishin të zakonta. Fjala vjen gjyqtari (e jo prokurori) formulon dhe kërkon hetime shtesë ndaj Ilir Beqajt dhe plot të tjera që vetë Beqaj e avokatët e tjerë i komunikojnë rregullisht në media, Ilir Meta ankohet për shkelje skandaloze në të drejtat e tij si i akuzuar dhe si person i izoluar. Sa për Erion Veliajn, ai gjendet rregullisht përballë denoncuesish anonimë, pa fytyrë, adresë dhe me emra të stisur, duke u mbajtur në paraburgim bashkë me ish-presidentin e ish-ministrin, megjithëse hetimet e tyre kanë përfunduar e dosjet kanë shkuar në gjykatë.
Aq e rëndë e paradoksale duket kjo situatë, sa në demarshin e fundit të avokatëve të kryebashkiakut në shkurt për të ndryshuar masën e sigurisë, prokurorët thanë që Veliaj duhet të qëndrojë në burg sepse ka marrë avokatë të huaj dhe mund të influencojë për lirimin e tij! Kinezërira të tilla nuk duhet të jenë në repertorin e një drejtësie që i thotë vetes “e re”!
Paraburgimi është një problem i madh i drejtësisë së sotme shqiptare. Ndërhyrja e Gjykatës së Lartë tenton të vendosë rregull në një mbretëri ndëshkimi që ka mbytur nocionin e drejtësisë së baraslarguar nga palët.
But the security measure is only the antechamber of the justice process. The disproportionate strengthening that the reform made in favor of the special prosecution years ago, with the awareness and good intention of breaking the myth of impunity, has today created a "Frankenstein" that is destroying the very essence of the system, the heart of the entire process: the courtroom should belong to the judge, not the prosecutor. Here is the great failure of the reform that should have been corrected an hour ago. Without doing this, we have done nothing!/JavaNews
Ne paraburgim nuk I mban pa afat te dyshuarit,nuk eshte e drejte kjo!mund ta lesh ne paraburgim 6-7 muaj dhe n.q.s Brenda kesaj periudhe nuk del ne gjyq,te lirohet me masa shtrenguese,keshtu duhet bere,Jo I merrni I fusni ne paraburgim dhe I mbani aty Deri sa te dalin ne gjyq,ndaj Jane plot burgjet,