FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Any change Berisha may make in the leadership of the DP will revolve around the Parliamentary Group, which in the vast majority won mandates due to its positioning on the closed list...
The Democrats are convening the National Assembly today to elect members of the National Council and approve the proposed changes to the statute, while this meeting comes a week after a referendum reconfirmed Sali Berisha as leader of the Democratic Party, without allowing the process to turn into a competition with rivals.
Officially, the Democrats consider this National Assembly as the one of Renewal, while in December 2021 they considered it as the Re-establishment of the DP. In fact, 5 years ago, despite expectations, many of those who supported Berisha in this re-establishment of the DP were disappointed, as they accused the democratic leader of not respecting any of what are considered the principles of conservatism.
Today, again in the DP, there are voices speaking of conservatism, while the leadership of the largest opposition force is being asked to position the party further to the right, perhaps towards the grouping of European "Patriots", which also includes Italy's Meloni or former Hungarian Prime Minister Viktor Orban.
But what is expected from the DP National Assembly and how likely will Berisha be to fulfill what are, in short, the 3 R's: renewal, renewal, resurrection of hope.
Berisha has been asked to open the Democratic Party and change its leadership. But the democratic leader, in various public statements, has chosen to delegate this process to the DP branches, asking them to open up and bring new elements closer, perhaps aiming for a process from the 'periphery' of politics, while the status quo is being maintained in the center.
Despite the fact that they have chosen to consider the National Assembly as the Renewal, it will be difficult for Berisha's Democrats to achieve this without a deep "operation", which seems impossible in the conditions when everything will move between a group of individuals who have been in the leadership of this party for at least a decade. What Berisha can do is only the fact of replacing one name with another within the same circle, without being able to leave it. Practice has shown that National Assemblies or Congresses turn into "lobbies" to have the National Council under control, by politicians who constantly fight for second or third places, while at the top of the pyramid stands Berisha. None of these players risks entering a race to challenge the leader, they simply try to capture as much ground as possible, to guarantee the continuation of their political existence, as number 2 or 3.
Dhe në këto kushte, duket se gjithë vëmendja për Kuvendin Kombëtar do të përqëndrohet pikërisht te ajo se kush nga ata që sot janë në funksionet drejtuese të PD-së do të kenë mundësi të ‘kapin’ shumicën e Këshillit Kombëtar, ashtu sikundër ndodhi 4 vjet më parë, pas Rithemelimit, që mbeti thjesht në letër.
Berisha sot ka vetëm dy opsione në dispozicion: për t’i bërë një makijazh lidershipit të PD-së, duke bërë thjesht një rotacion emrash, por duke ngelur te i njëjti grupim figurash apo besnikësh, ose për të nisur një operacion të thellë, që do t’i duhej të ndante postet partiake nga mandatet e deputetëve, duke i dhënë kështu lidershipit të PD-së një fytyrë krejt të re.
Ky opsion duket pothuajse i pamundur në kushtet ku sot ndodhet PD, çka do të thotë se opsioni i mbetur është ai i makijazhit të lidershipit të partisë. Thënë më shkurt, mund të ketë rotacion emrash për funksionet drejtuese që nisin nga nënkryetarët, Sekretari i Përgjithshëm apo Sekretariati në tërësi, që nuk është se mund të ndikojnë në ndryshimin e frymës në këtë parti. Dhe mosndryshimi i frymës do të thotë se asnjë nga 3 R-të (ripërtëritje, rinovim, ringjallje e shpresës) të mos realizohet. Pavarësisht skemës që në 2004 aplikoi me KOP-in, që rezultoi e suksesshme në zgjedhjet e 2005-ës, sot Berisha do ta ketë shumë të vështirë të ripërsërisë një gjë të tillë, aq më tepër kur gjithçka lëviz brenda grupit parlamentar, ku do t’i duhet të ruajë balanca, qoftë edhe me deputetë të veçantë, që në rast qejfmbetjeje mund të shndërrohen në “mandate të arta” për mazhorancën e Edi Ramës, në tentativat e saj për ndryshime kushtetuese. Edi Rama ka 83 mandate dhe bashkë me 3 deputetët e PSD-së së Tom Doshit shkon në 86, çka do të thotë se për të realizuar ndryshimet kushtetuese do t’i mjaftonin 8 mandate, për të kapur shumicën prej 94 ligjvënësish, që janë të mjaftueshëm për çdo ndryshim të Kushtetutës.
Në këto kushte, duket se çdo ndryshim që Berisha mund të bëjë në lidershipin e PD-së do të rrotullohet rreth Grupit Parlamentar, që në pjesën dërrmuese fituan mandatet për shkak të pozicionimit në listën e mbyllur, dhe që konsiderohen humbës jo thjesht në opinionin e gjerë publik, por edhe mes rradhëve të militantëve apo anëtarëve të PD-së. Kjo do të thotë se Berisha e ka pothuajse të pamundur të rinovojë lidershipin në kushtet aktuale dhe njëherazi pothuajse të pamundur që forca që drejton të ringjallë shpresë me të njëjtët emra, që thjesht mund të ndryshojnë karriget dhe zyrat në PD.
Berisha's chances of changing the face of the DP were after the 2023 elections until the eve of the 2025 elections, as he chose to keep the same team with which he fought against Lulzim Basha for the DP seal and logo. And he also determined the composition of the parliamentary group with an iron fist, refusing to include new names in the safe list, which today could be a golden opportunity to renew the leadership, renew the entire organizational pyramid through a correct process and revive hope.
Today, the leading positions of the DP are Flamur Noka, Oerd Bylykbashi, Luçiano Boçi, Edi Paloka, Gazmend Bardhi or Agron Gjekmarkaj, all MPs who, even if Berisha decides to give the DP a makeover, will be rivaled by Luan Baçi, Gjin Gjoni, Belind Këlliçi, Albana Vokshi, or other names who have a legislative mandate, not as the most voted but as part of the calculations that the leader of the DP made when drafting the lists.
This is because Berisha in 2025 chose the closed circle, even narrowing it to the maximum possible, so much so that today everything revolves between 10-11 names, some of which are in office and the rest are seen as opportunities for "renewal, renewal and revival of hope." / Pamphlet/
Rrotulloje nga e si të duash, por situata në PD nuk do ndryshojë për sa kohë edhe fizikisht në krye të saj është ai i 35 viteve më parë, pra Berisha. Se ç'ka bërë ai në këto 35 vite, e tregon jo vetëm situata ku ndodhet ai vetë (i pandehur për korrupsion, "non grata" nga jashtë e nga brenda, plr më tepër në zgrip biologjik), por dhe sekti i tij, që i quajtur për inerci Parti Demo(n)kratike. Çfarëdo make-up të përdorë ai, çfarëdo turke organizative apo strukturore të gjenerojë edhe nga farsa e sotme e Kuvendit të saj, ajo parti është e sunduar moralisht dhe psikologjikisht nga 'berishizmi', sëmundje e rëndë që s'ka ilaç që e shëron, që ashtu si 'enverizmi' do t'i shtrijë efektet e veta edhe pas vdekjes së tyre, respektivisht Enverit dhe Saliut, ky i dyti dishepullit të tij, i cili pas shembjes së ngrehinën së diktaturës hoxhiste, u dërgua nga Ramiz Alia të mbante në zap gjysmën tjetër të PPSH alias 'demokratike', krahas asaj gjysmës tjetër alias 'socialiste', për ta trashëguar dhe administruar nga po ata vetë shoqërinë shqiptare politikisht dhe ekonomikisht tashmë në kushtet e reja. Gjithsesi ligjet e dialektikës veprojnë, kohët kanë ndryshuar, Shqipëria po ashtu, ndaj pavarësisht tranzicionit postkomunist të imponuar nga ajo trashëgimi, evolucioni demokratik i vendit, edhe pse me plot të meta dhe vështirësi, nuk mund të ndalet. Nëse deri në 2030, bëhet realitet edhe antarësimi i tij në BE, si pasojë e atij efekti, për shqiptarët gjërat do ndryshojnë akoma edhe më për mirë.