FLASH
Shkruar nga Pamfleti
For those of you who are not lazy, please read the entire letter.
Well, it didn't occur to us that we would make news about this as well. Screenwriter Dalina Buzi has written a very long letter to the staff of 'Big Brother Vip 3'. For those of you who are too lazy to read it, due to the length of the letter, we will explain it briefly. Dalina asks that the leaders of this program recognize their responsibility in managing a format that is followed by big and small, educated and uneducated, good and bad, polite and rude, guilty and innocent.
The influence and dependence that this program has on the Albanian society should make the staff of this program think twice before allowing the derailment of any kind of situation there.
So that people, at least, do not get fatal examples, in the best case, because the opposite takes a lot of work and seems impossible. In short, this is Dalina's request. For those of you who are not lazy, please read the entire letter.
"This letter is addressed to all organizers, authors, moderators and commentators of "Big Brother VIP 3". You know, but I personally feel like reminding you with this letter what power you have in your hands and how you, more than anyone else at present, more than politics, more than music, even more than economics , you have the power to, with the professionalism, the experience already gained after two previous successes and the good will (which is the most important) to orient the mass, in this time of moral crisis, towards the promotion of a positive spirit and the elevation of human values.
My request is not altruistic at all. Big Brother is one of the most successful shows in the history of Albanian television and in the time of social networks, one of the most influential products in society, not to mention that currently, the only production with influence nationwide. Undoubtedly, this production must also be a business success, because at the end of the day, television is a business, but what has made the adaptation of the Dutch formula so "hit" in Albania is the love and dedication with which this was cooked. program that starts with the vision of the first investor Dritan Hoxha, continues with the work of the author of the editions of Big Brother with ordinary people, Rezart Aga (and his staff) up to today's leaders of Big Brother, Lori and Sara Hoxha, or as co-authors and moderators Arbana Osmani and now Ledion Liço (together with the staff.)
Big Brother is a genius entertainment formula. Maybe Lori Hoxha does not like the word "cavie", because she, in her own right, sees the competitors as people, but I am sure that at the table where the "first discussion" was held between the creators and producers of this formula, it is not talk about the spirit of competitors, but about a group of human beings who will be placed in unusual circumstances and the strongest who overcomes these circumstances according to the public, emerges the winner. So simple! If someone dies during the broadcast, from a human point of view, it would be sad, but it would definitely be accompanied by a "quick look" at the viewership polls.
It is what it is, say the Americans and basically the formula is "devilish". But it is absolutely ok, because without the intrigue of the production that pushes the events forward, Big Brother would not create the success it has created and the annual addiction in many countries of the world.
Now we return to Albania. Albania has a certain physiognomy that is not comparable to many other countries where this formula has been applied. We are currently a country whose population is halved, with an education in crisis (proven by Top Channel itself in a recent investigation); we have a youth, 80% of which, according to statistics, wants to leave; art and culture account for less than 1% of media content; the average salary cannot afford 1 week of normal expenses. The middle class does not exist. The smart ones are leaving and investing their brains in foreign companies. The gap between the rich and the poor only deepens and Albania is now controlled by a handful of oligarchs.
Nothing great happens in this place. Those who have the opportunity take their children to courses after school, but the majority who do not, leave them inside the doors of the house with a mobile phone in hand. Schools do not promote any activities. Very few schools have sports teams or science and literature clubs. Tourism has increased, but access to many beautiful southern beaches has been closed to Albanians, unable to pay for a sunbed two days in a row. The biggest entertainment that happens is the concerts where the same singers repeat the same songs with playback in all possible clubs in Albania. Glory to God cinema is developing, but it is still a 500 lek panetone cinema with actors, director, technicians, so as far as we know, we have the opportunity at the moment, in a country with 5 cinemas where the Cinematographic Center has not been for 1 year. it works.
Politically, we are a one-party state. We have a disbanded opposition with 3 deranged heads, almost flu (because no one is clear about what they want and where they will go) and the biggest news that is produced by this opposition is Berisha's arrest and his speeches from the kitchen window.
On social networks, any news that insults a showman is accompanied by degenerate and derogatory comments. Any news that mentions a drug trafficker is accompanied by massive support and applause.
Në media vaniteti është bërë qëllim në vetvete. “Thuaj se ke lekë” e klikohesh. “Thuaj se vesh Balenciaga” e klikohesh. Një mburrje qesharake me lekë që derdhen në krevate me dërrasa 30-vjeçare e çarcafë të tjerrur nga zierja e tepërt.
Nga policia vijnë statistika të shtimit të dhunës ndaj gruas dhe të rritjes fenomenale (si kurrë më parë) të 12-13 vjeçarëve që shkojnë në shkollë me biçakë dhe përfshihen në krime si grabitje, dhunë fizike deri në kanosje me armë.
Për momentin jemi kjo Shqipëri. Me male e fusha të bukura e me një det të kristaltë padyshim që janë dhuratë e Zotit, por me njerëz në një krizë të madhe emocionale dhe morale. Nuk shkëputen dot nga e kaluara, nuk përballojnë dot të tashmen dhe nuk e shohin të ardhmen këtu. Jemi një popull në depresion (por me sedër të lartë për të shkelur në psikologë) dhe Big Brother, është e vetmja gjë QË NDODH DHE I SHPËTON.
Në Itali vitin e kaluar Grande Fratello kapi 16% të audiencës. Në Britaninë e Madhe, Big Brother pati një rikthim të suksesshëm në episodin e parë, por më pas ra në 800,000 shikueshmëri (popullsia e Britanisë që të kuptohemi është 63 milionë). Në Hollandë (vendi ku u krijua formula) finalja kapi 368,000 shikues. Aq sa kap një video e zakonshme e hedhur në Instagramin e Big Brother Albania.
Në botë ka zgjedhje. Televizioni është diçka sidomos për netët e vona pas pune apo dimrat e gjatë. Por nuk është gjithçka. Në Shqipëri, në 2023, Big Brother arriti shifra rekord. Nuk është nevoja të ekzistojnë sondazhe, për të kuptuar që Big Brother ka përfshirë të gjithë Shqipërinë. Rrugët u boshatisën, lokalet mbylleshin të martë e të shtunë dhe njerëzit u përfshinë aq shumë në ngjarje sa dolën në protesta e gati sa nuk i ngritën monument Luizit përballë Skënderbeut, me devotshmërinë dhe çmendurinë deri në histerizëm për banorin, që më vonë u shpall fitues.
Siç thashë edhe më sipër, Shqipëria është e veçantë. Big Brother VIP nuk është “Një tjetër show”, por është tashmë një pjesë shumë e rëndësishme e kulturës tonë të argëtimit. Big Brother nuk dallon më në nivel intelektual shikuesish. E sheh edhe një i pashkollë, e shohin edhe ata që paralelisht po përgatisin në laptop punimin për doktoraturë.
Dhe këtë spektakël, në këtë Shqipëri, e keni në dorë ju i dashur produksion. Ndoshta kjo që po them, ju vë padashje përpara përgjegjësive më të mëdha se ç’mendoni se ju takojnë. Jeni një staf që ju pëlqen arti, televizioni, doni të argëtoni njerëz, pjesa me e madhe e juaja nuk ka kapur as të 35-at dhe ndoshta as nuk keni ëndërruar kaq shumë pushtet. Por ja që e keni dhe nuk i shpëtoni dot. Ju jeni më të fuqishëm se ç’e mendoni dhe kërkesa ime (dhe unë flas në emër të gjithë atyre që e duan këtë vend) është që ta njihni këtë përgjegjësi.
E pamundur të kontrollosh të gjithë tipologjitë që do të jenë brenda në atë shtëpi. E kuptoj. E pamundur të parandalosh sjellje që mund të ndodhin gjatë transmetimeve live. E kuptoj. E pamundur të parashikosh rrjedhën e debatit mes opinionistëve dhe banorëve. E kuptoj. Por është shumë e mundur të vendosësh barriera e t’i qëndrosh vendimit penalizues edhe kur kjo mund të rrezikojë largimin e një banori të preferuar, nëse është e qartë që e kundërta do të krijonte një precedent për një tjetër “plagë” në krizën morale që po kalon vendi ynë.
Si producente e di që ndonjëherë, ndodh të mbyllim sytë përpara sjelljeve të një personazhi interesant që duhet nga publiku, por në fund pyetja është se cili është roli ynë? Çfarë kërkojmë të arrijmë ne me këto produksione në një periudhë afatgjatë? Publiku që bërtet nëpër rrjete sociale, nuk është detyrimisht i gjithi publiku përparimtar, ai që e çon përpara shoqërinë. Një pjesë e madhe e tyre janë aty për të thithur se çfarë u jep. Por ata nuk mund të diktojnë se çfarë do u jepni ju. Është fuqia juaj që duhet të diktojë se çfarë i duhet apo jo kësaj shoqërie. Jo vetëm kësaj shoqërie që e sheh dhe blen produktet e sponsorëve, po edhe të asaj që do të jetë 10, 20 vjet më vonë me fëmijët tuaj e fëmijët tanë. Se ndoshta një ditë, bën vaki, edhe fëmijët tuaj të mbarojnë shkollat private jashtë e të duan të kthehen këtu. Çfarë do gjejnë? Kjo është pyetja. Çfarë Shqipërie duam, pasi qepenat e shtëpisë më të famshme në Shqipëri të mbyllen dhe dividentët të shpërndahen në fund të vitit?
Duke qenë se herë pas here nga eksperienca ime e gjatë me shkrime të tilla kritike, shumë gjëra janë “lost in translation”, dua të theksoj edhe njëherë që suksesi i jashtëzakonshëm i këtij spektakli, është në radhë të parë merita juaj. Ndoshta ne “më të brendshmit” e medias e dimë se çfarë lodhje e tejskajshme është të realizosh një produksion të tillë. Big Brother VIP ka në radhë të parë shumë punë, por ka edhe pak fat. Sfida që mbetet sipas mendimit tim personal është që të ndërgjegjësoheni plotësisht për pushtetin e këtij programi. Sado e dhimbshme të tingëllojë për ju që gdhiheni e ngryseni çdo ditë duke punuar e menduar për këtë produksion, ai nuk ju përket më juve. Nuk i përket më as Top Channel-it. BBV është pjesë e pushtetit të katërt, por superon çdo lloj ndikimi tjetër.
Në mbyllje, ky shkrim edhe pse mban emrin e mbiemrin tim, është shkruar në emër të mijëra ndjekësve me të cilët Anabel komunikon gjatë edicioneve të Big Brother që prej vitit 2009 në rrjetet tona sociale. Fatmirësisht, kemi ndjekës që përfaqësojnë një Shqipëri fantastike, kudoqofshin ata dhe që ne si Anabel e kemi për detyrë që kur ta shohim programin më me ndikim në këtë vend, ta shohim për ata, me zero tolerancë ndaj çdo parregullsie apo nonsensi që mund të krijohet prej produksionit apo banorëve.
This is a letter written only out of love, as a follower of this formula since its first season and looking forward to Saturday!"/ Pamphlet
Lini një Përgjigje