FLASH
Shkruar nga Robert Ellis
"Point by point, popular anger against Erdoğan's rule is accumulating"....
After the local elections in Turkey in March of this year, President Recep Tayyip Erdoğan said something apt in his speech from the podium, where he accepted the defeat of his Justice and Development Party (AKP): "March 31 is not the end, but the turning point!".
The main opposition force, the Republican People's Party (CHP), under its new leader Özgur Özel, scored victories in 35 of Turkey's 81 provinces (against the AKP's 24) and in total received 37 percent of the vote against 35 percent of the AKP.
It also secured victory in 14 out of 30 metropolitan areas, including the largest ones, Istanbul, Ankara, Izmir, Bursa, Antalya and Adana, compared to 12 where the AKP won. The question is where the surge in popular support for the party that Atatürk once founded, the CHP, will lead to, and how, under Turkey's fragmented political climate, it might lead to institutional change.
Five years after the AKP came to power, it was clear that the government's intention was to restore the role of religion in public life to counter the imposed Westernization of Turkey, which dates back to the founder of modern Turkey, Mustafa Kemal. Atatürk.
The AKP was essentially a conservative-based movement, which forced Erdoğan to enter into an alliance with Turkish imam Fethullah Gülen and his movement. Like Erdoğan, Gülen's ultimate goal was to restore Islam as the guiding principle of Turkish society.
Therefore, the disciples of the latter, through the kadrolaşma policy, were able to fill the positions in the state administration that could not be occupied by the unqualified cadres of the AKP. Gülen himself publicly stated in 1999: "You must wait until you have taken all the state power, until you bring all the power of the constitutional institutions in Turkey to your side."
On December 17, 2013, there was a confrontation between the Gülen movement and the AKP, when the police launched a series of anti-corruption operations with allegations of bribery against 4 government ministers very close to Erdoğan, then the prime minister. Over 100 people were arrested, including the owners of 3 large construction companies.
Faza e dytë e hetimit që nisi më 23 dhjetor të atij viti, dhe që dyshohej se përfshinte edhe djalin e Erdoğan, Bilalin, u bllokua nga kryeministri. Ai pretendoi se hetimi ndaj tij ishte një “grusht shteti nga gjyqësori”. Një thirrje popullore nëpër stadiume gjatë ndeshjeve të futbollit në atë kohë ishte “Kudo ka ryshfet, kudo ka korrupsion!”, dhe qeverisë iu kërkua të jepte dorëheqjen. Hetimi anti-korrupsion dhe zbulimet e mëvonshme, bënë që mbështetja për AKP-në të binte në 44 për qind, pra 50 për qind që fitoi partia në zgjedhjet e 2011-ës.
Pra, nuk është ndonjë befasi që Erdogan, tanimë president, e konsideroi si “një dhuratë nga Zoti” përpjekjen e dështuar të grushtit të shtetit në korrik të 2016-ës, dhe një mundësi për të ”zhdukur virusin” nga të gjitha institucionet shtetërore. Kështu nisi një gjueti shtrigash, dhe rreth 9.000 oficerë policie u hoqën nga puna ose u caktuan në poste të tjera, veçanërisht nga departamentet e shërbimit sekret, krimit financiar, atij kundër krimit të organizuar dhe kundër terrorizmit.
Goditje pati edhe ndaj prokurorëve, teksa u ndërmorën hapa për ta vënë gjyqësorin nën kontrollin e qeverisë. U qarkulluan edhe nëpunësit e lartë civilë në Ministrinë e Financave, Ministrinë e Arsimit dhe Korporatën Turke të Radios dhe Televizionit (TRT).
Njëkohësisht, e ka humbur peshën pretendimi i Erdoğan se është një “njeri i popullit”. Zyrtarët e lartë të administratës shtetërore apo edhe nëpunësit e zakonshëm, detyrohen të marrin pjesë në tubimet e mëdha frika se mos humbasin punën e tyre.
Për më tepër, Erdoğan ka përvetësuar së fundmi Rezervatin Pyjor Ataturk, një zonë e mbrojtur mjedisore në periferi të Ankarasë, për të ndërtuar një tjetër kompleks presidencial luksoz. Ndërkohë edhe pallati historik Yildiz në Stamboll, është caktuar për përdorim nga presidenti, ndërsa një pallat i ri presidencial pranë liqenit Van në Turqinë Lindore po ndërtohet në kundërshtim me një vendim gjykate.
Zemërim ka shkaktuar edhe rezidenca e re verore e Erdoğan pranë Detit Marmara në Turqinë Jugperëndimore, sidomos pasi u mësua se gruaja e presidentit, e njohur për çantat e saj të shtrenjta të markës “Hermès” dhe blerjet e saj luksoze, i kishte këshilluar njerëzit e zakonshëm të reduktonin sasinë e ushqimit që konsumojnë gjatë vakteve, për të shmangur krijimin e mbeturinave.
Inflacioni tejet i lartë, ka varfëruar miliona familje turke, dhe situata nuk ndihmohet nga mungesa e shqetësimit nga ana e Erdoğan. Katër vjet më parë, gjatë një vizite në Malatya në Turqinë Lindore, punëtorët iu ankuan hapur se nuk arrinin të çonin dot në shtëpi as bukën e përditshme.
Por me cinizëm Erdoğan u tha atyre të mos ankoheshin, dhe pastaj iu hodhi disa qese çaji, dhe u tha të shijonin nga një filxhan çaj. Siç komentova në atë kohë, mund të flitet shumë për Marie Antoinette, bashkëshorten e mbretit të Francës. Por të paktën ajo nuk u hodhi njerëzve brioshë kur ata i thanë se nuk mund të nuk kishin mundësi të blinin bukë (të paktën siç thotë një legjendë popullore).
A year later, Erdoğan did the same thing again, when he threw tea bags at the victims of wildfires in southwestern Turkey. The Turkish opposition portal Ahval News wrote in an analysis of its own recently: "Point by point, popular anger against Erdoğan's rule is accumulating."
And the consequences can be seen in the local elections in March, but also in a recent poll, where almost 70 percent think that President Recep Tayyip Erdoğan's AKP is the party of the rich. Only 16 percent believe that the AKP is on the side of the poor.
A great anger is also felt among the survivors of the terrible earthquake of February 2023, who feel abandoned and neglected. On the other hand, a great dissatisfaction stems from the large influx of Russians, who by buying apartments or even entire buildings, have increased the cost of living in the country, deepening the lack of affordable rental houses.
When Greek Prime Minister Kyriakos Mitsotakis visited Ankara last month, President Erdoğan boasted that more than 1,000 Hamas members were being treated in Turkish hospitals. However, not all Turks are satisfied. A good friend of mine, who cares for his seriously ill 90-year-old father, tried for days to find a bed for him in one of Ankara's main hospitals.
But he found that at least 2 floors were occupied by Palestinians. Apparently, they are given all kinds of attention, even cigarettes. On the other hand, Erdoğan talks about a "softening period" in Turkish politics. In this case, he would do well to take steps to improve the conditions of his people. As my good friend added: "The Turks are hungry"./ Pamphlet from "National Interest"
Note: Robert Ellis, Turkish affairs analyst, international advisor at the Athens-based Research Institute for European and American Studies.
Lini një Përgjigje