FLASH
Shkruar nga Pamfleti
The leader of the Agrarian Environmentalist Party, Agron Duka, has reacted to the citizen protests, calling on the socialists to reflect and listen to the message of the citizens who have been protesting in the square for weeks.
In a public response, Duka emphasizes that the protesters represent different layers of society and should not be labeled as political opponents. According to him, they are demanding a more functional state, more accountability, and a more representative system.
"The biggest mistake that can be made today is to belittle or label them. They are not seeking to destroy the country, but to make it more livable," says the PAA leader.
Duka also criticizes the rhetoric that, according to him, considers all voices critical of the government as enemies. He mentions well-known names on the left, such as Ndre Legisi, Ilir Zela, Ermelinda Meksi, Arta Dade, Arben Malaj and Ditmir Bushati, asking whether they should also be considered opponents just because they express criticism.
According to him, the problem does not lie in the protests, but in a government that has lost the ability to listen to citizens. Duka warns that failure to respond to the protesters' demands could deepen the crisis of trust in institutions and politics.
The PAA leader also emphasizes that Albania needs institutions that listen, more open parties, and a policy that includes citizens in decision-making, appealing for the voices of protesters to be taken seriously before it is too late.
Agron Duka's reaction:
As a supporter of civic protests and the people's right to be heard, I want to address socialists today with a sincere call for reflection.
Those who have been in the square for 26 days are the children of hundreds of thousands of Albanians, left, right, without party, for whom all of us who are involved in politics have done as much as we could, but clearly not as much as we should, so that they could enjoy a better life, a healthier democracy, a state that serves everyone, not just a minority.
With perseverance, courage, creativity, citizenship and unprecedented numbers in these three decades, they are not only the most beautiful postcard of European Albania, but also proof that nothing can ever be the same in our politics.
Therefore, the biggest mistake that can be made today is to despise them, label them, or treat them as opponents. Because they are not seeking to destroy the country; they are seeking to make it more livable. They are not seeking revenge; they are seeking accountability. They are not seeking exclusion; they are seeking representation.
Dhe këtë zë nuk mund ta mbulojnë as sulmet, as ironitë, as teoritë e komplotit. Sepse kur në shesh dalin kaq shumë të rinj, prindër, profesionistë, qytetarë të lirë dhe njerëz që nuk kanë kërkuar kurrë asgjë nga politika, detyra e politikës nuk është të gjejë armikun, por të kuptojë mesazhin.
Prandaj, kur qytetarët flasin me këtë forcë, përgjigjja nuk mund të jetë mbyllja, arroganca apo përçmimi.
E nëse unë sot mund të konsiderohem kritik ndaj kësaj force politike, për të cilën kam pasur nderin të shërbej në qeveri, dua të pyes shumë thjesht: po kur zërin e ngrenë edhe vetë socialistët, çfarë janë?
Ndre Legisi, Ilir Zela, Ermelinda Meksi, Arta Dade, Arben Malaj, Ditmir Bushati e të tjerë qenkan në shërbim të Iranit?
Po ata qindra e mijëra socialistë të thjeshtë që kanë zbritur në shesh sepse janë përjashtuar nga vendimmarja, të cilëve nuk ua dimë emrat, por i kanë dhënë besimin PS-së ndër vite, janë në shërbim të Rusisë?
Jo. Jo çdokush që kundërshton është armik, por prova se problemi nuk është te protesta, por te pushteti juaj, që ka humbur aftësinë të dëgjojë. Kur çdo kritik quhet armik, atëherë nuk po mbrohet partia e as qeveria, po mbrohet karrigia.
Partia Socialiste u kthye në qeverisje në vitin 2013-të për t’u mos u bërë bunker pushteti, as për të parë me përçmim njerëzit që kërkojnë llogari. Përkundrazi, ajo u rrit duke denoncuar arrogancën, mbylljen dhe mendësinë se pushteti është pronë personale.
Dhe me qetësinë që më dikton përvoja, si edhe distanca që kam zgjedhur me vetëdije nga jeta parlamentare, mund të them se në politikë nuk ka gabim më të madh sesa të përsërisësh vetë ato që dikur i ke kundërshtuar te të tjerët. Të denoncosh dje një pushtet që nuk dëgjonte, dhe sot të mos dëgjosh vetë. Të kritikosh dje arrogancën, dhe sot të flasësh me arrogancë. Të kërkosh dje përgjegjësi për skandale, dhe sot të sillesh sikur pushteti është i pandashëm nga emri yt.
Pushteti nuk është destinacion ku mbërrihet për të qëndruar përgjithmonë; është një përgjegjësi e përkohshme, një shërbim që të besohet nga qytetarët dhe që një ditë duhet t’u kthehet atyre me llogari. Kur kthehet në qëllim në vetvete, kur karrigia bëhet më e rëndësishme se njerëzit, atëherë politika humbet kuptimin dhe pushteti humbet legjitimitetin moral.
Rreziku i vërtetë sot nuk është protesta. Rreziku është që mosdëgjimi ta kthejë pakënaqësinë në një krizë edhe më të thellë besimi; një krizë ku qytetarët të mos besojnë më as te qeveria, as te opozita, as te institucionet, as te vetë politika.
Dhe kur një vend hyn në këtë shkallë mosbesimi, ai nuk bëhet thjesht më i vështirë për t’u qeverisur. Bëhet më i vështirë për t’u mbajtur bashkë.
Prandaj kjo krizë nuk kërkon ndryshime politike të vërteta. Këta qytetarë nuk mund të dëgjohen vetëm nga larg, as të përmenden vetëm në fjalime. Ata duhet të përfshihen në një sistem më të hapur, më përfaqësues dhe më të drejtë.
Albania needs institutions that listen, parties that open up, decision-making that is not confined to a few hands, and politics that does not only remind citizens of voting day. If there is a big message from this protest, it is that people do not simply want to protest; they want to have a voice in their country.
Therefore, listen to the citizens today. Tomorrow may be too late.
Reagimi i Z. Duka në cilësinë e politikanit me eksperiencë dhe personalitetit koherent e të hapur ndaj debatit , përmes thirrjes për reflektim jo vetëm e pozicionon atë në krah të protestuesve dhe të socialistëve progresistë në mbështetje të protestës, por njëkohësisht e sjell atë në rolin e analistit që përmes argumenteve e fakteve bindëse dëshmon domosdoshmërinë e përmbushjes së kërkesave të protestës si nevojë imediate për zgjidhje. Kjo thirrje është një këmbanë e fuqishme alarmi për politikën dhe pushtetin për përmbushjen e misionit kushtetues në funksion të interesave të popullit sa s’ështe vonë!